Σήμερα, στη Δημοτική Κοινότητα Μεταξά, δεν στρώθηκαν απλώς τραπέζια. Στρώθηκε χαρά.
Οι παππούδες και οι γιαγιάδες του χωριού βρέθηκαν όλοι μαζί, έφαγαν, μίλησαν, γέλασαν. Ο χώρος γέμισε χαμόγελα και ζεστές κουβέντες, από αυτές που μόνο οι άνθρωποι της ζωής ξέρουν να λένε.
Ήταν μια μέρα ανθρώπινη. Μια μέρα που θύμισε πόσο σημαντικό είναι να είμαστε δίπλα τους. Να τους δίνουμε χώρο, χρόνο και ένα λόγο να χαμογελούν.
Αυτά τα χαμόγελα έχουν δύναμη. Φέρνουν ευτυχία και είναι το λιγότερο που αξίζουν.
