ΚΑΤΑΓΓΕΛΙΑ ΔΣ για τις τηλε-εκλογές φοιτητικών οργάνων
Καταγγέλουμε τις τηλε-εκλογές του ΠΔΜ για τα φοιτητικά όργανα, που ούτε καν ανακοινώθηκαν επίσημα ,αλλά στάλθηκαν επιλεκτικά στα φοιτητικά μέιλ, μόλις μία μέρα πριν την υλοποίησή τους.
Πριν λίγες μέρες ο πρύτανης του Πανεπιστημίου Δυτικής Μακεδονίας, κ.Θεοδουλίδης , σε εκδήλωση της νεολαίας ΣΥΡΙΖΑ, με ξεκάθαρη πολιτική κατεύθυνση και τοποθέτηση , δηλώνοντας συμφωνία στη δίκαιη μετάβαση της απολιγνιτοποίησης στην περιοχή της Κοζάνης ,μιλώντας για τις καινοτόμενες μέρες, με μπόλικη επιχειρηματικότητα που έρχονται, καθώς και για τη συμμετοχή του πανεπιστημίου στον εθνικό σχεδιασμό, ανακοίνωσε και τη διεξαγωγή εκλογών φοιτητικών οργάνων, μέσα στην επόμενη εβδομάδα.
Αντίστοιχου τύπου εκλογές είχαν προσπαθήσει ,με ίδιο και χειρότερο τρόπο, να κάνουν πριν τρία χρόνια, καθώς είχαν ανακοινώσει τις εκλογές και ανοίξει τις κάλπες μισή ώρα πριν την ψήφιση. Όταν υπήρξαν διαμαρτυρίες για το περιεχόμενο και την αντιδημοκρατική διεξαγωγή των εκλογών ,αφού δεν υπήρξε ούτε καν επίσημη δήλωση υποψηφιοτήτων, μέλη της ΔΑΠ άρπαξαν την κάλπη και ζήτησαν προστασία στα γραφεία της Κοσμητείας , όπου έκαναν κλειστή καταμέτρηση με πλήρη στήριξη του τότε Κοσμήτορα, κ.Θεοδουλίδη.
Ήδη,ο σύλλογος ,έχοντας απόφαση που ακυρώνει τέτοιου είδους εκλογές (η οποία καταπατήθηκε), μετά απο αυτές τις ενέργειες μέσα από γενική συνέλευση, αποφάσισε ότι δεν αναγνωρίζει κανένα εκπρόσωπο φοιτητή καθώς και τις αντιδημοκρατικές ενέργειες εφαρμογής των εκλογών αυτών.
Το θέμα των εκλογών για εκπροσώπους φοιτητές στα θεσμικά όργανα του τμήματος είναι ένα από τα πολλά που αποφάσισαν χωρίς τη συγκατάθεση των φοιτητών. Ενώ όλοι οι φοιτητές είμαστε μακρυά από τα αμφιθέατρα των σχολών μας, περνούν μέτρα ερήμην μας ,που αφορούν εμάς. Πλέον, στα μαθήματα ακούμε τους καθηγητές να μιλάνε για το ποιός φοιτητής είναι άξιος να συμμετέχει στις εξετάσεις και ποίος όχι. Οι αμέτρητες προαπαιτούμενες εργασίες για να μπορέσουμε να δώσουμε ένα μάθημα είναι πλέον κανόνας. Ήδη τα τηλεμαθήματα αποκλείουν από την παρακολούθηση , τους φοιτητές που δεν έχουν τον κατάλληλο εξοπλισμό. Οι προαπαιτούμενες εργασίες αποτελούν νέο ταξικό φραγμό στην τηλεεκπαίδευση, καθώς αποκλείουν από αυτήν τους φοιτητές που εργάζονται, αυτούς που χρωστάνε μαθήματα, αλλά και αυτούς που αναγκάστηκαν να ξενοικιάσουν ή να αφήσουν τα σπίτια τους και πλέον
μένουν με τις οικογένειές τους.
Η επιλογή των τηλε-«εκλογών» ,και η διαφήμισή τους ως ‘’καινοτομία’’ αποτελεί πρόκριμα για την κυβέρνηση και την πρυτανεία ,που ακολουθεί πιστά όλο το κυβερνητικό σχέδιο, εντός και εκτός των τειχών του πανεπιστήμιου , για το τσάκισμα της συλλογικής δράσης των φοιτητών. Η επιλογή να χτυπήσει την εκπαίδευση και συγκεκριμένα τους φοιτητές
δεν είναι τυχαία.
Οι φοιτητές είναι αυτό το κομμάτι της κοινωνίας, που μέσα από τεράστια εμπειρία αγώνων και συλλογικών διεκδικήσεων , έχει καταφέρει να υψώσει τείχη αντίστασης σε κυβερνήσεις , ΕΕ ,ΟΟΣΑ και κάθε είδους αντιδραστικό νόμο.
Όμως, η ηλεκτρονική ψηφοφορία δεν αποτελεί ένα ακόμα αντιδραστικό μέτρο. Είναι ποιοτική αναβάθμιση της επίθεσης που επιδιώκει να μεταλλάξει με απευθείας παρέμβαση του κράτους και της κυβέρνησης, δομή και περιεχόμενο, μορφές λειτουργίας και παρέμβασης του συνδικαλιστικού κινήματος. Η κυβέρνηση αποβλέπει να εγκαθιδρύσει ένα ιδιότυπο μόνιμο lockdown στη λειτουργία των σωματείων. Η κοινωνική «αποστασιοποίηση» για την αποφυγή εξάπλωσης του κορονοϊού θέλουν να μεταφερθεί πρώτα και κύρια, εκεί όπου κρίνεται η δυνατότητα της νεολαίας και των εργαζόμενων να ανατρέπουν την κυρίαρχη πολιτική, στις μαζικές διαδικασίες και στη λειτουργία των φορέων συλλογικής οργάνωσης τους.
Η εμπειρία των τήλε- εκλογών στην εκλογή αιρετών εκπροσώπων στα Υπηρεσιακά Συμβούλια ,γνωστή και πρόσφατη. Η συλλογική αποχή των εκπαιδευτικών από την ψηφοφορία αλλά και η απόσυρση των ψηφοδελτίων τους, μετέτρεψαν τις επιβεβλημένες τήλε- εκλογές σε φιάσκο , αφού η συμμέτοχη άγγιξε μονοψήφιο αριθμό.
Επιπλέον, οι νεοφιλελεύθερες βλέψεις για την εκπαίδευση, φέρνουν την “έκθεση Πισσαρίδη” να θέσει τους άξονες στους οποίους θέλουν να κινηθεί. Στην έκθεση αυτή, περιγράφεται η ιδιωτικοποίηση εκπαιδευτικών πτυχών (όπως π.χ. η μέριμνα), προσανατολισμό των Πανεπιστημίων στις ανάγκες της αγοράς, ιδιωτική χρηματοδότηση της έρευνας, αξιολόγηση των ιδρυμάτων, διάσπαση γνωστικών αντικειμένων ,αλλά και μείωση της φοιτητικής συμμετοχής με την κατάργηση του ασύλου, καταστολή και αστυνόμευση.
Σε πανελλαδικό επίπεδο, έχει ανοίξει η συζήτηση για τη δημιουργία ειδικού σώματος Πανεπιστημιακής Αστυνομίας (μιας και η καταστολή είναι πανάκεια για την πανδημία) .Η κυβέρνηση της ΝΔ αντί να δίνει λεφτά για ΜΕΘ και ενίσχυση των νοσοκομείων ,προσλήψεις γιατρών και νοσηλευτών στο ΕΣΥ, σπαταλάει εκατομμύρια στα όργανα καταστολής και σε αγορές περιπολικών.
Πρόσφατες, είναι οι μέρες σκληρής καταστολής την 17 Νοέμβρη για το Πολυτεχνείο και 6 Δεκέμβρη για τον Αλέξη Γρηγορόπουλο , με αποκορύφωμα να παρακολουθούμε οργισμένοι τα γεγονότα στην Αλβανία μετά την κτηνώδη δολοφονία του νεαρού 25χρονου Klodjan από την αλβανική αστυνομία στα Τίρανα.
Η νέα αυτή δυσμενής πραγματικότητα, που επιβάλλεται, προφανώς, δεν αφορά μόνο το Πανεπιστήμιο Δυτικής Μακεδονίας. Με πρόφαση το ξέσπασμα της πανδημίας,η κυβέρνηση της ΝΔ(συνέχεια της πολιτικής του ΣΥΡΙΖΑ) βρήκε το πάτημα να προχωρήσει σε βαθιά αντιδραστικές μεταρρυθμίσεις σε όλους τους τομείς της ζωής μας, με περιβαλλοντοκτόνα νομοσχέδια, συνεχή υποτίμηση και υποβάθμιση της δημόσιας υγείας, σκληρά αντεργατικά μέτρα, ενίσχυση της καταστολής και κατάργηση της δημοκρατίας στην πράξη. Παράλληλα, με όλα τα υπόλοιπα, στο στόχαστρο βρίσκεται και η παιδεία. Τα Πανεπιστήμια μέρα με τη μέρα αποκτούν όλο και πιο έντονο σεμιναριακό χαρακτήρα, με τα μαθήματα να γίνονται στο αποστειρωμένο περιβάλλον ατελείωτων βιντεοκλήσεων.
Το «πανεπιστήμιο του αύριο» που οραματίζεται η κυβέρνηση , μαζί και οι δήθεν αριστεροί του ΣΥΡΙΖΑ , είναι το πανεπιστήμιο των ταξικών φραγμών, της μαζικής εκδίωξης των φοιτητών από τις σχολές τους , της αποξένωσης τους με τη συλλογική δράση και τελικά το πανεπιστήμιο της μόνιμης τήλε- εκπαίδευσης.
Οι φοιτητές δεν χρειάζονται προστάτες και εκπροσώπους να ψηφίζουν για αυτούς, εναντίον τους.
Αυτό που χρειάζονται οι φοιτητές είναι ανοιχτές σχολές μέσα στις οποίες μπορούν να συνδικαλίζονται , να πραγματοποιούν γενικές συνελεύσεις και να αποφασίζουν οι ίδιοι για το μέλλον τους και όχι ατομικότητες για αυτούς.
Τη σκυτάλη αυτή πρέπει να πάρουν τώρα οι φοιτητές του ΠΔΜ. Με μαζική αποχή να μετατρέψουμε τις εκλογές αυτές σε παρωδία.
ΑΠΟΦΑΣΗ ΔΣ ΜΗΧΑΝΟΛΟΓΩΝ ΜΗΧΑΝΙΚΩΝ
