Η φαμπλιά απ’ τα Χ’στούιννα κι ύστιρας ήταν ανταριαασμέν’.
Η μάλη είχιν χιρίσ’ να βαϊζ’. ‘Ολ’ τ’ μέρα κοιμούνταν κι βαριάζουνταν κι πουλλιές φουρές κατουριούνταν κι πανουθό τς.
Η νύφ’ η Ματιώ, που ’χαν σαράντα χρόνια αντάμα, ν’ πρόσιχιν σα μάνα τς.
Τα’ παν μι τουν Κουτιούλ’ τουν άντρα τς κ ίφιραν του γιατρό στου σπίτ’. Ν’ ιξέτασιν τ’μάλη ου γιατρός κι τς είπιν:
-Δεν έχ’ καντίπουτα. Γιράματα είνι.
Να τς έχ’ κουντές κι αγλήγουρις
Μην ν’ πχιαλάτι στα νουσουκουμεία
Άφκέτι να πιθάν’ μι τ’ν ησυχία τς.
Αύριου, μιθαύριου, σι μια βδουμάδα, τα χρόνια τς να πάρτι.
Έπισιν παγουμάρα στου σπίτ’ κι όσου να ‘νι τ’μάζουνταν.
Η Ματιώ δεν τν άφινιν έτσ’.
Πρώτα αυτήν τάϊζιν κι ύστιρα τς άλλ’.
Ήρθαν Απουκρές. Ου Κουτιούλτς δεν πάει στου Φανό ντπ.
-Τι, είπιν, η μάνα μ’ πιθαίν’ κι γω να ρίχνουμι μι τα ‘ργανα;
Η Ματιώ χίρσιν να βάν’ μαύρα για να τα συνηθίσ’.
Πέρασιν η Απουκρά. Σιβαίν’ η Ματιώ μια μέρα στου νουντά κι γλέπ’ τ’ μάλη μι σταυρουμένα τα χέρια κι να μην παίρν’ ανάσα. Βγάν’ μια φουνή…
-Κουτιούλ’, Κουτιούλ’, μας άφκιν η μάλη.
Κι βγαίν’ απ’ του νουντά.
Κι ξαφνικά ακούει απ’ τη μάλη
-Μαρ’ Ματιώ απόμνιν κάνα κουμμάτ’ μπακλαβάς;
Μπραστ καταής η Ματιώ.
Ου Γιάνντς τς Λέγκους απ’ τα Κατσκάθκα

του Γιάννη Πλόσκα απο τον Οδηγό Αποκριάς 2019