Andromaxi Vasileiadou / ΜΕΣΟΛΟΓΓΟΣ ΒΟΪΟΥ ΚΟΖΑΝΗΣ: Του Αη-Γιαννη εμείς δεν ανάβουμε φωτιές. Φυτρώνει ένα αγριολούλουδο στο Βόιο που ανθίζει τέτοια εποχή και το λέμε “γιαννακι”. Γιαννάκια κόβουμε πρωί πρωί και κρατώντας τα πηγαίνουμε στο ξωκλήσι, στο βράχο πάνω από το ποτάμι . Στολίζουμε τις εικόνες, επιστρέφουμε και στο σπίτι μερικά. Παλιότερα τα ανύπαντρα κορίτσια τα έβαζαν κάτω από το μαξιλάρι για να ονειρευτούν τον μέλλοντα σύζυγό.Σε άλλα μέρη έβαζαν σε ένα πιάτο λίγη στάχτη από τις νυχτερινές φωτιές του Αη-Γιαννη κι εκεί έψαχναν σημάδια του ριζικού τους. Ένα Α είδε η θεία Ιφιγένεια, διηγούνταν η γιαγιά. Και πώς έλεγαν τον άντρα της; Ρωτούσαμε εμείς.-Νασο -Ε,γιαγιά λάθος έδειξε το σημάδι. -Τι λάθος; Ο Νάσιος βγαίνει από το Αθανάσιος. Δε δείχνει λάθος ο Άη Γιάννης! Συγκεντρωθήκαμε από τρία χωριά κόσμος. Μεσόλογγος, Ασπρούλα και Κρυονέρι δώσαμε το παρόν. Παπά Λευτέρης, Παπαγιώργης και τρεις ψάλτες στο καθήκον. Άρτος, κρασί, γλυκίσματα και καφέδες μας προσφέρθηκαν. Ασπαζόμαστε όλους τους μακρινους! Χρόνια Πολλά! Και του Χρόνου!
