«Κλειδωμένα» στα συρτάρια τα στοιχεία για τον καρκίνο στη Δυτική Μακεδονία και ένα ηθικό δίλημμα: Ποιος έχει προτεραιότητα; Το δικαίωμα των πολιτών στην ενημέρωση ή οι ακαδημαϊκές δημοσιεύσεις;
«Για να σχεδιάσεις, πρέπει να μετρήσεις», δηλώνει ο Διοικητής της 3ης ΥΠΕ, κ. Τσαλικάκης, ανακοινώνοντας ότι το νέο Κέντρο Καρκίνου στο Μποδοσάκειο θα καλύψει το 90% των αναγκών των ασθενών.
Μόνο που υπάρχει ένα μεγάλο και προκλητικό «αλλά»… οι αριθμοί παραμένουν μυστικό!
Τα πλήρη στοιχεία για το πόσοι καρκινοπαθείς αναγκάζονται να ξενιτευτούν σήμερα εκτός Περιφέρειας δεν ανακοινώνονται, επειδή… «έχουν φύγει για δημοσίευση» σε επιστημονικό περιοδικό!
Όταν ο διοικητής λέει ότι «πλέον ακολουθεί η προετοιμασία του φακέλου και η εκπόνηση των σχετικών μελετών», σημαίνει ότι οι τεχνικές προδιαγραφές (δηλαδή το τι μηχανήματα θα αγοραστούν και ποιες τεχνικές θα υποστηρίζουν) αποφασίζονται αυτή τη στιγμή.
«Θα εμπλακεί η Περιφέρεια, εμείς, το νοσοκομείο, όλοι δηλαδή. Και θα εμπλέξουμε κι άλλους, όποιους χρειαστεί στην πορεία», δήλωσε ο κ. Τσαλικάκης. Η «πορεία» όμως έχει ήδη ξεκινήσει και όταν η διοίκηση θα παρουσιάσει σε λίγους μήνες (ή εβδομάδες, άραγε;) έναν τετελεσμένο φάκελο, τότε η απάντησή τους σε κάθε ένσταση ή διαμαρτυρία μας θα είναι: «Δυστυχώς ο σχεδιασμός κλείδωσε, αν τον αλλάξουμε τώρα θα χάσουμε τη χρηματοδότηση».
Το θέατρο του παραλόγου σε 4 πράξεις:
1. Η πατερναλιστική νοοτροπία της διοίκησης και της ακαδημαϊκής κοινότητας: Τα στοιχεία που αφορούν την υγεία των πολιτών της Δυτικής Μακεδονίας αντιμετωπίζονται ως «ακαδημαϊκή ιδιοκτησία» για τα εύσημα μιας δημοσίευσης σε επιστημονικό περιοδικό. Αντί τα δεδομένα να δοθούν άμεσα στη δημοσιότητα, «κλειδώνονται» σε συρτάρια, αφήνοντας την τοπική κοινωνία στο σκοτάδι.
2. Πλήρης απουσία συστηματικής κοινωνιολογικής έρευνας που να ενσωματώνει τις βιωματικές αναφορές των ίδιων των ασθενών. Οι ανάγκες της περιοχής υπολογίζονται ψυχρά με στεγνά στατιστικά νούμερα, αγνοώντας την καταγεγραμμένη εμπειρία της καθημερινής ταλαιπωρίας, του οικονομικού κόστους και της ψυχικής φθοράς των ανθρώπων στο πεδίο που απαιτούν την δημιουργία δομών για αποκατάσταση, ψυχοκοινωνική υποστήριξη, φιλοξενία συγγενών και πολλά άλλα και μάλιστα ΑΜΕΣΑ. Και σε τέτοιου είδους έρευνες μπορεί και θα έπρεπε ήδη να είναι αντικείμενα της σχολής επιστημών υγείας και άλλων σχολών του Πανεπιστημίου Δυτικής Μακεδονίας και όχι να «ανατίθεται» σε οποιοδήποτε άλλο Πανεπιστήμιο.
3. Το Σύνδρομο του «Φτωχού Συγγενή» στην Περιφέρεια που διαιωνίζει την υποβάθμιση: Με αυτή τη νοοτροπία της 3ης ΥΠΕ, τα νοσοκομεία της περιοχής μας είναι καταδικασμένα να παραμείνουν υποβαθμισμένα. Αντί να χρησιμοποιούνται οι αριθμοί ως «όπλο» διεκδίκησης για τη ριζική αναβάθμιση των τοπικών υποδομών και την προσέλκυση εξειδικευμένων γιατρών και άλλων επιστημόνων κλείνονται στα συρτάρια των ερευνητών. Η κοινωνία καλείται να εμπιστευτεί έναν σχεδιασμό στα τυφλά, ο οποίος τελικά απλώς θα διαχειρίζεται τη μιζέρια των ελλιπών υποδομών στα Νοσοκομεία της Δυτικής Μακεδονίας
4. Απουσία Θεσμικής Συμμετοχής & Διαβούλευσης: Ένας πραγματικά δημοκρατικός σχεδιασμός για την Υγεία πρέπει να είναι αποκεντρωμένος και δεν μπορεί να γίνεται ερήμην της κοινωνίας και των επιστημόνων της. Απαιτεί την ουσιαστική, θεσμική συμμετοχή των Ιατρικών Συλλόγων της Δυτικής Μακεδονίας και του Πανεπιστημίου, ως συμβουλευτικά όργανα, αλλά και των Συλλόγων Καρκινοπαθών.
Το συμπέρασμα είναι σαφές:
Η υγεία μας και το μέλλον των νοσοκομείων μας δεν είναι υλικό για να χτίζονται βιογραφικά και ακαδημαϊκές καριέρες στα Πανεπιστήμια της Αττικής. Οι πολίτες δικαιούνται ΑΜΕΣΗ ενημέρωση, και η τοπική ιατρική κοινότητα μαζί με το Πανεπιστήμιο Δυτικής Μακεδονίας και τους συλλόγους ασθενών θέση στον σχεδιασμό τώρα, για να σταματήσει η υποβάθμιση της Περιφέρειας μας!
Του Δρ. Θανάση Μπαγκατζούνη Ακτινοθεραπευτή-Ογκολόγου
