Κε Δ/ντα!
Ανέγνωσα μετά μεγάλης προσοχής τα γραφόμενα της Κας Φτάκα-Τσικριτζή σχετικά με τις «διορθώσεις» στο λόγο της.
Δεν κατάλαβα ποια ήταν η περίοδος που το καρναβάλι σταμάτησε «στ’ς Μπήλιως τ’ ανημόρια»!
Τ’ ανημόρια είναι μονάδα μέτρησης χρόνου για τους Κοζανίτες;
Αυτός ο μύθος των δύσμοιρων αδελφών παιδιών της Μπήλιως δεν πρέπει να ειπωθεί πραγματικά κάποτε;
Τόσο καλά μεταμφιεσμένα ήταν αυτά τα αδέλφια που αυτοτραυματίστηκαν μέχρι θανάτου δίχως να ακούσει το ένα την αδελφική φωνή του άλλου;
Πάνω απ όλα η φιέστα τους κι ο εγωισμός τους, η μήπως συνέβη κάτι άλλο;(δεν πιστεύω να τα χάλασαν στην μοιρασιά των χρημάτων της επιχορήγησης από το Δημαρχείο);
Και γιατί πάλι ξεκίνησαν -αναβίωσαν το 1930 επί δημαρχίας Τσουμή;
Υπάρχει ένα κείμενο ενός απλού εραστή των γραμμάτων της πόλης του αείμνηστου Ν.Π. Δελιαλή που σε μια ανάλογη διαφωνία το έτος 1954 έγραψε την παρακάτω επιστολή προς την Δ/νση της τότε τοπικής εφημερίδας.
Αξίζει μια ανάγνωσή της.
Σε τούτον τον τόπο περισσεύουν οι ειδικοί και οι παντογνώστες.
Φιλικά Γιώργος Παφίλης
Υ.Γ. Κάποιοι στο όνομα της αποκριάς και της παντογνωσίας τους φυτεύθηκαν στα Δημοτικά πράγματα, φέρνοντας για πρώτη φορά την (Α-δεξια) Αριστερά.
Ακολουθεί η επιστολή του κ. Νίκου Δελιαλή
