Με ενδιαφέρον διαβάζω την αλλαγή θέσης/στάσης από τον Π. Κουκουλόπουλο. Πλέον το ενδιαφέρον του μετατοπίζεται στη μετατροπή λιγνιτικών μονάδων σε μονάδες που θα καίνε ορυκτό αέριο.
Ας θυμηθούμε ότι μόλις 1 χρόνο πριν, κατά την προεκλογική περίοδο, ο ίδιος μιλούσε για αναβίωση του λιγνιτικού μοντέλου ηλεκτροπαραγωγής, για επαναδιαπραγμάτευση της χώρας ώστε οι λιγνιτικές μονάδες να αποκτήσουν δωρεάν δικαιώματα εκπομπών και άλλα παρόμοια.
Από τη μία μεριά, όταν ακόμα και ο Πάρις Κουκουλόπουλος σταματά να μιλά για λιγνίτη, πλέον είναι μάλλον βέβαιο πως σιγά-σιγά επέρχεται η αποδοχή της πραγματικότητας στη Δ. Μακεδονία σε ό,τι αφορά το τέλος του καυσίμου, που για δεκαετίες κυριάρχησε στο μίγμα ηλεκτροπαραγωγής της χώρας.
Από την άλλη μεριά, χρειάζεται ιδιαίτερη προσοχή από όλους να μην παρασυρθούν σε μια (ακόμη) λάθος επιλογή, αυτή που προτείνει ο Π. Κουκουλόπουλος, δηλαδή τη μετατροπή λιγνιτικών μονάδων σε μονάδες που θα καίνε αέριο. Η Δ. Μακεδονία δεν μπορεί να πηγαίνει από τη μία θνησιγενή εξάρτηση στην άλλη.
Με δεδομένο ότι οι χρηματοδοτικές πηγές για υποδομές ορυκτού αερίου κλείνουν οριστικά και αμετάκλητα, και η Ευρωπαϊκή πολιτική βάζει όλες της τις δυνάμεις και τους πόρους της για την επίτευξη της κλιματικής ουδετερότητας, η Ελλάδα, και η Δυτική Μακεδονία ειδικότερα, δεν πρέπει να παρασυρθούν στην αδιέξοδη λογική των μπαλωμάτων και των προσωρινών «λύσεων».
Ο λόγος είναι απλός: το προσωρινό έχει προ πολλού παρέλθει και βρισκόμαστε ήδη στο μέλλον το οποίο απαιτεί πλέον μόνο λύσεις μακροπρόθεσμα βιώσιμες, όπως οι ΑΠΕ και οι τεχνολογίες αποθήκευσης ενέργειας.
Η Πτολεμαΐδα 5 την τελευταία δεκαετία ενσάρκωσε όλες τις προσδοκίες για αναβίωση του λιγνίτη στην περιοχή αλλά ταυτόχρονα κόντεψε σχεδόν μόνη της να οδηγήσει τη ΔΕΗ σε χρεοκοπία με το χρέος του 1.4 δις (τουλάχιστον) που της φόρτωσε.
Αρκεί ένα (τέτοιο κολοσσιαίο) λάθος. Δεν θα αντέξει ούτε η ΔΕΗ, ούτε η Δ. Μακεδονία και δεύτερο.
Πηγή:
