Στο ζεστό της μάνας μαστάρι
Το νεογέννητο γίνεται σφαχτάρι
Σε πείσμα του φονιά δεν πεθαίνει
Αντίσταση στον όλεθρο ανασταίνει
Την ελπίδα στα ερείπια βυζαίνει
Άνοιξη λευτεριάς προσμένει
Στάχτη με αίμα ζυμωμένη
Λευτεριάς ψωμί γενομένη
Αντίδωρο στη φρίκη του λοιμού
Μεταλαβιά ανάστασης ενός Λαού
Το σκοτάδι στο φως της μέρας είναι τυφλό
Χαμένο στο δικό του φρικαλέο κενό
Η ζωή
στο πρόσωπο τον σφαγέα αντικρίζει
Δάκρυ πόνου δεν του χαρίζει
Η ψυχή τον θάνατο καλημερίζει
Τραγουδώντας
στα μονοπάτια του Ουρανού ανηφορίζει
Άτρωτος πεισματάρης ο έρωτας
Με τα φαρμακερά της φαρέτρας του βέλη
Θανάσιμα πληγώνει τον τρόμο
Στα ερείπια σπέρνει τη ζωή
Μυροβόλα ανθίζουν βλαστάρια
Μεστούς καρπίζουν καρπούς
Σπόρος που δεν διαμελίζεται
Απ’ τον θάνατο τη ζωή αναγεννά
Ράπισμα
στο πρόσωπο του διασκοταδισμού
Ιωάννης Αριστοτέλης Γκούμας
23-11-2024
