«Πολλές φωτογραφίες βρίσκονται ακόμη κρυμμένες σε συρτάρια»
Ο δεύτερος συλλέκτης που έχει αγοράσει κι εκείνος στο παρελθόν φωτογραφίες από το Crain’s Militaria του βέλγου έμπορου και μας παραχωρεί κάποιες από αυτές για δημοσίευση στα «ΝΕΑ Σαββατοκύριακο» είναι ο Γιάννης Τσιομπάνος. Είναι 52 ετών και ζει μόνιμα στην Κοζάνη. Εκτός από συλλέκτης είναι και πωλητής. Εξειδικεύεται κυρίως σε τεκμήρια που αφορούν την πόλη του και την ευρύτερη περιοχή από διάφορες ιστορικές περιόδους.
Εχει σπουδάσει στο Ιστορικό-Αρχαιολογικό και «κληρονόμησε» το μικρόβιο του συλλέκτη από τον πατέρα του. Από όταν θυμάται τον εαυτό του συλλέγει και ταξινομεί αντικείμενα. Ξεκίνησε να ασχολείται επαγγελματικά πριν από 23 χρόνια και από το 2017 έχει άδεια αρχαιοπώλη από το υπουργείο Πολιτισμού.
Τον ρωτάω αν υπάρχει κάποια περίοδος που έχει για εκείνον μεγαλύτερο ενδιαφέρον. «Ο Α’ Παγκόσμιος Πόλεμος μου ασκεί ιδιαίτερη γοητεία, γιατί το θέατρο των εξελίξεων βρέθηκε και στον μακεδονικό χώρο, σε μια εποχή που οι λαοί της περιοχής είχαν μόλις απελευθερωθεί από την Οθωμανική Αυτοκρατορία». Του ζητάω να μου κάνει κι εκείνος μια εκτίμηση για το αν θεωρεί ότι υπάρχει κάποιο σημαντικό ιστορικό γεγονός, όπως οι εκτελέσεις στην Καισαριανή, για το οποίο δεν έχουμε δει ακόμα φωτογραφίες.
«Η Ιστορία εξακολουθεί να κρύβει τεκμήρια. Πολλές φωτογραφίες βρίσκονται ακόμη σε οικογενειακά συρτάρια ή σε ιδιωτικά αρχεία συλλεκτών, ενώ ολοένα και πιο συχνά έρχονται στο φως εικόνες και ιστορίες που αλλάζουν τον τρόπο με τον οποίο βλέπουμε ένα γεγονός. Ισως βέβαια σε αυτό να παίζει πλέον ρόλο και η διάθεση των συλλεκτών να μοιράζονται το υλικό τους μέσα από τα social media. Οπότε, ναι. Αναμένουμε κι άλλες ενδιαφέρουσες αποκαλύψεις».
Αναρωτιέμαι πού βρίσκει συνήθως το υλικό και ποια είναι τα δικά του κριτήρια για να αγοράσει μια φωτογραφία: «Να έχει μια ιστορία να μου διηγηθεί. Αυτό πλέον το καταλαβαίνω σχεδόν αυτόματα. Την ώρα που περιεργάζομαι το αντικείμενο, αρχίζει να σχηματίζεται μέσα μου και η ιστορία του. Κάποιες από αυτές τις ιστορίες τις μοιράζομαι τις επόμενες ημέρες, άλλες τις αφήνω για το μέλλον, ακολουθώντας πάντοτε τα δικά μου αξιολογικά κριτήρια.
Μεγάλη Πέμπτη, Απρίλιος 1941. Σκηνές από τον βομβαρδισμό της Κοζάνης από τα γερμανικά στούκας
Με τα χρόνια συμβαίνει κάτι παράδοξο: το υλικό αρχίζει να σε βρίσκει. Οι άνθρωποι γνωρίζουν πλέον τι αναζητείς. Εκεί όμως που θα ήθελα να σταθώ είναι στην αλληλεγγύη μεταξύ των συλλεκτών. Δημιουργείται σιωπηλά ένα δίκτυο αλληλεγγύης, όπου ο ένας γνωρίζει τι αναζητεί ο άλλος. Και πολλές φορές μέσα από αυτό το δίκτυο εμφανίζονται πραγματικά διαμάντια».
πηγή: tanea.gr
