Με αφορμή τον τίτλο της έκθεσης “Μάσκες” και στα πλαίσια της εκδήλωσης για την ολοκλήρωση της έκθεσης “Αρχέτυπα” όπου αυτή φιλοξενείται, πραγματοποιήθηκε το βράδυ του Σαββάτου, 30 Μαρτίου, το λογοτεχνικό αναλόγιο “Ευτυχώς που υπάρχουν και οι μάσκες”, στο Μουσείο Τεχνών Κοζάνης.
Το αναλόγιο, το οποίο πρωτοπαρουσιάστηκε στα πλαίσια των λογοτεχνικών αναλογίων που συνδιοργανώνουν η Κοβεντάρειος Δημοτική Βιβλιοθήκη και το ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ Κοζάνης, αποτελεί μία ιδέα του ποιητή Γιώργου Δελιόπουλου και στην υλοποίησή του συμβάλλουν ο ηθοποιός Κώστας Κοζικόπουλος και η εικαστικός Γλύκα Διονυσοπούλου.
Διαβάζοντας κείμενα που δεν ακούγονται συχνά, συμπεριλαμβανομένου και ενός του Βασίλη Καραγιάννη, και επιδιδόμενοι σε ένα “παιχνίδι” αφήγησης και ποιητικού λόγου, όπως οι ίδιοι ανέφεραν, ο κ. Κοζικόπουλος και η κα Διονυσοπούλου έδωσαν τον καλύτερό τους εαυτό και προσπάθησαν να πείσουν όσους παρακολούθησαν την παρουσίαση γιατί χρειαζόμαστε τις μάσκες.
Λίγο πριν την έναρξη του αναλογίου, έλαβε μέρος στο χώρο της έκθεσης “Μάσκες και Προσωπεία” ένα ολιγόλεπτο performance συνομιλίας μεταξύ του έργου της εικαστικού Κατερίνας Καρούλια, το οποίο φιλοξενείται σε αυτήν, και του ποιήματος του Κοζανίτη Λογοτέχνη, Δημήτρη Παπακωνσταντίνου, με τίτλο “Εξομολόγηση”. Το έργο ανήκει στη σειρά ποιημάτων του Λογοτέχνη “Ψιθυριστά στο φως και στο έρεβος”.
Ε.Σ.
