Φίλες και φίλοι,

Σας παρουσιάζω σήμερα ένα δείγμα γραφής για τη μεγάλη μας προσπάθεια για τη διάσωση του πολύτιμου αρχείου μας για την ιστορία της Άνω Μακεδονίας, αλλά και τις Αλησμόνητες Πατρίδες της Μικράς Ασίας.
Μετά από ώριμη σκέψη και έχοντας πλέον σοβαρούς λόγους, προχώρησα στη δημιουργία 8 βιβλίων με τον χαρακτηρισμό «ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΟ ΑΡΧΕΙΟ ΜΑΣ» (Οι Εκτυπώσεις Αρχείου) σε ελάχιστα τεύχη, ώστε να κατοχυρωθεί επίσημα ο πνευματικός μου μόχθος.
Ένας από τους 8 πρώτους τίτλους που ήδη εκδώσαμε είναι το:
«ΤΟ ΒΑΣΙΛΕΙΟ ΤΗΣ ΕΛΙΜΕΙΑΣ ΚΑΙ Η ΠΕΡΙΟΧΗ ΤΟΥ»
Μπορείτε να διαβάσετε παρακάτω τον πρόλογό του:

ΠΡΟΛΟΓΟΣ

Η ιστορική έρευνα δεν είναι απλώς μια καταγραφή γεγονότων του παρελθόντος, αλλά μια διαρκής προσπάθεια ανασύνθεσης της ανθρώπινης πορείας μέσα στον χώρο και τον χρόνο.

Το ανά χείρας πόνημα, προϊόν πολυετούς και σχολαστικής μελέτης, φιλοδοξεί να ρίξει άπλετο φως σε μια από τις πιο γοητευτικές, αλλά και εν μέρει αδικημένες από τη γενική ιστοριογραφία, περιοχές του αρχαίου ελληνικού κόσμου: το Βασίλειο της Ελίμειας στην Άνω Μακεδονία.

Η Ελίμεια δεν υπήρξε ένας απλός γεωγραφικός προσδιορισμός, αλλά ένα δυναμικό κομμάτι του ελληνισμού, το οποίο διαδραμάτισε καθοριστικό ρόλο στη διαμόρφωση της Μακεδονικής ισχύος.

Από την προϊστορική αυγή των Πελασγών και των Τυρρηνών, μέχρι την ανάδυση της κραταιάς δυναστείας των Αντιγονιδών που σφράγισε την Ελληνιστική περίοδο, η περιοχή αυτή υπήρξε κοιτίδα ηρώων, στρατηγών, βασιλέων και, πάνω από όλα, ενός λαού με απαράμιλλο χαρακτήρα.

Η παρούσα εργασία δεν περιορίζεται στα στενά όρια της πολιτικής ή στρατιωτικής ιστορίας. Αντιθέτως, υιοθετεί την οπτική της Ιστορικής Γεωγραφίας, εξετάζοντας πώς το ανάγλυφο της γης, τα κάστρα, οι πόλεις όπως η Αιανή και η Τύρισσα, και η καθημερινή θέα του επιβλητικού Ολύμπου σμίλεψαν την ψυχοσύνθεση των κατοίκων της.

Επιπλέον, το βιβλίο επεκτείνεται στη ζωντανή πολιτιστική κληρονομιά, αποδεικνύοντας ότι τα νήματα που συνδέουν τους αρχαίους Ελιμιώτες με τους σύγχρονους Μακεδόνες παραμένουν άρρηκτα μέσα από τα έθιμα, τις τελετουργίες και τη λαλιά τους.

Ευχαριστώ θερμά όλους όσοι στάθηκαν αρωγοί σε αυτή την προσπάθεια, και ιδιαίτερα τη μνήμη του σπουδαίου Κωνσταντίνου Σιαμπανόπουλου, του οποίου το έργο αποτελεί φάρο για κάθε ερευνητή της Αιανής της πρωτεύουσας του βασιλείου της Ελίμειας.

Ελπίζω το βιβλίο αυτό να αποτελέσει ένα χρήσιμο εργαλείο για τους ιστορικούς του μέλλοντος και ένα έναυσμα υπερηφάνειας για τους κατοίκους της Δυτικής Μακεδονίας.
Σταύρος Καπλάνογλου

Η ΑΝΑΓΚΑΙΑ ΑΠΟΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΤΗΣ ΑΛΗΘΕΙΑΣ

Η απόφασή μου να προχωρήσω εσπευσμένα σε αυτές τις 8 εκδόσεις αρχείου πυροδοτήθηκε όταν έφτασε στα χέρια μου το βιβλίο της κ. Ε Μ. 832 σελίδων το οποίο κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις «Π…ς» της Αθήνας ,(ιδιοκτησίας του συζύγου της, .για τον Πόντο .
Όταν ο εκδότης μού απέστειλε τον πρώτο τόμο, είχα την αφέλεια να πιστέψω ότι η κίνηση αυτή είχε σκοπό να με τιμήσει.

Δυστυχώς, ήταν ένα προπέτασμα καπνού.

Το εσωτερικό του βιβλίου της βρίθει από δικά μου πρωτότυπα ψηφιακά κολάζ φωτογραφιών και κειμένων για τις Αλησμόνητες Πατριδες, οικειοποιήθηκε αυτούσια πολλά κολάζ , χωρίς καμία αναφορά στο όνομά μου.

Το θράσος ξεπέρασε κάθε όριο στην πρόσφατη κυκλοφορία του δεύτερου τόμου τους για τη Μικρά Ασία, κάτι που είχε προαναγγείλει στην συνέντευξη της στο Αχελώο tv όπου: επανέλαβε τις ενέργειες της ,σύμφωνα με τις πληροφορίες μου για το περιεχόμενο του…

1. Καπηλεύτηκαν την οικογενειακή μας δημιουργία: Χρησιμοποίησαν αυθαίρετα σχέδια και εικόνες που υπήρχαν στις δημοσιεύσεις μου, χωρίς καμία άδεια ή γνώση μας.

2. Υπήρξε δημόσια ομολογία: Σε συνέντευξή της στον Αχελώος TV, η Ε.Μ. παραδέχθηκε δημόσια ότι «τα παίρνει από τον Καπλάνογλου», εκφράζοντας μια προσχηματική «ευγνωμοσύνη» για έναν άνθρωπο που δεν έχει γνωρίσει ή μιλήσει ποτέ στη ζωή της!

Το πιο αμείλικτο τεκμήριο, ωστόσο, βρίσκεται γραμμένο με το δικό της χέρι. Έχω στα χέρια μου το βιβλίο της με την ιδιόχειρη αφιέρωσή της (ημερομηνία 14/03/2026), όπου ομολογεί ενυπόγραφα: γράφει κατά λέξη :
«Στον αγαπητό και εξαίρετο συγγραφέα και ιστορικό ερευνητή κ. Σταύρο Καπλάνογλου που η συμβολή του στο παρόν βιβλίο ήταν ανεκτίμητη και τεράστια με τις ευχαριστίες την εκτίμηση και την αγάπη μου, μικρό δείγμα ψυχής και γραφής.

Η συγγραφέας Ε…. Μ——14.3.2026 »

Η «συμβολή» μου, κυρία Μ. , δεν ήταν προϊόν συνεργασίας, αλλά προϊόν μη εξουσιοδοτημένης αντιγραφής του δικού μου πνευματικού μόχθου.