Επιμέλεια: Στέφανος Πράσσος
Σαν χθες 20 Μαΐου το 1988 εξελίχτηκε μια κινητοποίηση εργαζομένων στη ΔΕΗ στο υδροηλεκτρικό εργοστάσιο του Αλιάκμονα στη Σφηκιά Βεροίας, που έμεινε στην ιστορία όχι μόνο για τη σφοδρότητα της βίας και της καταστολής από πλευράς του Κράτους αλλά κυρίως για την τακτική των απεργών που έσπασε όλα τα «μορατόριουμ» και ανάγκασε τη διοίκηση της ΔΕΗ και την τότε Κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ να «φάει» την πρώτη απόπειρα που έγινε στην Ελλάδα για τη σύνδεση μισθού- παραγωγικότητας.
Η πρόταση της ΔΕΗ, η οποία έγινε στη συζήτηση για την υπογραφή νέας Συλλογικής Σύμβασης, ήταν ένα σύστημα «αξιολόγησης» συνδεμένο με την παραγωγικότητα το οποίο ονομάστηκε «μέριτ-σύστεμ» και προέβλεπε τον διαχωρισμό των εργαζομένων σε πέντε κατηγορίες και η κάθε μία θα συμπεριελάμβανε το 20% του συνόλου των εργαζομένων. Το καλύτερο 20% θα έπαιρνε γενναίες αυξήσεις και το χειρότερο 20% θα απολύονταν και οι ενδιάμεσες τρεις κατηγορίες θα αμείβονταν αναλογικά. Το σύνθημα που κυριάρχησε στις συγκεντρώσεις τότε ήταν:
«ΜΕΡΥΤ ΣΥΣΤΕΜ ΔΕΝ ΠΕΡΝΑ,
ΕΤΣΙ ΘΕΛΕΙ Η ΕΡΓΑΤΙΑ»
Περισσότερα διαβάστε εδώ
