Συμμετέχοντας δημιουργικά στον δημόσιο διάλογο για το υπαίθριο δημοτικό θέατρο της Κοζάνης, επαναφέρω μια δημοσίευση που είχα κάνει πριν το αποτέλεσμα των δημοτικών εκλογών του 2023.
Η σκόνη που έχει σηκωθεί ας γίνει αφορμή για να ανοίξει μια συζήτηση για ένα νέο, μεγάλο θέατρο που τόσο έχει ανάγκη η πόλη (ιδανική τοποθεσία οι πρόποδες του Άη Λιά / Νιάμερος), και ο χώρος του παλιού θεάτρου να αποδοθεί και πάλι στο δάσος δίνοντας μια ενιαία διάσταση του λόφου (με πιθανή χρήση μόνο του χώρου της σκηνής, ως στεγασμένου χώρου υπαίθριων εκδηλώσεων που επίσης έχει ανάγκη η πόλη).
Καταθέτω αναλυτικά τις σκέψεις μου για να υπάρξει ένας εποικοδομητικός διάλογος ως προς την ανάγκη για ένα νέο θέατρο, καθώς το παλιό:
α) λόγω της φύσης του (ξύλο) και των βανδαλισμών που παρατηρούνται χρειάζεται ετήσια συντήρηση με πολύ υψηλό κόστος
β) ο χώρος έχει ελεύθερη πρόσβαση καθώς αποτελεί μέρος ενός ενιαίου δημόσιου λόφου, οπότε είναι δύσκολη η φύλαξη του
γ) είναι μικρό και δεν μπορεί να φιλοξενήσεις μεγάλες συναυλίες, ή θεατρικές παραγωγές πχ του βεληνεκούς του Εθνικού Θεάτρου που καμιά καλοκαιρινή περιοδεία του δεν έχει παρουσιαστεί στην πόλη
δ) δεν έχει μεγάλο χώρο πάρκινγκ και υπάρχει ταλαιπωρία των θεατών με αυτοκίνητα
ε) βρίσκεται στην καρδιά του αστικού ιστού και σε πολλές θεατρικές παραστάσεις έχουν παρατηρηθεί φαινόμενα ηχητικής όχλησης από διάφορες εξωτερικές πηγές
στ) δε διαθέτει σύστημα πυροπροστασίας και βρίσκεται σε περιοχή υψηλού κινδύνου, σε συνάρτηση πάντα με τα φαινόμενα της κλιματικής αλλαγής
Η λίστα μπορεί να μεγαλώσει, αλλά για αρχή θεωρώ ότι τα παραπάνω είναι μια βάση συζήτησης.
