Είναι μία φωτογραφία στην οποία έχουν φωτογραφηθεί εννέα Κοζανιτόπουλα στο κέντρο εκπαιδεύσεως οπλιτών στο Βόλο όπου κατετάγησαν. Τη φωτογραφία μου έχει δώσει ο προσφάτως αποβιώσας Μιχάλης Πούχιας της μεγάλης οικογένειας των Πουχαίων Βλάχικης καταγωγής από την Ιστορική και ξακουστή Σαμαρία.
Με την ευκαιρία του μνημοσύνου (σαράντα ημερών) δημοσιεύω τη φωτογραφία τιμώντας τη μνήμη του ,αλλά και όλων των άλλων συμπατριωτών τους οποίους γνώριζα.
Ο αείμνηστος φίλος Μιχάλης, ήταν καλωσυνάτος άνθρωπος και πολύ καλός οικογενειάρχης, Βλάχος με τα όλα του, δηλαδή καλλιεργημένος, και κάθε χρόνο πήγαινε το καλοκαίρι στη Σαμαρίνα και απολάμβανε τον ιστορικό – θρυλικό τόπο καταγωγής του
Όταν μου έδωσε τη φωτογραφία μου είπε και τα ονόματα των φωτογραφημένων . Κατετάγησαν στο κέντρο εκπαιδεύσεως οπλιτών του Βόλου τον Μάρτιο του 1950, οι γεννηθέντες το 1927. Σύμπτωση να δημοσιεύουμε και τη φωτογραφία μήνα Μάρτιο, μετά από 69 χρόνια .
Οι φωτογραφούμενοι είναι οι ακόλουθοι:
Από Αριστερά όρθιοι: Τσιρέκας Χαρίλαος, καταγόμενος από τα Σέρβια Κοζάνης. Υπηρέτησε ως έφεδρος αξιωματικός. Υπάλληλος της Οικονομικής εφορίας. Τσιώνης Δημήτριος , είχε πάει με το εκστρατευτικό σώμα στον πόλεμο της Κορέας το 1952, έσωσε ένα μικρό Κορεατόπουλο που είχε εισέλθει στη μονάδα τους, το φρόντισε κρυφά από τη διοίκηση της μονάδας του, το έβαζε στο στρατιωτικό σάκο του, το τάϊζε , χωρίς να αντιληφθεί κανείς , το έβαλε πάλι στο σάκο του και το μετέφερε στην Ελλάδα όταν επέστρεψαν.
Το παρέδωσε σε έναν συνταγματάρχη που τους υποδέχτηκε, το υιοθέτησε το σπούδασε ιατρική, ερχότανε στην Κοζάνη και έβλεπε τον σωτήρια του, συνέχισε τις σπουδές του στην Αμερική και στη συνέχεια επέστρεψε στην Κορέα ασκώντας την ιατρική του. Αυτά μου τα αφηγήθηκε ο Τσιώνης, ήταν ένας απλός άνθρωπος, φιλάνθρωπος και με μεγάλη καρδιά με ανθρώπινη δύναμη σπανίας προσφοράς. Ήταν φτωχόπεδο και εργαζότανε ως ιδιωτικός υπάλληλος.
Έπρεπε να τον προστατεύσει το Κράτος, να τον τιμήσει και να τον έχει ως παράδειγμα Έλληνα πολεμιστή, που δεν ενδιαφέρεται να σκοτώνει αντιπάλους άλλα να σώζει ζωές. Έχω συμπληρώσει πολλά ονόματα στρατιωτών Κοζανιτών που πήγαν στην Κορέα και προσεχώς θα τα παρουσιάσω. Μιχάλης Πούχιας, που πέθανε πρόσφατα και μας έδωσε τη φωτογραφία υπηρέτησε ως έφεδρος αξιωματικός, αυτοκινητιστής- μεταφορέας. Σαμαράς Θεοδόσιος.(Σάκης), Δικηγόρος, γιος του Δικηγόρου και βουλευτού το 1946 Σαμαρά, Υπηρέτησε ως έφεδρος αξιωματικός, στέλεχος των προσκόπων Κοζάνης, διετέλεσε και δημοτικός σύμβουλος Κοζάνης.
Παπαδέλης Ιωάννης , υπηρέτησε ως έφεδρος αξιωματικός, συγγενής της οικογένειας Γκέρτσου. Στέλεχος της Δ.Ε.Η. διετέλεσε και δημοτικός σύμβουλος. Μανιός Θεόδωρος , μεγάλη οικογένεια, υπάλληλος των αστικών Λεωφορείων, στον αδελφό του που ήταν ιδιοκτήτης αστικού. Καθήμενοι : Συντουκάς Μιχαήλ τον φώναζαν Μισέλ, κτηματίας, καλλίφωνος, μέλος της χορωδίας Κοζάνης. Εγκαταστάθηκε τη δεκαετία 1960 στην Αθήνα. Κάντζιος Ιωάννης από το Βελβεντό, είχε πάει στη Θεσσαλονίκη .Φασνάκης Κώστας εγκαταστάθηκε από το 1960 στην Αθήνα. Για τους δύο τελευταίους δεν γνώριζε στοιχεία ο Μιχάλης, αλλά ούτε εγώ μπόρεσα να πληροφορηθώ
Περιγράφω αρκετά στοιχεία για να τους θυμηθούνε οι παλιοί και την όμορφη εκείνη περίοδο.
Φωτογραφία, που βλέπουμε τους στρατευμένους το 1950.
