Προσπαθώ , πραγματικά προσπαθώ να μην γράψω να μην σχολιάσω να απέχω, αλλά η φαγούρα με τρώει τόσο!!!! που θυμήθηκα τις ψείρες που χα στο δημοτικό. Πως είναι να μη σχολιάσεις αυτό το καρναβάλι αυτή την κωμωδία άντε για άλλους εκλογική διαδικασία.
Ποιοι είναι τελικά αυτοί που θα ψηφίσουν ; Ποια είναι τα κριτήρια που επιτρέπει τον κάθε ΚΙΝΑΛΙΣΤΗ, ΠΑΣΟΚΟ, ΣΥΡΙΖΑΙΟ ακόμη και ΔΕΞΙΟ να προσέλθει ως φίλος του ΚΙΝΗΜΑΤΟΣ και να ρίξει τον σταυρό του για το καλό του κινήματος. Τι ψάχνουμε; Κάποιος φίλος μου το μετέφρασε σαν την δυναμική του κινήματος όσοι περισσότεροι τόσο το καλύτερο. Δλδ αν υποθέσω ότι ψηφίσουν 1.000.000 όταν το ΚΙΝΑΛ είχε 45.7527 ψηφοφόρους στην τελευταία εκλογική διαδικασία (7/7/2019) να το μεταφράσω ότι θα σαρώσουμε στις επόμενες εκλογές ή ότι ο κάθε χωρατατζής και πικραμένος μας γλεντάει. Πώς είναι δυνατό να θεωρηθεί αξιοκρατικό και αμερόληπτο το εκλογικό αποτέλεσμα;
Πέρα από την εκλογική διαδικασία ψάχνω να βρω τρόπους να κρίνω υποκειμενικά τους υποψήφιους για να δω ποιον θα ψηφίσω ( εντάξει πλην του ΓΑΠ που δεν του όχι ψήφο ούτε πυρετό δε του δίνω). Η κεκτημένη ταχύτητα και ο περιορισμένος χρόνος επιβάλουν την διεξαγωγή debate, είναι ο μόνος τρόπος που ο καθένας μπορεί να δει και να κρίνει ταυτόχρονα και τους έξη μαζί. Φυσικά ανεπίτρεπτο για ορισμένους σαν τον ΓΑΠ. Τετ α τετ μόνο με δικούς του όρους , αλλιώς δεν θα κάτσει στο τραπέζι. Είναι δυνατόν τι φοβάται τόσο; Στο κάτω κάτω αν θέλει ο Jeffrey ας τα πει στα αγγλικά θα βρούμε κάποιον να μας τα μεταφράζει. Τόσο παραμύθι πια!!!
Υστέρα τους ακούς να μιλούν για την ενότητα του κινήματος την επόμενη μέρα. Ποιοι; Αυτοί που δεν μπορούν να κάτσουν σε ένα τραπέζι να δούμε ένα debate.
Θα εξιστορήσω μια φράση του Λουντέμη – Ειπώθηκαν ψέματα που ντράπηκαν και τα ίδια. Μιας και δεν ντράπηκαν τα στόματα που τα λέγαν
