Τα στενά του Ορμούζ κλείνουν και πλέον το πετρέλαιο και το υγροποιημένο φυσικό αέριο παίρνουν την ανιούσα. Παρότι η χώρα μας δεν εξαρτάται άμεσα από τα καύσιμα της Μέσης Ανατολής πέρα από το ντίζελ είναι σίγουρο ότι θα επηρεαστεί καταρχήν με αύξηση στην τιμή της αντλίας. Άρχισαν αμέσως και τα σενάρια για fuel pass, πολιτικές πεπαλαιωμένες που έρχονται όμως στο επίκεντρο σε περίοδο ενεργειακής κρίσης.
Η διάρκεια του λουκέτου στα στενά θα καθορίσει τις εξελίξεις με την Ευρώπη να αγωνιά μπροστά σε κάθε ενδεχόμενο. Η χώρα μας με την ελληνική ναυτιλία παίζει κρίσιμο ρόλο στην ασφάλεια της Ευρώπης, μεταφέροντας το 30% του LNG και το 40% του αργού πετρελαίου. Πλέον αναζητούνται εναλλακτικές οδοί.
Μπροστά σε αυτό το πλέγμα δεν έχουμε παρά να ζυγίσουμε την αξιοποίηση των εγχώριων καυσίμων και ειδικά του λιγνίτη. Ειδικά τώρα η μετατροπή της Πτολεμαΐδας 5 σε μονάδα φυσικού αερίου φαντάζει εθνικά επιζήμια όταν ο φόβος εκτόξευσης της τιμής του φυσικού αερίου πλανάται έντονα. Ακόμα και η μεταφορά ποσοτήτων λιγνίτη στη Βόρειο Μακεδονία για να καεί στη γείτονα χώρα θέλει επανεξέταση. Και μην ξεχνάμε ότι και η τηλεθέρμανση είναι αποκλειστικά εξαρτώμενη από το φυσικό αέριο για αυτό ήδη πολλοί συμπολίτες μας την εγκατέλειψαν. Η αναθεώρηση της ενεργειακής πολιτική της χώρας πρέπει να μπει πάλι στο τραπέζι.
Ιωάννα Παπαδημητρίου
