Ολόκληρη η παρούσα δεκάδα στροφών (461-470) είναι μεν αφιερωμένη στην Παναγία, όμως αναφέρεται στην Παραβολή του καλού Σαμαρείτου.
- Ο Ιησούς ανέδειξε
την έμπρακτον αγάπην
έναντι υποκρισίας του
καθήκοντος, Αγάπη.
Θεοτόκε Πανάχραντε.
(Αγάπη ή Αγαπητική :
στην Κύπρο μας)
Στην Παραβολή του καλού
Σαμαρείτη ο Χριστός επέλεξε
σκόπιμα τρία πρόσωπα, τον
Ιερέα, τον Λευίτη και τον
Σαμαρείτη, για να δείξει την
υποκρισία του τυπικού
θρησκευτικού καθήκοντος
απέναντι στην έμπρακτη
αγάπη.
- Χριστώ μεν λέγει ο νομικός :
«…Τίς μου εστί(ν) πλησίον;».
Χριστός δε λέγει νομικώ :
« Τί ποιώμεν τω πλησίον;».
Θεοτόκε Πανάγαθε.
(= Ο νομικός, Παναγία, ερωτά
τον Κύριο : «Ποιος είναι ο
πλησίον μου;». Ο Κύριος του
εξηγεί : «Τι κάνουμε για τον
πλησίον μας, τι πρέπει να
κάνουμε προς τον συνάνθρωπό
μας»).
Σύμφωνα με το Ιερό
Ευαγγέλιο, η στάση μας
απέναντι στον συνάνθρωπο
συνοψίζεται στην αρχή :
«Αγαπήσεις τον πλησίον
σου ως σεαυτόν».
Κατά Λουκά 10 : 25-37 :
Στους στίχους αυτούς
εγκολπώνεται το θεολογικό
νόημα της παραβολής του
καλού Σαμαρείτου.
Κατά Λουκάν 10 : 29 και 10 :
36-37. Η ερώτηση του
νομικού προς τον Χριστό
είναι: «Και τίς εστί(ν) μου
πλησίον;». (= Ποιος είναι
ο πλησίον μου; )
(Λουκά 10 : 29). Ο Χριστός
αντιστρέφει το ερώτημα προς
τον νομικό : « Τι ποιώμεν τω
πλησίον;». (=Εμείς τι κάνουμε
για τον πλησίον μας;).
Το πρώτο στοιχείο της προς
τον πλησίον μας αγάπης
είναι να μην τον βλάπτουμε
με λόγια ή πράξεις,
αποφεύγοντας την συκοφαντία,
την αδικία και την
εκμετάλλευση. Έτι, πρέπει
να τον φροντίζουμε, να τον
βοηθούμε και να
συμπεριφερόμαστε προς
αυτόν με σεβασμό και
καλοσύνη.
463.«Τίς ..των τριών δοκεί σοι», Κλεις,
«πλησίον γεγονέναι
του εμπεσόντος εις ληστάς;»
ο Κύριος έφη, Ξένιε.
Θεοτόκε Πανάχραντε.
(Κλεις της Βασιλείας : )
(Ξένιε : )
(Ξένη : Βόλος Μαγνησία)
(Ξένη : )
(Ξένη Κιβωτός : )
Ερώτησε ο Κύριος τον νομικό :
«Ποιος από τους τρεις, ο
Ιερέας, ο Λευίτης ή ο
Σαμαρείτης ενήργησε,
έδρασε ως πλησίον, ποιος
συμπαραστάθηκε το θύμα
των ληστών;»
(Κατά Λουκάν 10 : 36-37) :
«Τίς ούν τούτων των
τριών (Ιερέως –Λευίτου –
Σαμαρείτου) δοκεί σοι
πλησίον γεγονέναι του
εμπεσόντος εις τους ληστάς ..;
Πορεύου και συ ποίει ομοίως».
(= Ποιος λοιπόν, λέγει
Παναγία, ο Χριστός στον
νομικό, από αυτούς τους
τρεις, ήτοι τον Ιερέα, τον
Λευίτη και τον Σαμαρείτη,
σου φαίνεται ότι έγινε
πλησίον εκείνου που έπεσε
στους ληστές; Πήγαινε και
συ να κάνεις το ίδιο).
464.«Πορεύου», ω Καμπάδενα,
«και συ ποίει ομοίως»
έφη τω νομικώ ο Χριστός,
ω Ερημητηρίου.
Θεοτόκε Πανάχραντε.
(Καμπάδενα : στη νήσο μας
Λέσβο στο Αιγαίο μας
πέλαγος)
(Ερημητηρίου : στη νήσο
μας Πάτμο στο Αιγαίο
μας πέλαγος)
(= Ο Χριστός, Παναγία, είπε
στον νομικό : «Πήγαινε και
εσύ να ποιήσεις το ίδιο»).
Πήγαινε, δηλαδή, και συ, του
είπε, να δείξεις την έμπρακτη
αγάπη σου προς τον
συνάνθρωπό σου.
- Ει μέλλει την υπακοήν
τινα μαθείν, Ασίνης,
ασκείν δει ταύτην, Φως, δι΄ ών
πάσχει, ω Παυσολύπη.
Θεοτόκε Πανάχραντε.
(Ασίνης ή Ασίνου : ναός
της Παναγίας μέσα στον
αρχαιολογικό χώρο της
πόλεως της Αρχαίας
Ασίνης στην Κύπρο μας)
(Φως ζωής : )
(Παυσολύπη : Χάλκη
Κωνσταντινούπολης)
Κατά τον Ιησού Χριστό σοφία
δεν είναι η θεωρία, αλλά η
πράξη. Για να μάθεις πολλά,
πρέπει πρώτα να πάθεις.
- Δει την υπακοήν μαθείν
τινα, Κυνηγημένη,
ασκούμενον παθήμασι
αυτού, Μαχαιρωμένη.
Θεοτόκε Πανάχραντε.
(Κυνηγημένη : Αμοργός)
(Μαχαιρωμένη : )
(Μαχαιρώτισσα : )
(= Για να μάθει κάποιος,
Παναγία, την υπακοή, πρέπει
πρώτα να ασκηθεί στην
υπακοή μέσα από τα
παθήματά του).
- Ίνα τις μάθη υπακοήν,
αυτόν δει, Ηώ, ασκείσθαι
δια των παθημάτων του
αυτή, Πύρινε Στύλε.
Θεοτόκε Πανάχραντε.
(Ηώ αγνείας : )
(Πύρινος Στύλος : )
αυτή : δοτική, ήτοι εν αυτή,
δηλ. εν τη υπακοή,
(=Μαθαίνει τις την υπακοή,
Παναγία, ασκούμενος μέσω
των παθημάτων του,
ασκείται σε αυτήν με τα
παθήματά του).
- Ουκ εστι εις ύψος γνώσεως
τινα αφικέσθαι, Ξένων,
μη πρότερον παθόντα αυτόν,
Αγλάϊσμα μητέρων.
Θεοτόκε Πανάχραντε.
(Ξένων : στα Επτάνησά μας,
στην Κρήτη μας )
(Ξενία : Βόλος Μαγνησίας)
(=Δεν είναι δυνατόν, Παναγία,
να φθάσει κάποιος στην
κορυφή της γνώσης, αν
πρώτα δεν πάθει).
- Καντάρας, εις της γνώσεως
το ύψος αφικέσθαι,
Σελήνη, δει τον μέλλοντα,
πρώτον παθείν δει, Εύπαι.
Θεοτόκε Πανάχραντε.
(Καντάρας ή Κανταριώτισσα :
Σκιάθος)
(Σελήνη : )
(Εύπαις : )
(= Αυτός που επιδιώκει να
φθάσει στην κορυφή της
γνώσεως, πρέπει πρώτα να
υποστεί δοκιμασία, να πάθει).
Οι αρχαίοι Έλληνες έλεγον :
«Τω πάθει μαθείν» (=με το
πάθος έρχεται η μάθηση,
η γνώση).
Σήμερα εμείς λέγουμε :
«Ο παθός μαθός» (=
παθαίνουμε και μαθαίνουμε).
Ο Ιησούς στην παραβολή
του Καλού Σαμαρείτου
απευθύνεται στο νομικό
και του λέγει : Άλλο να
είναι κανείς διαβασμένος
και άλλο να είναι χρήσιμος
άνθρωπος. Ο Νομικός
περιορίζεται στο γράμμα
του Νόμου. Ο Ιησούς εξηγεί
στον Νομικό το πνεύμα του
Νόμου. Ο Νομικός ερωτά
τον Ιησού να μάθει ποιος
είναι ο πλησίον. Ο Ιησούς
περιγράφει στον Νομικό
ποιος έγινε ο πλησίον.
Είσαι εσύ ο πλησίον για
κάθε άνθρωπο, λέγει ο
Χριστός στον Νομικό.
Επίσης του λέγει : Μέσα
στον Θεό βρίσκεις τον εαυτό
σου. Ένας ο Θεός, ένας εσύ
και ένας ο άνθρωπος.
Με άλλα λόγια ο Ιησούς
λέγει στον νομικό : Ένας
ο Θεός, ένας εσύ ως άτομο–
άνθρωπος και ένας ο πλησίον
σου άνθρωπος, ο έχων την
ανάγκη σου συνάνθρωπός
σου, και ένας ο Θεός, ένας
εσύ ως πλησίον προς τον
άνθρωπο, και ένας ο άνθρωπος –
συνάνθρωπός σου.
Αυτό είναι το θεολογικό
μήνυμα της Παραβολής του
καλού Σαμαρείτου, της
Κυριακής της 15ης
Νοεμβρίου 2026.
- Ο Ιησούς ηβούλετο
τον Νόμον συμπληρώσαι
και ου, Κλεις, καταργείν αυτόν,
Ηλιοστάλακτε Θρόνε.
Θεοτόκε Πανάχραντε.
(Κλεις του Παραδείσου : )
(Ηλιοστάλακτος Θρόνος : )
ηβούλετο και εβούλετο,
γ΄ προσ. παρατ. του ρήμ.
βούλομαι. Και οι δύο τύποι
είναι σωστοί. Βλέπε σελ.
294 Τόμος 1ος Α-Θ , Μέγα
Λεξικόν Ρημάτων, Θεοδώρου
Κοντέου.
(= Ο Χριστός ήλθε στη γη
για να συμπληρώσει το Νομό
της Παλαιάς Διαθήκης, και
όχι για να τον καταργήσει).
19-11-2026






















