Με το ΦΕΚ 4966/7-11-2018 τροποποιήθηκε η απόφαση του Υφυπουργού Περιβάλλοντος, Ενέργειας και Κλιματικής Αλλαγής «Κατανομή, Διάθεση και καταβολή του Τέλους Ανάπτυξης Βιομηχανικών περιοχών παραγωγής Ηλεκτρικού Ρεύματος από Λιγνιτικούς Σταθμούς». Φορείς υλοποίησης έργων είναι πέραν των δήμων και της περιφέρειας, επιχειρήσεις ΟΤΑ, νομικά πρόσωπα μη κερδοσκοπικού χαρακτήρα (αστικές μη κερδοσκοπικές εταιρείες, σωματεία, σύλλογοι, οργανισμοί κοινής ωφέλειας), συνεταιρισμοί, ομάδες παραγωγών, οργανώσεις παραγωγών και οι ενώσεις τους.
Υπάρχει όμως ένα μεγάλο θέμα, όπως αναφέρεται στο πρόσφατο ΦΕΚ : «Η ανάθεση και η υλοποίηση έργων, προμηθειών και υπηρεσιών, συμπεριλαμβανομένων των μελετών, που εντάσσονται στο Ε.Α.Π. διέπεται από την αντίστοιχη κείμενη νομοθεσία ανάλογα με το φορέα υλοποίησης». Ποια είναι λοιπόν η νομοθεσία που διέπει ένα σύλλογο ή μια αστική μη κερδοσκοπική εταιρία για αναθέσεις; Μήπως νομιμοποιούμε τις απευθείας αναθέσεις καταστρατηγώντας τον 4412/2016 για τις «Δημόσιες Συμβάσεις Έργων, Προμηθειών και Υπηρεσιών»; Θα είναι νόμιμο δηλαδή ένας σύλλογος που υλοποιεί ένα έργο, βλέπε Αγία Όλγα να μοιράζει το χρήμα κατά το δοκούν;
Δεν είναι είδηση ότι τόσα χρόνια ο πόρος δεν πήγε σε αναπτυξιακά έργα. Είδηση είναι ότι νομιμοποιούμε την χρματοδότηση τρίτων φορέων χωρίς αυτοί να έχουν την τεχνική επάρκεια να υλοποιήσουν ανάλογα έργα με τις αναθέσεις να μην ελέγχονται …
Δείτε εδώ το ΦΕΚ που ανοίγει την κερκόπορτα για την κατάργηση κάθε είδους διαγωνιστικής διαδικασίας, μια πρακτική που ωφελεί τους εκάστοτε διοικούντες.
Ιωάννα Παπαδημητρίου
