Η Γιορτή Μακεδονικού Αγώνα στο Χρώμιο είναι αλήθεια ότι συγκέντρωσε ομάδες, οι οποίες άλλαξαν και τον χαρακτήρα της εκδήλωσης. Πέρα από τον πύρινο λόγο του Θεοφάνη Μαλκίδη, ο οποίος κατηγόρησε την πρώην και νυν κυβέρνηση για την ύλη των σχολικών βιβλίων σε σχέση με το μακεδονικό αγώνα, είναι αλήθεια ότι έδωσαν παρόν οργανωμένες ομάδες με σημαίες και λάβαρα.
Σε επικοινωνία του prlogos με το Σύνδεσμο Γραμμάτων και Τεχνών μάθαμε ότι δεν καλέστηκαν με πρόσκληση , παρά μόνο ο σύλλογος Παύλου Μελά Θεσσαλονίκης και Καστοριάς. Οι χορευτικοί σύλλογοι δεν ήρθαν για οικονομικούς λόγους και ο κόσμος δεν ήταν ο αναμενόμενος. Δεν εκδηλώθηκαν επεισόδια , αλλά αυτό δεν σημαίνει και κάτι.
Ο Στέφανος Βαβλιάρας, δάσκαλος της Αιανής αναφέρει ότι:
«Σήμερα ( χθες 29/09/2019 ), εμείς οι απόγονοί τους, ( χιλιάδες περισσότεροι, αριθμητικά ) δεν ανταποκριθήκαμε, στο κάλεσμα της πρόσκλησης των ” υπερήφανων παππούδων ” μας.
Αναζήτησα γνωστούς, φίλους από τα ” χωρία ” της Ελίμειας, λιγοστοί …δώσαμε το παρόν. Γιατί ;
Πού ήταν όλοι αυτοί, που ακολουθούσαν τα βήματα του οραματιστή κι αείμνηστου Μεγάλου Δασκάλου Κώστα Σιαμπανόπουλου;
Πού ήταν όλοι αυτοί που, ως αιρετοί ( πάλαι ποτέ και νυν ) ή ως υπηρεσιακοί παράγοντες, πολιτιστικοί φορείς και σωματεία, χορευτικά συγκροτήματα, κατέθεταν δαφνοστέφανα και πύρινους λόγους….;
Πού ήταν τα σχολεία της επαρχίας Ελίμειας…;
Πού ήταν οι απλοί πολίτες, να ακολουθήσουν τα βήματα των ηρωικών προγόνων μας, για να ανέβουν στις πλαγιές του ηρωικού- μυθικού αυτού τόπου και να αναπνεύσουν τον αέρα (….της κορυφής του Μπούρινου,
με την αντάρα την πολλή, που
εκεί ‘ ναι οι κλέφτες οι πολλοί…)
για να κοινωνήσουν των αχράντων μυστηρίων, της αγάπης προς την Πατρίδα …;
Αναρωτιέμαι, γιατί όλα αυτά…;
Γιατί, δώσαμε χώρο σε άτομα και σωματεία να καπηλεύονται, ό,τι το ιερότερο μας ανήκει…;
Χθές, στις εκδηλώσεις μνήμης των αγωνιστών του 1878, παρείσφρυσαν, τέτοια άτομα, που προσωπικά, για πρώτη φορά, από της έναρξης των εορτασμών ( 1998 ), δεν γνώρισα να είχαν αυτόν τον χαρακτήρα του εθνικισμού.
Η φιλοπατρία είναι το υψηλότερο ιδανικό και πρέπει να το προστατεύσουμε, με γνώση, αγάπη, εκτίμηση, σεβασμό, αλλά και με συμμετοχή.
Το νόημα των εκδηλώσεων, προς τιμή του αγώνα των προγόνων μας, το 1878, πρέπει να γίνει κτήμα όλων των μελών της κοινωνίας και κατοίκων της επαρχίας Ελίμειας, με αβίαστο τρόπο. Οι δάσκαλοι κι οι καθηγητές στα πλαίσια διδασκαλίας της τοπικής ιστορίας, να αναλάβουν πρωτοβουλία.
Οι νεότερες γενεές θα μας επιρρίψουν τεράστιες ευθύνες.
Φιλικά και με αγάπη
ΥΓ..: Ουδεμία προσωπική ευθύνη, έχουν οι διοργανωτές των εκδηλώσεων ;
Πλην όμως, οι συνυπογράφοντες την πρόσκληση, να θέσουν και κάποια άλλα όρια, σε νέα βάση, για το τελετουργικό των εκδηλώσεων.»
Ιωάννα Παπαδημητρίου
