Η τέχνη είναι ένας ελιγμός ευτυχίας ώστε να υπάρχουμε κάπως αναπαυτικά δυστυχισμένοι. Μία σπίθα που ξεπηδά από την ρουτίνα, μίαν ανάσα στον συντηρητισμό και στον φόβο της εποχής. Και ειδικά όταν πρόκειται για την 7η. Στη μαγεία του κινηματογράφου, δεν μπορεί να αντισταθεί κανείς. Ξέρεις, κάθεσαι σε μία καρέκλα μπροστά από μία οθόνη, αψηφώντας το πέρασμα του χρόνου, ψάχνοντας να βρεις ”τι θέλει να πει ο σεναριογράφος;”. Ενώνεις τις σκέψεις σου με τους γύρω και στο τέλος βγαίνετε από την αίθουσα ο καθένας με ένα διαφορετικό συμπέρασμα αλλά με (σχεδόν πάντα) κοινή συνιστώσα. Την απόλαυση.
Αγαπώ τους ανθρώπους που θα έκαναν τα πάντα για μία δόση τέχνης. Εκείνους που την σπούδασαν και γνώριζαν εξαρχής πως η εύρεση εργασίας θα είναι Γολγοθάς, άλλοι που έχουν καταφέρει να κάνουν το καλλιτεχνικό τους χόμπι επάγγελμα, ανεξάρτητα από τις ώρες που στερήθηκαν από την προσωπική τους ζωή και αυτοί που στο τέλος της ημέρας και πέραν της κούρασης πέφτουν στο κρεβάτι και νιώθουν γεμάτοι γιατί πάλεψαν για το όνειρο τους. Έτσι ακριβώς λειτουργεί αυτή η ομάδα που σε μόλις 40 λεπτά κατάφερε να με συναρπάσει και να με μεταφέρει στον δικό της κόσμο σε εκείνον της ”ΑΣΤΟΡΙΑ”. Πόσο δύσκολο είναι όμως, να είσαι 23 χρονών, να έχεις τελειώσει σχολή κινηματογράφου και να ζεις στην Ελλάδα; Οι Film Lemon έχουν τις απαντήσεις που χρειάστηκα.
Όλη η ομάδα των συντελεστών είναι φοιτητές στην Σχολή Κινηματογράφου του ΑΠΘ. Τα τελευταία χρόνια οι δύο εκ των τριών βρισκόταν στην Αγγλία, λόγω του κορονοϊού και της γενικότερης κατάστασης γύρισαν στην Ελλάδα, ανάμεσα σε αυτό τον χρόνο γεννήθηκε η ”ΑΣΤΟΡΙΑ”. Είχαν την ευκαιρία να φτιάξουν την πτυχιακή τους. Η σύλληψη της ιδέας για την δημιουργία της ταινίας μικρού μήκους ξεκίνησε τον Μαϊό.
”Πέραν των επαγγελματικών είμαστε φίλοι. Αυτό είναι θησαυρός γιατί σε ένα πρόβλημα, η σε μία επιτυχία βλέπουμε όλοι το ίδιο πράγμα. Ο καθένας γνωρίζει το πως σκέφτεται και το πως λειτουργεί ο απέναντι εκείνη την ώρα. Είμαστε κολλητοί που έχουμε συνεργαστεί αρκετά χρόνια σε αρκετά project. Δηλαδή αν πρέπει να αλλάξει κάτι, η αν υπάρξει μία εικόνα που προκύπτει εν συνεχεία των γυρισμάτων, ο άλλος καταλαβαίνει αμέσως τι θέλουν να πουν οι δύο. Δεν είμαστε από τις ομάδες που θα σκεφτούμε πολύ καιρό για το τι θα κάνουμε. Όταν θέλουμε να γυρίσουμε μία ταινία, βάζουμε μπρος κατευθείαν τις διαδικασίες. Η ”ΑΣΤΟΡΙΑ” δεν ήταν ένα όνειρο που είχαμε από μικροί. Έγινε στην πορεία.” Το όνομα της ταινίας είναι ένα λογοπαίγνιο της λέξης Καστοριά. Επειδή η ταινία διαδραματίζεται στην Καστοριά είναι ο τρόπος που ”φώναζαν” οι ήρωες της ιστορίας την πόλη και επίσης είναι πιασάρικο.
Διαβάστε περισσότερα στο parallaximag.gr
