Ο Λάζος Κουζιάκης μίλησε στο Λύσανδρο Ρήγα και το ραδιοΛόγος, το διαδικτυακό ραδιόφωνο του prlogos για τους εκτελεσθέντες που τάφηκαν στα Νταμάρια από τους φασίστες κατακτητές το 1944. Πρόκειται για ένα επεισόδιο που αποσιωπήθηκε στην Κοζάνη. Μάλιστα κάποιοι αντί να ρίχνουν την ευθύνη στους εκτελεστές, έριξαν την ευθύνη στους αντάρτες του ΕΛΑΣ και δικαιολόγησαν τον καλό Γερμανό αξιωματούχο γιατρό, τον οποίο τραυμάτισαν θανάσιμα οι αντάρτες, όπως χαρακτηριστικά ανέφερε ο κ. Κουζιάκης.
Ο κ. Κουζιάκης αναφέρθηκε στις λεπτομέρειες του συμβάντος, για το οποίο μέχρι και σήμερα γίνονται δύο μνημόσυνα. «Δεν θα έπρεπε να γίνονται δύο διαφορετικές εκδηλώσεις γιατί όλοι Έλληνες ήταν» είπε.
Εβδομήντα πέντε χρόνια μετά λοιπόν ο κ. Κουζιάκης ανέφερε: «Τμήμα ανταρτών του ΕΛΑΣ μετέβη στο Βατερό να παραλάβει μάλλινες κάλτσες που είχαν παραγγείλει οι αντάρτες να πλέξουν οι γυναίκες. Κάθισαν στην πέρα γειτονιά του Βατερού και πριν ξημερώσει, ξεκίνησαν να πάνε στην περιοχή τους. Στα 300 μέτρα από το χωριό αντίκρισαν ένα αυτοκίνητο. Αντιλήφθηκαν ότι ήταν γερμανικό αυτοκίνητο, έστησαν ενέδρα σε μια περιοχή στο Μικρό Δάσος. Το αυτοκίνητο συνέχισε την πορεία του και μόλις έφτασε σε αυτό το σημείο οι αντάρτες πυροβόλησαν και ο οδηγός έκανε στροφή και γύρισε στην Κοζάνη. Σε αυτό επέβαινε και ένας Γερμανός αξιωματικός γιατρός» ανέφερε γλαφυρά.
«Ο γιατρός πήγε στο στρατιωτικό νοσοκομείο της Κοζάνης όπου πέθανε από το τραύματά του. Μετά δόθηκε η εντολή από το διοικητή να εκτελεστούν άμεσα εξήντα πολίτες. Όταν σκοτώνονταν από τους αντάρτες ένας Γερμανός η εντολή ήταν να σκοτώνονται 40 πολίτες κι όταν σκότωναν ανώτερο 60.Υπήρχαν 44 όμηροι φυλακισμένοι σε διάφορα σημεία της πόλης, οι οποίοι εκτελέστηκαν. Αφού ξημέρωσε μεταφέρθηκαν στο σημείο που υπάρχει σήμερα το νταμάρι ( απέναντι από την Παναγιά Κοζάνης). Έριξαν τα πτώματα μέσα στο νταμάρι και τα έθαψαν» συνέχισε.
Για να συμπληρωθεί ο αριθμός των 60: «Δύο τμήματα στρατιωτικά κατευθύνθηκαν προς Αγία Κυριακή και προς Βατερό και όσους έβρισκαν τους σκότωναν. Στην Αγία Κυριακή σκότωσαν δύο, τον έναν τον τραυμάτισαν και γλίτωσε ένας νέος που κρύφτηκε στο Σκαφίδι. Το άλλο τμήμα έβγαλε 17 άτομα από το Βατερό κι έτσι συμπληρώθηκε ο αριθμός 63. Αυτοί ήταν κάτοικοι της περιοχής Σκρκας όπως η Ματίνα και η Ελένη που κρατούνταν όμηροι. Οι κρατούμενοι ήταν από Σέρβια, Πτολεμαΐδα. Οι δύο που εκτελέστηκαν ήταν οι Δημήτριος Παπαντώνης, Φώτης Μάντζαρης, ο Κωνσταντίνος Μπιλιώνης, ο Φώτης Νούσας έμεινε ανάπηρος»
«Την ίδια μέρα που συνέβη αυτό το γεγονός συνεννοήθηκε μια παρέα παιδιών στη Σκ’ρκα να μαζέψουν ρίζες με φασκόμηλο στην περιοχή του Προφήτη Ηλία.Όταν έφεραν τους σκοτωμένους στην Αγία Κυριακή οι γονείς αλλόφρονες άρχισαν να ψάχνουν τα παιδιά τους. Τελικά τους βρήκαν και ευτυχώς δεν υπήρχαν θύματα και σταμάτησαν οι εκτελέσεις».
Ιωάννα Παπαδημητρίου
Ακούστε εδώ την εκπομπή
