Η προτεινόμενη από τον περιφερειάρχη Θόδωρο Καρυπίδη τροποποίηση της υπουργικής απόφασης για την κατανομή του τοπικού πόρου ανάπτυξης σε τρίτους, δεν δικαιολογεί τις όποιες απευθείας αναθέσεις βλέπε Αγία Όλγα, δηλαδή δεν έχει αναδρομική ισχύ. Βέβαια δίνει τη δυνατότητα σε αναπτυξιακές, δημοτικές επιχειρήσεις, επιμελητήρια, αλλά και σε κάθε πολιτιστικό σύλλογο να επιχορηγείται κατευθείαν, κάτι που έχει σταματήσει πρόσκαιρα μέχρι και την πολυαναμενόμενη υπουργική απόφαση. Οι διαδικασίες αυτές απευθείας κατανομής του πόρου σε τρίτους άνοιξαν το 2015 επί θητείας Καρυπίδη.
Ανεξαρτήτως της όποιας απόφασης, είναι σημαντικό στις όποιες αναθέσεις να μην παρακάμπτονται οι μηχανισμοί ελέγχου και να υπάρχει διαφάνεια. Δεν μπορεί να μην μπορείς ως πολίτης να μπεις στη Διαύγεια και να δεις κατανομές μεγάλων ποσών σε αναπτυξιακές και αυτό να καλύπτεται πίσω από την τροποποίηση μιας υπουργικής απόφασης. Άραγε θα συνεχίσει να ισχύει η διαγωνιστική διαδικασία σε ποσά άνω των 20.000 ευρώ με την νέα απόφαση; Αν όχι ισχύει η κάθετα αντίθετη άποψη της Γεωργίας Ζεμπιλιάδου: «Σε συνέχεια του Σχεδίου Τροποποίησης της ως άνω ΥΑ του ΕΑΠ, θέλουμε να παρατηρήσουμε ότι αυτή αποτελεί επί της ουσίας μια πρόταση για παράκαμψη των διαγωνιστικών διαδικασιών και των δημοσιονομικών ελέγχων που προβλέπει το δημόσιο λογιστικό. Θεωρούμε ότι η εν λόγω τροποποίηση παραβιάζει την Εθνική και Κοινοτική νομοθεσία ως προς την υλοποίηση έργων, μελετών και υπηρεσιών», μια πρόταση που έχει εκφραστεί και γραπτώς το περιφερειακό συμβούλιο. Ανάλογη είναι και η θέση του Γιώργου Δακή, ο οποίος και θεωρεί ότι ο πόρος πρέπει να φτάνει μόνο σε περιφέρειες και δήμους.
Ο τοπικός πόρος για τον οποίο και γίνεται τόσος ντόρος καταργείται με το νέο σχέδιο νόμου για την πώληση της ΔΕΗ. Το γνωστό Ο,5% του λιγνιτικού τέλους που έφτανε στην Περιφέρεια Δυτικής Μακεδονίας και Πελοποννήσου για τη Μεγαλόπολη σταματάει μαζί με τη μείωση της λιγνιτικής παραγωγής. Το νέο τέλος 1,20 ευρώ ανά μεγαβατώρα με δεδομένη την ακόμα χαμηλότερη μείωση της λιγνιτικής παραγωγής, φέρνει πολύ λιγότερα χρήματα στην περιοχή. Τα άλλοτε 20 και 25 εκατομμύρια θα γίνουν 12-13 με σαφώς μειούμενη τάση.
Για αυτό το τέλος ερίζουν οι παροικούντες που συνεχώς μειώνεται και όλο θα μειώνεται. Εν γνώση τους όμως κινούνται στην χωρίς έλεγχο κατανομή του ζητώντας τροποποίηση της υπουργικής απόφασης με πρόφαση την ευκολότερη χρηματοδότηση τρίτων. Όσο για τον αναπτυξιακό χαρακτήρα των έργων ουδείς λόγος γίνεται. Ακόμα και να ισχύει αυτή η απόφαση μια προσφυγή ενός εργολήπτη ή ακόμα και ένα αίτημα ακύρωσης κατά της απόφασης μπορεί να τον αλλάξει αν τελικά το νόμιμο της απόφασης συγκρούεται με το ηθικό. Αν φυσικά η διαγωνιστική διαδικασία, η διαύγεια, ο έλεγχος είναι πιο σημαντικός από το μοίρασμα χρήματος ενόψει της προεκλογικής περιόδου.
Ιωάννα Παπαδημητρίου
