Ανεβήκαμε πολλά πρωί στο Τρικλάριο ή Βάρμπα ή Σφήκα της Κρυσταλλοπηγής. Την παρέα αποτελούσαν Ο Μιχάλης Ζιάνας από την Βουχωρίνα του Βοϊου, ο Βαγγέλης Πράππας, η Αγάθη Κουλελή και η αφεντιά μου. Στην περιοχή Παπαδήμα πολύ κοντά στα Ελληνοαλβανικά σύνορα ανταμώσαμε τον Αλέξανδρο Τράσια που μας περίμενε.
Έγιναν οι συστάσεις και σκορπιστήκαμε στους γύρω λόφους που όλοι τους μοιάζουν τόσο πολύ που θαρρείς ότι δημιουργήθηκαν από ένα και μόνο καλούπι. Ο τόπος μοσχοβολούσε έντονα από το ολόφρεσκο άγριο τσάι. Τα χόρτα από τις βροχές ήταν αρκετά ψηλά.
Έχοντας στο νου μας τις συμβουλές του Αλεξάνδρου για τα πολλά ερπετά και μάλιστα οχιές είχαμε τα μάτια μας δεκατέσσερα. Η Βάρμπα είναι ένα γυμνό βουνό όλο λόφους και βυθίσματα που φορές η έντονη βροχόπτωση δημιουργεί λίμνες. Ένα βουνό γεμάτο βότανα τα περισσότερα ενδημικά. Ο Αλέξανδρος όπως γνωρίζει το παράξενο αυτό βουνό γνωρίζει και την άγρια πανίδα και χλωρίδα μας εξηγούσε ότι τραβούσε την προσοχή μας.
Ήταν στιγμές που καθόμουνα κάτω για να απολαύσω το δροσερό αεράκι που κουβαλούσε θυμαρίσιο άρωμα, να αγναντέψω τη φύση, τα γυμνά βραχώδη τοπία και κλείνοντας τα μάτια κόντρα στο φως του ήλιου άφηνα την ηρεμία, την γαλήνη να κονταροχτυπούν σκέψεις και εικόνες που κουβαλούσα από την πόλη. Αγριολούλουδα σωρό κι ένας λαός από πουλιά και έντομα. Το αγαπάω αυτό το βουνό κάθε φορά που έρχομαι πάντα κάτι καινούργιο ανακαλύπτω.
Στις 12,30 βρεθήκαμε θρονιασμένοι …που άλλου στον Νικόλα τον Μπαμπάκο , στον κήπο του ΚΡΥΣΤΑΛΛ και στο ίδιο τραπέζι όπως πάντα. Υποδοχή, καλωσορίσματα, γέλια πειράγματα. Την πιο άγρια εικόνα της Βάρμπας την είδα στο Ανω Γκορπμέτσι σε μια αγριοκορομηλιά το 2011 την οποία ζωγράφισα με τα μελάνια μου και την χάρισα στο Αλέξανδρο σαν ένα δώρο τιμής και φιλίας.
Λοιπόν παίδες, σε χρόνο dede προσ τραπεζώθηκαν τα πρόβεια παϊδάκια από τον μέγα βαλκανιοψήστη Νικόλα, μαζί με όλα τα συνοδευτικά που ετοίμασε για μας η Αλεξάνδρα ένα από αυτά… μπάτζιος με αυγά… ο αυτοκράτορας των αυτοκρατόρων. Το δε τσίπουρο παραγωγή του Νικόλα όλα τα λεφτά. Για επιδόρπιο παγωτό! Ο Μιχάλης που για πρώτη φορά ήρθε στην Κρυσταλλοπηγή εντυπωσιάστηκε δεν το περίμενε, ή δε Αγάθη καταγοητεύτηκε. Ο Βαγγέλης άνετος, είναι η τρίτη φορά που έρχεται σε τούτους τους ωραίους ανθρώπους!
Όσο για μένα τι να πώ. Τον Αλέξανδρο και τον Νίκο είχα να τους δω ένα χρόνο. Το καταχάρηκα όλο αυτό που έζησα στο βουνό και στον ξενώνα ΚΡΥΣΤΑΛΛ. Θα ξανάρθω σύντομα δηλαδή σε μια δυο βδομάδες, δεν τέλειωσα με την Κρυσταλλοπηγή για φέτος!
Φωτογραφίες: Αλέξανδρος Τράσιας, Βαγγέλης Πράππας, Αργύρης Παφίλης.
