του Χρήστου Γεώργιου προέδρου του Συμβουλίου της Κοινότητας Σερβίων
Η γεωγραφική θέση των Σερβίων είναι τέτοια, που η επαφή της με τα γειτονικά αστικά κέντρα, περνά από δύο κεντρικές εισόδους-εξόδους. Η μία έξοδος είναι προς Κοζάνη και Θεσσαλονίκη και η άλλη προς Λάρισα και Αθήνα. Η εικόνα και των δυο δεν είναι αυτή που αρμόζει και δεν είναι αντάξια αυτής που πρέπει να έχει μια ιστορική κωμόπολη, έδρα του ομώνυμου Δήμου και διοικητικό κέντρο ανέκαθεν, μιας ευρύτερης περιοχής .Χρειάζονται σίγουρα βελτίωση ο ηλεκτροφωτισμός η κυκλοφοριακή οδική ανάπλαση και σήμανση καθώς και μια αναβάθμιση η αισθητική τους πλευρά .Αποτελούν τμήματα της εθνικής οδού Κοζάνης-Λάρισας και σαν τέτοια ανήκουν στην αρμοδιότητα της Περιφέρειας Δυτικής Μακεδονίας.
Το αισθητικό κομμάτι και η καλή εικόνα των δυο εισόδων αφορούν σαφέστατα όμως την Κοινότητα και το Δήμο μας. Χρειάζεται να παρέμβουμε ώστε να αλλάξει και να προσθέσουμε ή να αφαιρέσουμε όσα στοιχεία είναι αναγκαία για το καλύτερο αποτέλεσμα. Πέρα από την προσπάθεια για τον εξωραϊσμό των εισόδων των Σερβίων, υπάρχουν και κάποια άλλα χαρακτηριστικά που πρέπει να προσέξουμε και αφορούν συναισθηματικούς κυρίως παράγοντες. Πιο συγκεκριμένα η δυτική πλευρά των Σερβίων -προς Λάρισα- είναι συνδεδεμένη ιστορικά με δύο κορυφαία γεγονότα του προηγούμενου αιώνα. Γεγονότα σταθμούς, που σημάδεψαν την πορεία της πόλης και θετικά αλλά κυρίως αρνητικά. Η γνωστές σε όλους ημερομηνίες της 10ης Οκτωβρίου 1912 και της 6η Μαρτίου 1943 ορίζουν τις πιο έντονες στιγμές του τόπου μας κατά την σύγχρονη εποχή.
Η 10η Οκτώβρη του 1912 είναι η ημέρα της απελευθέρωσης των Σερβίων μετά από 519 χρόνια οθωμανικής κατοχής. Ο θριαμβευτής Ελληνικός στρατός μετά την τελική και νικηφόρα μάχη στα Στενά Πόρτες, σε πλήρη παράταξη εισέρχεται από αυτή την δυτική πλευρά μέσα σε ένα κλίμα ενθουσιασμού και χαράς από την μια, αλλά και θλίψης και πόνου για την σφαγή των Εθνομαρτύρων μας την ίδια μέρα από τα αφιονισμένα ένστικτα του εχθρού. Η απελευθέρωση των Σερβίων γιορτάστηκε με μια απίστευτα θερμή υποδοχή από τον λαό των Σερβίων, αλλά τονίστηκε και με τεράστιο ενδιαφέρον από την Ελληνική Πολιτεία γιατί είναι η πρώτη Ελληνική πόλη που αποδεσμεύτηκε από τον οθωμανικό ζυγό και άνοιξε το δρόμο εν συνεχεία για την προέλαση και τον διπλασιασμό των εδαφών της χώρας.Ο τύπος της εποχής αναγάγει σε μέγα γεγονός την πανηγυρική είσοδο του συνόλου του Ελληνικού στρατεύματος στα Σέρβια, που αποτελούν τότε έδρα μιας μεγάλης περιφέρειας (σαντζακίου) και ενός Τουρκικού σώματος στρατού Η δυτική είσοδος στιγμάτισε τα -για αιώνες- υπόδουλα Σέρβια με μια σπουδαία στιγμή, που η είδηση της έλαβε πανελλήνια έκταση.
Η 6η Μάρτη του 1943 είναι η αποφράδα ημέρα του ολοκαυτώματος. Τα πρώτα Ιταλικά στρατιωτικά τμήματα εισβάλουν από την ιστορική δυτική πλευρά και αρχίζουν να καίνε και να λεηλατούν τα πρώτα κτίσματα, ενώ στη διαδρομή από την θέση «βρύσες» και μετά, έχουν δολοφονήσει όποιον άτυχο κάτοικο έχουν συναντήσει. Είναι η φρικιαστική πρώτη ημέρα, της καταστροφής που ακολούθησε και καθήλωσε για πάντα τον τόπο μας.
Η δυτική είσοδος των Σερβίων πρωταγωνιστεί σε δυο πολύ έντονα γεγονότα με τελείως αντίθετο περιεχόμενο. Απελευθέρωση από την μια και όλεθρος από την άλλη με μόνο κοινό μεταξύ τους, τον πόλεμο. Παραμελημένη για χρόνια, δεν έλαβε ποτέ τον συμβολισμό που έπρεπε να της αποδοθεί είτε στο αισθητικό, αλλά πρώτιστα στο σημειολογικό υπόβαθρο της μνήμης μας. Πιστεύω πως οφείλουμε, να συνδέσουμε τα δυο άκρως σημαντικά γεγονότα με ένα μνημείο που θα τιμά τους εκατοντάδες αδικοχαμένους νεκρούς μας και θα παρουσιάζει με απλότητα και σεβασμό το ένδοξο και τραγικό παρελθόν της πόλης μας.
Να γίνει εν ολίγοις η είσοδος αυτή, ένα σημείο αναφοράς που έλειπε και που θα εκφράζει την ταυτότητα της πρόσφατης ιστορίας μας.
Η θέση του κοινοτικού οικοπέδου Ο.Τ. 82 ως χώρος πρασίνου είναι ιδανική ώστε να διαμορφωθεί το πάρκο που θα καλλωπίσει την δυτική είσοδο, αλλά κυρίως θα φιλοξενεί ένα λιτό μεν στην όψη, μεγαλοπρεπέστατο στην καρδιά μας όμως μνημείο και θα αποδώσει την τιμή που πρέπει στην σημαντικότατη αυτή περίοδο.
Το κείμενο είναι εισήγηση θέματος στην συνεδρίαση με πρακτικό 1/2022 του Τοπικού Συμβουλίου Σερβίων της 2/3/2022 και είχε την ομόφωνη υπερψήφιση των μελών του.
Ο πρόεδρος του Συμβουλίου της Κοινότητας Σερβίων
Χρήστου Γεώργιος
Πηγή fb: Σερβιων Φρουρος
