Το Σάββατο ήταν φωτεινό και κάθε τι άλλο από μια μικρή απόδραση στο υδάτινο στοιχείο φάνταζε πολύ λίγο. Έτσι βάλαμε ρότα για τη λίμνη Βεγορίτιδα στον Άγιο Παντελεήμονα με τον καιρό σύμμαχο και βάρκα την ελπίδα. Μετά τα φουγάρα στη στροφή για το Αμύνταιο ξεπρόβαλαν οι πρώτες αμυγδαλιές που είχαν ανθίσει, κατόπιν τα ξακουστά αμπελοτόπια της περιοχής  και αίφνης μπροστά  μας η φιλική Βεγορίτιδα.

Η διαδρομή Κοζάνη-Άγιος Παντελεήμονας είναι πραγματικά πολύ κοντά. Πέντε κουβέντες, λίγα καλά τραγούδια κι έφτασες.


Αν και η λίμνη ήταν κυματώδης και όσο την πλησίαζες ο αέρας ήταν τσουχτερός, εκείνη διατηρούσε την ηρεμία και τη γαλήνη της. Στην πλωτή  μαρίνα του Αγίου Παντελεήμονα είχε μόλις αράξει μια ψαρόβαρκα. Η εικόνα με τα δίχτυα που τινάζονταν και τους πελεκάνους να πλησιάζουν ήταν αντιπροσωπευτική και μύριζε Ελλάδα. Δεκάδες πελεκάνοι προσέγγιζαν την βάρκα για να απολαύσουν τα άχρηστα απομεινάρια της ψαριάς, ετοιμοπόλεμοι, διεκδικητικοί για κάθε μπουκιά.«Μέχρι και δύο κιλά ψάρια χωράνε στο ράμφος του» μας είπε η «καραβοκύρισσα» με το ανθρώπινο ομοίωμα του ψαρά στο τέλος της μαρίνας να αποτελεί δέλεαρ για τα μικρά.


Αναζωογονητική από κάθε άποψη η βόλτα στις όχθες της λίμνης με τον αέρα να ευνοεί και το σήκωμα χαρταετού. Μπορεί να μην τα καταφέραμε την Καθαρή Δευτέρα, ήρθε όμως η ώρα του στον Άγιο Παντελεήμονα με τον χαρταετό σε στιγμές να στροβιλίζεται χωρίς σταματημό. Πιο πέρα το beach bar Ammos περιμένει το θέρος να ανοίξει, χωρίς αυτό να εμποδίζει τα παιδιά να παίξουν και τώρα στην άμμο.


Άρχισε να μεσημεριάζει και η μυρωδιά από τα θαλασσινά είναι ήδη έντονη. Επιστροφή στο αμάξι και βουρ για το εστιατόριο του Ναουμίδη. Πέστροφα ψητή, καλαμάρι στη σχάρα,  γαρίδες με σάλτσα κολοκύθας, ριζότο με άγρια μανιτάρια, χυλοπίτες και κεμπάπ τα κυρίως πιάτα μας με συνοδεία λευκού κρασιού. Η νοστιμιά ξεχείλιζε από τα πιάτα και καθετί που γέμιζε το στόμα ήταν απλά τέλειο. Η υπέροχη γλυκιά γεύση της γαριδοσάλτσας με την κολοκύθα μαζί με το αχνιστό ψωμί γινόταν ακόμα πιο απολαυστική. Με απλές λέξεις «μπουκιά και συχώριο».


Και μετά από όλα αυτά και το Ναουμίδη να μη βγαίνει από το στόμα μας, κάτσαμε για γλυκό στο Σιδηρόπουλο της Πτολεμαΐδας.

Εδώ τερματίσαμε γευστικά με τις σαρακοστιανές προτάσεις επιλέγοντας εκμέκ κανταΐφι, μπακλαβά απλό και με σοκολάτα, κανταΐφι, τουλουμπάκια και νηστίσιμα κουλουράκια.

Με τον κήπο του καταστήματος να αποτελεί μια ακόμα όαση για τα μικρά παιδιά και το τρομπολίνο να τα στέλνει από τις 8 το βράδυ για ύπνο.
Ι.Π.