Οι Σόλοι ήταν αρχαία παράκτια πόλη στη δυτική Κιλικία (σημερινή Τουρκία, κοντά στη Μερσίνα), γνωστή και ως Πομπηιούπολη κατά τη ρωμαϊκή περίοδο
. Ιδρύθηκε από Έλληνες αποίκους, ενώ από την παραφθαρμένη ελληνική γλώσσα που μιλούσαν οι κάτοικοί της προέρχεται ο όρος “σολοικισμός”. Σήμερα σώζονται εντυπωσιακά ερείπια, όπως κιονοστοιχίε
ΘΕΣΗ ΑΠΟΣΤΑΣΕΙΣ ΑΠΟ ΚΟΝΤΙΝΕΣ ΠΟΛΕΙΣ
Οι αρχαίοι Σόλοι (μετέπειτα Πομπηϊούπολη) βρίσκονται στη νότια ακτή της Μικράς Ασίας, εντός των ορίων της σημερινής συνοικίας Viranşehir στον δήμο Mezitli, δυτικά της πόλης Μερσίνης (Mersin) στην Τουρκία.
Η τοποθεσία είναι εύκολα προσβάσιμη από τα μεγάλα αστικά κέντρα της περιοχής:
Μερσίνη (Mersin): Βρίσκεται περίπου 11–12 χλμ. δυτικά του κέντρου της πόλης. Η οδική απόσταση υπολογίζεται σε περίπου 14,5 χλμ.
Mezitli: Ο αρχαιολογικός χώρος απέχει μόλις 2 χλμ. από το κέντρο του δήμου Mezitli.
Ταρσός (Tarsus): Η ιστορική πόλη της Ταρσού βρίσκεται περίπου 40 χλμ. ανατολικά των Σόλων.
Άδανα (Adana): Η μεγάλη μητρόπολη της περιοχής απέχει περίπου 90 χλμ. (περίπου 1 ώρα και 15 λεπτά οδικώς μέσω του αυτοκινητοδρόμου E90/O-51).
ΟΝΟΜΑ
Η πόλη των Σόλων άλλαξε αρκετά ονόματα κατά τη διάρκεια των αιώνων, με το καθένα να αντικατοπτρίζει μια διαφορετική ιστορική περίοδο και πολιτισμική επίδραση.
1. Σόλοι (Soloi)
Είναι το αρχαιότερο ελληνικό όνομα της πόλης (περ. 700 π.Χ.).
:– Μια παραδοσιακή άποψη ετυμολογικά: συνδέει το όνομα με τον Αθηναίο νομοθέτη Σόλωνα, ο οποίος λέγεται ότι ίδρυσε ή ανοικοδόμησε την πόλη. Ωστόσο, οι περισσότεροι σύγχρονοι μελετητές το θεωρούν μεταγενέστερο μύθευμα.
–Πιθανότερη θεωρείται η σύνδεση με τη χιτιτική λέξη sulai (μόλυβδος) ή τη λουβική λέξη Sallusa, υποδηλώνοντας την ύπαρξη οικισμού πριν από την ελληνική αποικία.
—Το όνομα μπορεί επίσης να σχετίζεται με τη λέξη σόλος, που σήμαινε μια μάζα σιδήρου ή μετάλλου.
2. Πομπηϊούπολη (Pompeiopolis)
Μετά την καταστροφή της από τον Τιγράνη τον Μέγα τον η πόλη ανοικοδομήθηκε από τον Πομπήιο τον Μέγα, ο οποίος την μετονόμασε σε Πομπηϊούπολη.
Το όνομα δόθηκε το 67 π.Χ. από τον Ρωμαίο στρατηγό Πομπήιο τον Μέγα. Ετυμολογία: Σημαίνει κυριολεκτικά «Πόλη του Πομπηίου». Ο Πομπήιος επανίδρυσε την πόλη για να εγκαταστήσει μετανιωμένους πειρατές μετά τη νίκη του εναντίον τους, μετατρέποντάς την σε ρωμαϊκό προπύργιο.
3. Βιρανσεχίρ (Viranşehir)
Είναι η σύγχρονη τουρκική ονομασία της περιοχής όπου βρίσκονται τα ερείπια. Ετυμολογία: Προέρχεται από τις τουρκικές λέξεις viran (εριπωμένος) και şehir (πόλη), δηλαδή «Ερειπωμένη Πόλη»
4.Mezitli
Δήμος Mezitli (όπου βρίσκονται οι Σόλοι):
ΜΥΘΟΛΟΓΙΑ
Η μυθολογική αφήγηση για την ίδρυση των Σόλων συνδέεται άμεσα με την περίοδο μετά τον Τρωικό Πόλεμο και τον επαναπατρισμό των Ελλήνων ηρώων (τους λεγόμενους Νόστους).
Οι Μυθικοί Ιδρυτές
Σύμφωνα με την παράδοση, οι Σόλοι ιδρύθηκαν από δύο σημαντικές μορφές της ελληνικής μυθολογίας:
* Ακάμας και Δημοφώντας:
Οι δύο γιοι του Θησέα. Λέγεται ότι κατά την επιστροφή τους από την Τροία, σταμάτησαν στην Κιλικία και ίδρυσαν την πόλη ως αποικία των Αθηναίων. Αυτή η εκδοχή χρησιμοποιήθηκε αργότερα ιστορικά για να ενισχύσει τους δεσμούς της πόλης με την Αθήνα.
* Άργος και Λίνδος:
Άλλη εκδοχή αποδίδει την ίδρυση σε αποίκους από το Άργος (Πελοπόννησος) και τη Λίνδο (Ρόδος). Μυθολογικά, οι Αργείοι θεωρούνταν απόγονοι του Ηρακλή, προσδίδοντας έτσι στην πόλη μια «ημίθεη» καταγωγή.
* Η Σύνδεση με τον Σόλωνα (Ο «Ιστορικός Μύθος»)
Αν και ο Σόλων ήταν υπαρκτό πρόσωπο, η σύνδεσή του με την ίδρυση της πόλης αγγίζει τα όρια του θρύλου: Λέγεται ότι ο Σόλων, κατά τις περιπλανήσεις του στην Ανατολή, επισκέφθηκε την περιοχή και συμβούλευσε τον τοπικό βασιλιά να μεταφέρει τους κατοίκους σε μια πιο οχυρή και παραθαλάσσια τοποθεσία.
Ο βασιλιάς, προς τιμήν του σοφού νομοθέτη, ονόμασε τη νέα πόλη Σόλους.
Η Μυθολογία του Ονόματος «Σολοικισμός»
Ο μύθος εδώ είναι γλωσσολογικός: Οι Αθηναίοι πίστευαν ότι οι άποικοι, απομονωμένοι ανάμεσα σε «βάρβαρους» λαούς, έχασαν την καθαρότητα της αττικής διαλέκτου. Έτσι, δημιούργησαν τον όρο σολοικισμός για να περιγράψουν την «κακοποίηση» της ελληνικής γλώσσας που υποτίθεται ότι συνέβαινε στην πόλη.
Η ΙΣΤΟΡΙΑ
Η ιστορία των Σόλων είναι μια διαδρομή από την αρχαϊκή λάμψη στην καταστροφή και την εντυπωσιακή ρωμαϊκή αναγέννηση.
1. Η Ίδρυση (7ος αι. π.Χ.)
Η πόλη ιδρύθηκε γύρω στο 700 π.Χ. από Ρόδιους αποίκους (κυρίως από τη Λίνδο) και Αργείους. Λόγω της στρατηγικής της θέσης με το φυσικό λιμάνι και την εύφορη πεδιάδα της Κιλικίας, εξελίχθηκε γρήγορα σε σημαντικό εμπορικό κέντρο.
2. Κλασική και Ελληνιστική Περίοδος
Περσική Κυριαρχία:
Η πόλη πέρασε στον έλεγχο των Περσών, αλλά διατήρησε μια σχετική αυτονομία, κόβοντας δικά της νομίσματα.
Μέγας Αλέξανδρος:
Το 333 π.Χ., ο Αλέξανδρος επέβαλε πρόστιμο 200 ταλάντων στην πόλη επειδή ήταν πιστή στους Πέρσες, αλλά αργότερα την ευνόησε, προσφέροντας θυσίες στον Ασκληπιό εκεί.
Σελευκίδες
Μετά τον θάνατο του Αλεξάνδρου, οι Σόλοι έγιναν μέρος του βασιλείου των Σελευκιδών, γνωρίζοντας μεγάλη πολιτιστική άνθηση (γέννηση του Χρύσιππου και του Άρατου).
3. Η Καταστροφή και ο Πομπήιος (1ος αι. π.Χ.)ΡΙΑ
Η Πτώση: Το 83 π.Χ., ο βασιλιάς της Αρμενίας Τιγράνης ο Μέγας κατέστρεψε ολοσχερώς την πόλη και μετέφερε τους κατοίκους της στην πρωτεύουσά του, την Τιγρανόκερτα.
Η Αναγέννηση (67 π.Χ.): Ο Ρωμαίος στρατηγός Πομπήιος ο Μέγας, αφού νίκησε τους Κίλικες πειρατές, αποφάσισε να τους εγκαταστήσει στους ερειπωμένους Σόλους για να τους εντάξει στην κοινωνία. Έκτισε ξανά την πόλη και την ονόμασε Πομπηϊούπολη.
4. Ρωμαϊκή και Βυζαντινή Πορεία
Η Πομπηϊούπολη έγινε μια λαμπρή ρωμαϊκή πόλη με επιβλητικά κτίρια και μια τεράστια λεωφόρο με 200 κίονες (πολλοί από τους οποίους στέκονται ακόμα).
Κατά τους βυζαντινούς χρόνους, ήταν έδρα επισκόπου. Ωστόσο, ένας καταστροφικός σεισμός το 525 μ.Χ. προκάλεσε ανεπανόρθωτες ζημιές.
Η οριστική παρακμή ήρθε με τις αραβικές επιδρομές τον 7ο αιώνα, οδηγώντας στην εγκατάλειψη της πόλης.
5. Σύγχρονη Εποχή
Σήμερα, τα ερείπια της «Ερειπωμένης Πόλης» (Viranşehir) περιβάλλονται από τη σύγχρονη Μερσίνη, με τις ανασκαφές να φέρνουν στο φως το αρχαίο λιμάνι και την περίφημη κιονοστοιχία.
ΕΥΡΗΜΑΤΑ
Σήμερα, η τοποθεσία είναι γνωστή ως Viranşehir (Βιρανσεχίρ). Τα πιο εντυπωσιακά σωζόμενα ερείπια περιλαμβάνουν:
Αρχαιολογικά Ευρήματα
Ο αρχαιολογικός χώρος είναι ένα πολυεπίπεδο σύνολο με ευρήματα από την Εποχή του Χαλκού έως τη Βυζαντινή περίοδο:
Η Οδός των Κιόνων: Μια επιβλητική λεωφόρος με 450 κίονες (σήμερα σώζονται περίπου 41), πολλοί από τους οποίους έφεραν αγάλματα.
Αγάλματα Θεοτήτων: Έχουν βρεθεί αγάλματα του Δία, του Ασκληπιού, της Υγείας, της Νέμεσης, της Δήμητρας και του Διονύσου.
Ρωμαϊκές Προτομές: Πρόσφατα ανακαλύφθηκαν προτομές της περιόδου των Αντωνίνων και των Σεβήρων (2ος-3ος αι. μ.Χ.), που απεικονίζουν αυτοκράτορες ή τοπικούς αξιωματούχους με χαρακτηριστικές γενειάδες.
Το Αρχαίο Λιμάνι: Σώζονται οι λιμενοβραχίονες και τμήματα του τείχους που προστάτευε τον εμπορικό λιμένα.
Άλλα Κτίρια: Έχουν εντοπιστεί ερείπια θεάτρου, ρωμαϊκών λουτρών και ενός υδραγωγείου.
Τη μεγάλη κιονοστοιχία που πλαισίωνε την οδό προς το λιμάνι.
Τμήματα του αρχαίου θεάτρου και του λιμανιού.
ΠΑΙΔΕΙΑ
Η λέξη σολοικισμός (συντακτικό λάθος) προέρχεται από το όνομα της πόλης. Σύμφωνα με την παράδοση, οι κάτοικοι των Σόλων μιλούσαν την ελληνική γλώσσα με πολλές παραφθορές και ξένες επιδράσεις, γεγονός που οδήγησε τους Αθηναίους να ονομάζουν τα γλωσσικά αυτά σφάλματα «σολοικισμούς
ΝΟΜΙΣΜΑΤΑ
Νομίσματα και Παραστάσεις
Η νομισματοκοπία των Σόλων είναι πλούσια και χωρίζεται στην ελληνική (Σόλοι) και στη ρωμαϊκή περίοδο (Πομπηϊούπολη):
Περίοδος Κύριες Παραστάσεις (Εμπροσθότυπος / Οπισθότυπος)
Κλασική / Ελληνιστική Κεφαλή Αθηνάς (με κράνος) / Τσαμπί σταφύλι (σύμβολο της τοπικής παραγωγής).
Ελληνιστική Κεφαλή Ηλίου / Αθηνά καθήμενη που κρατά τη Νίκη.
Υστεροελληνιστική Γοργόνειο (κεφαλή Μέδουσας) / Αφροδίτη με στέμμα καθισμένη πάνω σε ταύρο.
Ρωμαϊκή Πορτρέτο Πομπηίου / Παραστάσεις που υμνούν την επανίδρυση της πόλης.
Σύμβολα: Στα νομίσματα εμφανίζονται συχνά η κουκουβάγια (σύμβολο σοφίας) και μονόγραμμα που προσδιορίζουν την πόλη («ΣΟΛΕΩΝ»).
ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΟ ΠΙΣΤΕΥΩ ΑΡΧΑΙΟΤΗΤΑΑ ΕΩΣ ΚΑΙ ΤΟΝ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΣΜΟ
Στην πορεία των αιώνων, οι Σόλοι πέρασαν από το παραδοσιακό ελληνικό πάνθεο στη ρωμαϊκή αυτοκρατορική λατρεία και, τελικά, στον Χριστιανισμό, διατηρώντας πάντα έναν έντονο θρησκευτικό χαρακτήρα λόγω της θέσης τους.
1. Αρχαιότητα: Το Ελληνικό Πάνθεο
Οι Σόλοι, ως αποικία Αργείων και Ροδίων, λάτρευαν τους κλασικούς Ολύμπιους θεούς, με έμφαση σε εκείνους που προστάτευαν την πόλη και την υγεία:
Αθηνά: Κυρίαρχη θεότητα (εμφανίζεται στα αρχαιότερα νομίσματα), σύμβολο της σοφίας και της προστασίας της πόλης.
Ασκληπιός και Υγεία: Η πόλη ήταν ονομαστό κέντρο λατρείας του θεού της ιατρικής. Ο Μέγας Αλέξανδρος μάλιστα θυσίασε στον Ασκληπιό των Σόλων για να τον ευχαριστήσει για την ανάρρωσή του.
Διόνυσος: Λόγω της μεγάλης παραγωγής κρασιού στην περιοχή (το τσαμπί σταφύλι ήταν σύμβολο στα νομίσματά τους).
Ήλιος και Απόλλων: Σημαντικές λατρείες που συνδέονταν με το φως και τη μαντική.
2. Ρωμαϊκή Περίοδος: Πομπηϊούπολη και Αυτοκρατορική Λατρεία
Με την επανίδρυση από τον Πομπήιο, η θρησκευτική ζωή απέκτησε πολιτικό χαρακτήρα:
Λατρεία του Πομπηίου: Ο ιδρυτής τιμήθηκε σχεδόν ως ημίθεος-ευεργέτης.
Ρωμαϊκοί Θεοί: Ο Δίας (Jupiter) και η Τύχη (Fortuna) της πόλης κυριαρχούσαν στις δημόσιες τελετές.
Ανθρωπομορφικές θεότητες: Αγάλματα της Νέμεσης και της Δήμητρας στόλιζαν την κεντρική κιονοστοιχία, δείχνοντας την επιθυμία για δικαιοσύνη και αφθονία.
ΘΡΗΣΚΕΙΑ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗ
Η Μετάβαση στον Χριστιανισμό
Η πόλη υπήρξε από τα πρώτα κέντρα εξάπλωσης της νέας θρησκείας στην Κιλικία, δεδομένης της γειτνίασης με την Ταρσό (πατρίδα του Αποστόλου Παύλου).
Επισκοπή: Οι Σόλοι (Πομπηϊούπολη) έγιναν έδρα επισκόπου ήδη από τους πρώτους αιώνες. Συμμετείχαν ενεργά στις Οικουμενικές Συνόδους (π.χ. ο επίσκοπος Φλωρέντιος στη Σύνοδο της Χαλκηδόνας το 451 μ.Χ.).
Μετατροπή Ναών: Πολλοί παγανιστικοί ναοί μετατράπηκαν σε χριστιανικές βασιλικές ή χρησιμοποιήθηκαν τα υλικά τους για την ανέγερση νέων εκκλησιών.
Άγιος Σωζόμενος: Η παράδοση συνδέει την περιοχή με μάρτυρες και αγίους της Κιλικίας που έδρασαν κατά τους διωγμούς.
4. Το Τέλος της Θρησκευτικής Ζωής
Η θρησκευτική δραστηριότητα σταμάτησε ουσιαστικά μετά τον σεισμό του 525 μ.Χ. και τις αραβικές επιδρομές, οπότε η πόλη σταδιακά εγκαταλείφθηκε και οι χριστιανικοί ναοί ερειπώθηκαν (εξού και το όνομα Viranşehir).
Τα στοιχεία για τα συγκεκριμένα
ονόματα των χριστιανικών ναών στους Σόλους (Πομπηϊούπολη) είναι περιορισμένα, καθώς η πόλη καταστράφηκε από σεισμούς και επιδρομές πριν διασωθούν πλήρεις εκκλησιαστικοί κατάλογοι. Ωστόσο, η αρχαιολογική σκαπάνη και η εκκλησιαστική ιστορία μας δίνουν τα εξής:
1. Η Μεγάλη Βασιλική (Viranşehir Basilica)
Πρόκειται για το σημαντικότερο χριστιανικό κτίσμα που έχει εντοπιστεί στον αρχαιολογικό χώρο.
Χαρακτηριστικά: Είναι μια τρίκλιτη βασιλική με εντυπωσιακά ψηφιδωτά δάπεδα.
Όνομα: Δεν έχει ταυτιστεί με βεβαιότητα το όνομα του Αγίου στον οποίο ήταν αφιερωμένη, γι’ αυτό αναφέρεται στις μελέτες απλώς ως «Βασιλική των Σόλων».
2. Η Επισκοπή Πομπηϊουπόλεως
Η πόλη ήταν έδρα επισκόπου (υπαγόμενη στη Μητρόπολη Ταρσού). Γνωρίζουμε ονόματα επισκόπων που συμμετείχαν σε Οικουμενικές Συνόδους, γεγονός που υποδηλώνει την ύπαρξη Καθεδρικού Ναού:
Φλωρέντιος: Επίσκοπος που συμμετείχε στη Σύνοδο της Χαλκηδόνας (451 μ.Χ.).
Φωτεινός: Συμμετείχε στη Σύνοδο της Κωνσταντινουπόλεως (381 μ.Χ.).
Ιωάννης: Αναφέρεται σε μεταγενέστερες πηγές (692 μ.Χ.).
3. Σύνδεση με Αγίους της Κιλικίας
Αν και δεν σώζονται ναοί με το όνομά τους εντός των τειχών, η περιοχή τιμούσε ιδιαίτερα:
Άγιος Σωζόμενος: Μάρτυρας από την Κιλικία (Πομπηϊούπολη), του οποίου η μνήμη τιμάται στις 7 Σεπτεμβρίου. Πιθανολογείται η ύπαρξη μαρτυρίου (ναού-μνημείου) προς τιμήν του.
Άγιος Κόνων: Επίσης συνδεδεμένος με την ευρύτερη περιοχή της Κιλικίας.
4. Βυζαντινά Εξωκλήσια
Γύρω από την κιονοστοιχία έχουν βρεθεί ερείπια μικρότερων ναών της μέσης βυζαντινής περιόδου, οι οποίοι κτίστηκαν με υλικά από τα αρχαία οικοδομήματα (spolia).
Συμπέρασμα: Λόγω της ολοκληρωτικής καταστροφής από τον σεισμό του 525 μ.Χ., τα περισσότερα ονόματα των ναών χάθηκαν. Η αρχαιολογία σήμερα επικεντρώνεται στην αναστήλωση της Βασιλικής δίπλα στη μεγάλη οδό των κιόνων.
ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΤΗΤΕΣ
Προσωπικότητες: Από τους Σόλους κατάγονταν ο στωικός φιλόσοφος Χρύσιππος, ο αστρονόμος και ποιητής Άρατος και ο κωμικός ποιητής Φιλήμων
ΠΑΙΔΕΙΑ
Η προσωπικότητα του
Αγίου Σωζομένου και η πνευματική κίνηση στους Σόλους συνθέτουν την εικόνα μιας πόλης που υπήρξε κέντρο γραμμάτων και, αργότερα, χριστιανικής μαρτυρίας.
Ο Άγιος Σωζόμενος (Ο Μάρτυρας της Πομπηϊουπόλεως)
Ο Άγιος Σωζόμενος έζησε τον 4ο αιώνα μ.Χ. και η ιστορία του συνδέεται άρρηκτα με τη θρησκευτική μετάβαση της πόλης.
Η Ιδιότητά του: Ήταν βοσκός στο επάγγελμα, γνωστός για την ευσέβεια και τη φιλανθρωπία του.
Το Μαρτύριο: Σύμφωνα με τον συναξαριστή, εισήλθε στον ναό της Αρτέμιδος στην Πομπηϊούπολη και κατέστρεψε τα χρυσά είδωλα, μοιράζοντας τον χρυσό στους φτωχούς. Παραδόθηκε ο ίδιος στις αρχές για να γλιτώσουν άλλοι χριστιανοί από τις υποψίες και υπέστη φρικτά βασανιστήρια μέχρι τον θάνατό του.
Τιμή: Η μνήμη του εορτάζεται στις 7 Σεπτεμβρίου. Θεωρείται ο προστάτης άγιος της περιοχής, και η δράση του συμβολίζει το τέλος της παγανιστικής κυριαρχίας στην πόλη.
Η Παιδεία και τα Γράμματα στους Σόλους
Πριν η πόλη γίνει χριστιανικό κέντρο, οι Σόλοι φημίζονταν για το εξαιρετικά υψηλό επίπεδο παιδείας και τους σπουδαίους διανοητές που γέννησαν, ειδικά κατά την Ελληνιστική περίοδο:
Χρύσιππος ο Σολεύς (280-207 π.Χ.): Ο δεύτερος «πατέρας» της Στωικής Φιλοσοφίας. Λεγόταν ότι «αν δεν υπήρχε ο Χρύσιππος, δεν θα υπήρχε η Στοά». Η σκέψη του επηρέασε βαθύτατα τη ρωμαϊκή ηθική και, αργότερα, τη χριστιανική διδασκαλία.
Άρατος ο Σολεύς (315-240 π.Χ.): Διάσημος διδακτικός ποιητής και αστρονόμος. Το έργο του “Φαινόμενα” ήταν τόσο δημοφιλές, που ο Απόστολος Παύλος (επίσης Κίλικας) παρέθεσε στίχο του στον λόγο του στην Άρειο Πάγο: «Τοῦ γὰρ καὶ γένος ἐσμέν» (Γιατί δική του γενιά είμαστε).
Φιλήμων ο Σολεύς: Σημαντικός ποιητής της Νέας Κωμωδίας, ανταγωνιστής του Μενάνδρου.
Η Αντίφαση: Παιδεία vs «Σολοικισμός»
Είναι εντυπωσιακό ότι μια πόλη που έδωσε στον κόσμο κορυφαίους φιλοσόφους και ποιητές, κατηγορήθηκε από τους Αθηναίους για «σολοικισμό» (γλωσσικά σφάλματα). Αυτό οφειλόταν πιθανώς στην τοπική διάλεκτο που είχε επηρεαστεί από τις γειτονικές ανατολικές γλώσσες, παρά το γεγονός ότι η ανώτερη εκπαίδευση στην πόλη παρέμενε σε υψηλότατο επίπεδο.
ΑΠΑΣΧΟΛΗΣΗ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ
Η οικονομία των αρχαίων Σόλων βασιζόταν σε τρεις κύριους πυλώνες: το
θαλάσσιο εμπόριο, τη γεωργία και τη μεταλλουργία. Η στρατηγική τους θέση στην εύφορη πεδιάδα της Κιλικίας και το τεχνητό λιμάνι τους τούς κατέστησαν ένα από τα σημαντικότερα εμπορικά κέντρα της Ανατολικής Μεσογείου.
Κύριοι Τομείς Απασχόλησης και Οικονομίας
Ναυτιλία και Εμπόριο: Ως λιμάνι-κλειδί, οι Σόλοι αποτελούσαν κόμβο για τη μεταφορά αγαθών μεταξύ Αιγαίου, Κύπρου και Εγγύς Ανατολής. Η απασχόληση περιλάμβανε ναυτικούς, εμπόρους, λιμενεργάτες και ναυπηγούς.
Γεωργία και Παραγωγή: Η περιοχή φημιζόταν για την ευφορία της.
Αμπελουργία: Η παραγωγή κρασιού ήταν κεντρική, όπως μαρτυρά το τσαμπί σταφύλι που απεικονιζόταν στα νομίσματά τους.
Καλλιέργειες: Η πεδιάδα πρόσφερε άφθονο σιτάρι και άλλα αγροτικά προϊόντα, απασχολώντας το μεγαλύτερο μέρος του πληθυσμού στην ύπαιθρο.
Μεταλλουργία: Το όνομα «Σόλοι» πιστεύεται ότι συνδέεται ετυμολογικά με τη λέξη «σόλος» (μάζα μετάλλου/βώλος), υποδηλώνοντας έντονη δραστηριότητα σε χυτήρια και επεξεργασία μετάλλων, όπως ο χαλκός και ο σίδηρος.
Βιοτεχνία: Αρχαιολογικά ευρήματα υποδεικνύουν την ύπαρξη εργαστηρίων υαλουργίας και βαφής υφασμάτων (dyeing factories), ειδικά κατά τη ρωμαϊκή περίοδο.
Νομισματική Οικονομία
Οι Σόλοι είχαν αυτόνομη νομισματοκοπία ήδη από την κλασική εποχή, κόβοντας αργυρά νομίσματα (στατήρες).
Τα νομίσματα αυτά διευκόλυναν τις διεθνείς συναλλαγές και αποτελούσαν μέσο προβολής της ισχύος της πόλης.
Η ευμάρεια της πόλης ήταν τέτοια που, όταν ο Μέγας Αλέξανδρος την κατέλαβε το 333 π.Χ., μπόρεσε να επιβάλει το τεράστιο πρόστιμο των 200 ταλάντων.
Στη ρωμαϊκή περίοδο (ως Πομπηϊούπολη), η οικονομία ενισχύθηκε από την επανίδρυση της πόλης και τη σταθερότητα που προσέφερε η ρωμαϊκή ειρήνη (Pax Romana), μετατρέποντάς την σε ένα από τα πιο οργανωμένα αστικά και οικονομικά κέντρα της περιοχής.
ΣΗΜΕΡΑΤ
Τα ερείπια των αρχαίων Σόλων βρίσκονται σήμερα ενσωματωμένα στον ιστό της
Μερσίνης (Mersin), μιας από τις μεγαλύτερες και πιο δυναμικές πόλεις της σύγχρονης Τουρκίας. Συγκεκριμένα, ο αρχαιολογικός χώρος βρίσκεται στην παραθαλάσσια περιοχή Viranşehir, η οποία ανήκει στον δήμο Mezitli.
Η Σημερινή Πόλη (Μερσίνη)
Η Μερσίνη είναι μια σύγχρονη μητρόπολη με έντονο ευρωπαϊκό αέρα, μεγάλες λεωφόρους και ένα από τα μεγαλύτερα εμπορικά λιμάνια της Μεσογείου.
Η περιοχή των Σόλων (Mezitli) έχει μετατραπεί σε ένα δημοφιλές προάστιο
Δήμος Mezitli (όπου βρίσκονται οι Σόλοι): Έχει πληθυσμό περίπου 220.000 κατοίκους. Είναι μια από τις πιο πυκνοκατοικημένες και αναπτυσσόμενες περιοχές της πόλης,
Πόλη της Μερσίνης: Ο πληθυσμός της μητροπολιτικής περιοχής ξεπερνά τα 1.050.000 κατοίκους
