1. Υποδηλοί προσκύνησιν

του σωτηρίου πάθους

το υφ΄ ημών τελούμενον

σχήμα σταυρού, Αγιάσου.

Θεοτόκε Πανάχραντε.

(Αγιάσου : Αγιάσος Λέσβου)

τελούμενον = πραττόμενον

 

Ο Άγιος Παϊσιος ο Αγιορείτης

έφη : «Με τον σταυρόν που

κάνουμε δηλώνουμε την

προσκύνησίν μας στα

Άχραντα Πάθη του Κυρίου

μας»

 

Στην Εκκλησία μας ψάλλουμε

το εξής : «Προσκυνούμεν

σου τα Πάθη Χριστέ,

Προσκυνούμεν σου τα Πάθη

Χριστέ, Προσκυνούμεν

σου τα Πάθη Χριστέ, δείξον

ημίν και την ένδοξόν σου

Ανάστασιν».

 

Το πασχαλινό και κατανυκτικό

τούτο Τροπάριο ψάλλεται το

βράδυ της Μεγάλης Πέμπτης

στην Ακολουθία των Αγίων

και Αχράντων Παθών / 12

Ευαγγέλια). Ψάλλεται ακριβώς

μετά την ανάγνωση του 5ου

Ευαγγελίου, την στιγμή που ο

Ιερεύς  μεταφέρει και εξάγει

τον Εσταυρωμένο από το Ιερό

Βήμα στο κέντρο του Ναού

ψάλλοντας το : «Σήμερον

κρεμάται επί ξύλου ….» Η

ίδια φράση ψάλλεται  και το

πρωί  της Μεγάλης Παρασκευής

κατά την Ακολουθία της

Αποκαθηλώσεως. Προσέτι η

ίδια φράση ψάλλεται και το

βράδυ της Μεγάλης Παρασκευής

ως καταληκτικός στίχος

(εφύμνιο) στα Εγκώμια του

Επιταφίου Θρήνου, στο τέλος

της α΄, β΄ και γ΄ στάσης

 

  1. Ημάς προς την αληθινήν

δια των Πατέρων πίστιν

εστί ο Ιησούς Χριστός

ο οδηγήσας, Μύστι.

Θεοτόκε Πανάχραντε.

(Μύστις θεϊκής βουλής :  ).

 

(= Ο Ιησούς Χριστός, Παναγία,

είναι αυτός που μας οδήγησε

δια των Αγίων Πατέρων της

Εκκλησίας μας εις την αληθινή

πίστη).

 

Κατά τον Εσπερινό της

Κυριακής των Αγίων Πατέρων

ψάλλουμε εις την Εκκλησία

μας : «Υπερευλογημένος εί,

Χριστέ ο Θεός ημών ο ……

και δι΄ αυτών προς την

αληθινήν πίστιν πάντας ημάς

οδηγήσας. Πολυεύσπλαχνε,

δόξα σοι».

  1. Αγακλεή, Αμόλυντε,

χειρός άγασμα θείας,

θαυμάζομεν, Εικονίστρια,

σε, θαύμα ατεκνίας.

Θεοτόκε Πανάχραντε.

(Εικονίστρια : Σκιάθος)

άγασμα = θαύμα, το

θαυμαζόμενο, αντικείμενο

θαυμασμού, εκ του ρήμ.

άγασμαι

 

  1. Υπό Αγίου Πνεύματος

ψυχή φωτιζομένη

υπέρ του μέτρου, Ελπίς, ορά

του ανθρωπίνου, Ξένη.

Θεοτόκε Πανάχραντε.

(Ελπίς : Κωνσταντινούπολη)

(Ελπίς του κόσμου :  )

(Ελπίς των απηλπισμένων :   )

 

Ο Άγιος Κύριλλος ο

Ιεροσολύμων έφη : «Αυτός

που καταξιώνεται να λάβει

το Άγιον Πνεύμα, φωτίζεται

στην ψυχή και βλέπει πράγματα

που είναι πάνω από τα

ανθρώπινα μέτρα, τα οποία

(πράγματα) δεν τα είχε

γνωρίσει ποτέ πριν. Μπορεί

να βλέπει τους ουρανούς».

 

  1. Ακτίς ηλίου νοητού,

«Επί νεκρώ μη γέλα»

έλεγον οι ημών πρόγονοι,

ω σωτηρίας Γέρας.

Θεοτόκε Πανάχραντε.

(Ακτίς νοητού ηλίου :  )

(Γέρας σωτηρίας :  )

(γέρας σωτηρίας = έπαθλο

σωτηρίας).

 

Οι αρχαίοι Έλληνες έλεγον :

«Επί νεκρώ μη γέλα»

(= μπροστά σε νεκρό ή σε

δέηση υπέρ της ψυχής

του νεκρού μη γελάς).

Στον  νεκρό επιδεικνύουμε

τιμή και σεβασμό.

  1. Ημάς στήριξον, Σκεπαστή,

«Δια σου», Φανερωμένη,

Εύπαι, «εύροιμεν Παράδεισον»,

Υπερευλογημένη».

Θεοτόκε Πανάχραντε

(Σκεπαστή : Αίγιο Αχαϊας)

(Φανερωμένη : Κοζάνη, Αίγιο,

Σαλαμίνα, Λευκάδα, Αρτάκη,

Λέσβος, Κύπρος)

(Εύπαις : )

(Υπερευλογημένη :  )

 

Ψάλλεται στις επιμνημόσυνες

Δεήσεις στην Εκκλησία μας :

«…..Δια σου εύροιμεν

Παράδεισον, Θεοτόκε»,

 

  1. Τροχαία έχομεν πολλά

και δη θανατηφόρα

εν τη Ελλάδι τη μικρά,

του Αχωρήτου Χώρα.

Θεοτόκε Πανάχραντε.

(Χώρα του Αχωρήτου :   )

 

  1. Παντί τρόπω εξάλειψον,

Κλεις, τα θανατηφόρα

τροχαία εξ Ελλάδος της,

Φως, Ορθοδόξου χώρας.

Θεοτόκε Πανάχραντε.

(Κλεις της Βασιλείας :  )

(Φως άδυτον :  )

 

  1. Δια της αγίας Χάριτος,

αγλάϊσμα μητέρων,

ακλόνητος παρέμεινας,

εις προς Θεόν πίστιν, Ξένων.

Μήτερ, σώσον τα τέκνα σου.

(Αγλάϊσμα  μητέρων :    )

(Ξένων : Επτάνησα, Κρήτη)

(Ξένιος :  )

(Ξενία : Μαγνησία Βόλος)

(Ξένη :   )

 

  1. Δοχείον ταπεινότητος

και ταπεινοφροσύνης,

δος τη Ελλάδι άπειρον

αγάπην, ω Σελήνη.

Θεοτόκε Πανάχραντε.

(Σελήνη :  )

23-10-2026