“Θα ψωνίσουμε απ’ τον Νιάημερο”, η φράση που λέγαμε όλοι όταν πλησίαζε ο καιρός. Με αυτό μεγαλώσαμε στην Κοζάνη. Έσω έτοιμοι για το Φθινόπωρο με κάλτσες, πιτζάμες, φόρμες, ό,τι άλλο χρειαζόμασταν και φυσικά παιχνίδια για τους μικρούς.
Αφού ψωνίζαμε σειρά είχαν τα συγκρουόμενα, η μπαλαρίνα, το καράβι, το ταψί κ.τ.λ. Και μετά μια λιχουδιά από τις ψησταριές που σου ΄χαν “σπάσει” τη μύτη.
Ο Νιάημερος ήταν η χαρά του Φθινοπώρου για όλους. Ακόμη είναι, όμως αν δει κανείς τις φωτογραφίες ή ανέβει μια βόλτα θα διαπιστώσει πως έχουν αλλάξει πολλά. Δεν υπάρχουν εκθέτες όπως παλιά, ανάμεσα στους πάγκους έχει κενά και οι παράνομοι μικροπωλητές (βλ. “μοναχές”) αισχροκερδούν πάνω στις πλάτες των πολιτών.
Οι λόγοι είναι πολλοί αλλά ο κύριος λόγος είναι ότι συμπίπτει με άλλα πανηγύρια από γειτονικές πόλεις. Καμία δημοτική αρχή δεν κάνει πίσω ως προς την ημερομηνία, με αποτέλεσμα να μοιράζονται οι εκθέτες και να λείπουν από τα άλλα πανηγύρια.
Οι ψησταριές βέβαια καλά κρατούν και γεμίζουν αφού ο κόσμος πλέον δεν ανεβαίνει για να ψωνίσει αλλά για να φάει και να παίξουν τα παιδιά του.
Τα τελευταία χρόνια πολύς κόσμος επισκέπτεται και τα γειτονικά πανηγύρια. Ιδίως του Άργους Ορεστικού είναι ένα από τα πιο μεγάλα, όπως και του Αμυνταίου αλλά και των Γρεβενών.
Κάποτε κάναμε ώρες να ανεβοκατεβούμε το πανηγύρι. Τώρα σε μισή ώρα, ίσως και λιγότερο έχεις τελειώσει. Η σημασία του Νιάημερου έχει αλλάξει. Ας ελπίσουμε να μη γίνει απλά ένα λούνα παρκ με ψησταριές.
Πρέπει κάτι να αλλάξει αλλιώς σιγά σιγά θα χάσουμε τον παραδοσιακό μας Νιάημερο. Είναι των Κοζανιτών μεγάλη χαρά. Είναι κληρονομιά κι ας είναι εμπορική συνήθεια.
Ν.Ν.
