Σκέψεις.
Η γέφυρα Σερβίων, στην 1η φωτογραφία, μετράει μόλις 50 χρόνια ζωής, και πρόσφατα, κρίθηκε ακατάλληλη για τη διέλευση όλων των οχημάτων, εξαιτίας της ανεπαρκούς συντήρησης.
Κατασκευασμένη με σίδερα, μπετόν και σύγχρονη κατασκευαστική τεχνολογία, προβληματίζει τώρα τους μηχανικούς για το πώς μπορεί να σωθεί… Αν σωθεί!
Στη 2η φωτογραφία, το χιλιοτραγουδισμένο Γεφύρι της Άρτας, μετράει 300 χρόνια ζωής και στέκει ανέπαφο και αγέρωχο στο χρόνο, σύμβολο της κατασκευαστικής δεινότητας των μαστόρων της Ηπείρου!
Με την απαράμιλλη ομορφιά των πετρόκτιστων γεφυριών που συνδυάζουν την άρτια γνώση των υλικών, την αισθητική της παράδοσης και την εμπειρική εφαρμογή των νόμων της φυσικής επιστήμης, το γεφύρι της Άρτας, μπορεί να χρειάστηκε “σαρανταπέντε μάστορες και εξήντα μαθητάδες”, αλλά τώρα, αντιστέκεται σθεναρά στη ροή των νερών του ποταμού και στο πέρασμα του χρόνου…
Για την κατασκευή του, χρειάστηκαν λαξευμένες πέτρες, λάσπη με ασβεστοκονίαμα, 36.000 ασπράδια αυγών, και γιδόμαλο για να επιτευχθεί η συνοχή των υλικών!
Όλα τα υλικά της είναι παρμένα από τη φύση και με τρόπο αξιοθαύμαστο, αποδεικνύει πως κατασκευαστικά, είναι σίγουρα εκτός συναγωνισμού!
Τα γεφύρια, φτιάχνονται για να ενώνουν τον κόσμο και τον χρόνο. Αποτελούν αναπόσπαστο κομμάτι της ζωής και της επικοινωνίας μας.
Φαίνεται όμως, πως η σύγχρονη τεχνολογία, δεν διαθέτει αυτό που βλέπουμε να διαθέτουν οι παλαιότερες τεχνικές κατασκευής, π.χ των ρωμαϊκών δρόμων, των αρχαίων ελληνικών ναών και των ηπειρώτικων γεφυριών. Δηλαδή, την εγγύηση της αντοχής στο χρόνο και την εξασφάλιση της προοπτικής για το μέλλον…
