Μια από τις πιο διαχρονικές και σοφές ρήσεις του Πυθαγόρα είναι η εξής ‘’Έν οργή ούτε να μιλάς ούτε να πράττεις ‘’.
Μέσα σε λίγες μόνο λέξεις κρύβεται μια βαθιά γνώση για την ανθρώπινη φύση και τις συνέπειες που μπορεί να έχει η απώλεια του ελέγχου των συναισθημάτων μας.Ο Πυθαγόρας δεν καταδικάζει την οργή ως συναίσθημα…αναγνωρίζει ότι είναι μια φυσική ανθρώπινη αντίδραση.Εκείνο που τονίζει είναι ότι, όταν βρισκόμαστε υπό την κυριαρχία της,δεν είμαστε σε θέση να σκεφτούμε καθαρά …ούτε να κρίνουμε σωστά.
Η οργή λειτουργεί σαν πυκνή ομίχλη που καλύπτει τη λογική.Τα λόγια που εκστομίζονται μέσα στο θυμό είναι συχνά σκληρά, υπερβολικά και άδικα.Μπορούν να πληγώσουν βαθιά τους ανθρώπους που αγαπάμε και να δημιουργήσουν ρήγματα στις σχέσεις που δύσκολα επουλώνονται.Πολλές φορές,μια στιγμή θυμού αρκεί για να γκρεμίσει ότι χτίστηκε με χρόνια εμπιστοσύνης και αμοιβαίου σεβασμού.
Το ίδιο ισχύει και για τις πράξεις .Όταν ενεργούμε υπό την επίδραση της οργής,παρασυρόμαστε από την παρόρμηση και όχι από την σκέψη.Οι αποφάσεις μας γίνονται βιαστικές,οι κινήσεις μας απερίσκεπτες και συχνά οδηγούμαστε σε ενέργειες για τις οποίες αργότερα μετανιώνουμε.Η ιστορία, αλλά και η καθημερινή ζωή, είναι γεμάτες παραδείγματα ανθρώπων που μέσα σε μια έκρηξη θυμού, κατέστρεψαν φιλίες, οικογένειες, συνεργασίες και ακόμη και τη δική τους πορεία.
Η συμβολή του Πυθαγόρα αποτελεί ουσιαστικά μια προτροπή για αυτοκυριαρχία.Ο σοφός άνθρωπος δεν είναι εκείνος που δεν θυμώνει ποτέ, αλλά εκείνος που μπορεί να διαχειριστεί τον θυμό του χωρίς να γίνει δούλος του.Η σιωπή και η αναμονή, όταν η ψυχή ταράζεται,δεν είναι ένδειξη αδυναμίας …αλλά δύναμης.Χρειάζεται μεγαλύτερο θάρρος να συγκρατήσει κανείς μια οργισμένη απάντηση παρά να την εκτοξεύσει.
Όταν περάσει η ένταση του συναισθήματος,ο νούς ανακτά την διαύγεια του.Τότε ο άνθρωπος μπορεί να μιλήσει με ψυχραιμία,να αξιολογήσει τα γεγονότα αντικειμενικά και να επιλέξει τον σωστό τρόπο δράσης.Η λογική γίνεται οδηγός και όχι το πάθος.Έτσι αποφεύγονται οι συγκρούσεις, διατηρείται η αξιοπρέπεια και προστατεύονται οι ανθρώπινες σχέσεις.
Στη σύγχρονη εποχή όπου οι αντιδράσεις είναι συχνά άμεσες και δημόσιες,η ρήση αυτή αποκτά ακόμη μεγαλύτερη αξία.Ένα μήνυμα,μια ανάρτηση ή μια απάντηση γραμμένη σε στιγμή θυμού μπορεί να προκαλέσει συνέπειες που δεν ανακαλούνται εύκολα.Η παύση πρίν από τον λόγο και πρίν από την πράξη αποτελεί πράξη σοφίας.
Η ρήση του Πυθαγόρα:’’Έν οργή ουτε να μιλάς, ούτε να πράττεις ‘’παραμένει ένας διαχρονικός φάρος σοφίας για κάθε εποχή.Μας υπενθυμίζει ότι η μεγαλύτερες μάχες δεν δίνονται με τους άλλους, αλλά με τον ίδιο τον εαυτό μας.Η ικανότητα να συγκρατούμε τον θυμό μας,να δίνουμε χρόνο στην σκέψη πρίν από τον λόγο και την πράξη, αποτελεί γνώρισμα εσωτερικής καλλιέργειας και αληθινής δύναμης.
Σε έναν κόσμο όπου οι αντιδράσεις είναι συχνά βιαστικές και τα συναισθήματα έντονα,η αυτοκυριαρχία γίνεται πολύτιμη αρετή.Όποιος κατορθώνει να μετατρέπει την οργή σε περίσκεψη και τον παρορμητισμό σε σοφία, προστατεύει τον εαυτό του και τους γύρω του από λάθη και πληγές που δύσκολα επανορθώνονται.
Τελικά,η αξία του ανθρώπου δεν φαίνεται στις στιγμές ηρεμίας, αλλά στον τρόπο με τον οποίο διαχειρίζεται τις στιγμές της θύελλας.Και τότε η σιωπή δεν είναι αδυναμία, αλλά η γέφυρα που οδηγεί από το πάθος στη λογική, από την οργή στη σοφία και από την σύγκρουση στην αρμονία.
Ο Πυθαγόρας, λοιπόν μας διδάσκει ότι η αληθινή δύναμη δεν βρίσκεται στην έκρηξη της οργής, αλλά στην κυριαρχία επάνω της.Όποιος καταφέρνει να σιωπά όταν θυμώνει και να ενεργεί μόνο όταν η σκέψη έχει νικήσει το πάθος, πλησιάζει περισσότερο την αρμονία,την σοφία και την εσωτερική γαλήνη.Γιατί πολλές πληγές προκαλούνται σε μια στιγμή θυμού, ενώ χρειάζεται συχνά μια ολόκληρη ζωή για να επουλωθούν.
ΒΙΣΚΑ ΖΩΗ -ΠΟΛΥΞΕΝΗ
