Εδώ και χρόνια μαίνεται η σύγκρουση μεταξύ των επαγγελματιών και των ερασιτεχνών αλιέων πέριξ της λίμνης Πολυφύτου. Το πρόσφατο περιστατικό στην Καισαρειά αναζωπύρωσε την ιδιότυπη αυτή αντιπαράθεση που έρχεται να θυμίσει την απουσία ελεγκτικών μηχανισμών. Μπορεί να μην υποβλήθηκαν μηνύσεις εκατέρωθεν ούτε να υπήρχε ιατρική γνωμάτευση για χτυπήματα στο Μαμάτσειο αλλά οι δυο ψαράδες πιάστηκαν στα χέρια. Γιατί θίγονταν τα συμφέροντά τους που τελικά είναι κοινά.
Η επαγγελματική αλιεία όπως και η ερασιτεχνική διέπονται από κανόνες. Όταν αυτοί καταστρατηγούνται , βλέπε ψάρεμα στα 20-30 μέτρα τότε θα υπάρχουν και εντάσεις. Δεν είναι τυχαίο εξάλλου που χάθηκε η καραβίδα από τη λίμνη, η οποία έδινε και ένα ισχυρό εισόδημα. Η όποια αποζημίωση έρχεται ως μάνα εξ ουρανού χωρίς όμως να λύνει το πρόβλημα.
Διότι η αλιεία στη λίμνη Πολυφύτου τα τελευταία χρόνια πνέει τα λοίσθια και αυτό και μόνο όφειλε να ενώνει επαγγελματίες και ερασιτέχνες. Αντ’ αυτού όμως τα σωματεία κινούνται κατά μόνας όταν τα αλιευτικά αποθέματα μειώνονται συνεχώς. Και τελικά πλήττονται και οι δυο με τον υδάτινο πλούτο της λίμνης να χάνεται.
Υ.Σ.: Σύμφωνα με τον αλιευτικό κώδικα δεν υπάρχει περιορισμός στην επαγγελματική αλιεία ,όπως ισχύει την ερασιτεχνική αλλά εφόσον τα τελευταία χρόνια γίνεται προσπάθεια για αρμονική συνύπαρξη των δυο μπορεί να βρεθεί κοινός τόπος.
Ιωάννα Παπαδημητρίου
