ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΧΡ.ΜΟΔΗΣ ΜΑΚΕΔΟΝΟΜΑΧΟΣ ΠΡΩΗΝ ΥΠΟΥΡΓΟΣ 1886-1975 Ο ΡΑΨΩΔΟΣ ΤΗΣ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑΣ ΜΑΚΕΔΟΝΟΜΑΧΟΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ-ΥΠΟΥΡΓΟΣ ΙΣΤΟΡΙΚΟΣ ΔΙΗΓΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΣ ΤΟΥ ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΟΥ ΑΓΩΝΑ
Εκπροσωπώντας τον Σύνδεσμο Γραμμάτων και Τεχνών Ν. Κοζάνης επισκεφθήκαμε την 24-07-2024 το παλαιό Νεκροταφείο του Αγίου Γεωργίου στη Φλώρινα όπου βρίσκεται το μνήμα του Μακεδονομάχου Γεωργίου Μοδη. Σκοπός της επίσκεψης ήταν να ψηφιοποιήσουμε ,κατόπιν εντολής της εγγονής του κυρίας Μυρτώ Πυροβέτση την προτομή του Μεγάλου Μακεδονομάχου και συγγραφέα του Μακεδονικού Αγώνα. Η προτομή είναι έργο του σπουδαίου Φλωρινιώτη γλύπτη Δημήτρη Καλαμαρα. Αριστερά του τάφου του Γεωργίου Μόδη ο τάφος της Μητέρας του Δομινικης Μόδη 1864-1950.Στις φωτογραφίες που παραθέτω η εγκατάλειψη του μνημείου μιας τέτοιας προσωπικότητας είναι εμφανής.
Ο Γεώργιος Μόδης (14 Μαΐου 1887 – 18 Ιουνίου 1975) ήταν πολιτικός και ένας από τους κυριότερους συγγραφείς του Μακεδονικού αγώνα, στον οποίο έλαβε μέρος μόλις αποφοίτησε το 1906 από το Γυμνάσιο του Μοναστηριού Πελαγονίας, ως μέλος του ανταρτικού σώματος του Γ. Βολάνη.
Ο Γεώργιος Μόδης προερχόταν από βλαχόφωνη οικογένεια και γεννήθηκε το 1887 στο Μοναστήρι Πελαγονίας. Τελείωσε το γυμνάσιο Μοναστηρίου και στη συνέχεια κατατάχθηκε στο αντάρτικο σώμα του Κρητικού Γ. Βολάνη που δρούσε στο Μορίχοβο. Συμμετείχε σε πολλές συμπλοκές με Βούλγαρους κομητατζήδες και Οθωμανικά στρατεύματα και τραυματίστηκε σε μάχη με Οθωμανικό στρατό στη Μπέσιστα του Μοριχόβου. Μετά τον τραυματισμό του εγκατέλειψε την ένοπλο δράση και η Εσωτερική Οργάνωση Μοναστηρίου τον διόρισε γραμματέα στη Μητρόπολη Μογλενών και Φλωρίνης, στη Φλώρινα, το 1909, όπου υπηρέτησε για μικρό διάστημα. Στη συνέχεια επέστρεψε στο Μοναστήρι και δημοσιογράφησε στην εφημερίδα Φως που εξέδιδε η Πολιτική Λέσχη Μοναστηρίου.
Σπούδασε νομική στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και εμπορικές επιστήμες στην Ακαδημία Όθωνος Ρουσόπουλου. Εκλέχτηκε επί σειρά ετών, βουλευτής Φλώρινας και διατέλεσε Νομάρχης Φλώρινας. Την περίοδο 1932 – 1933 ανέλαβε Γενικός Διοικητής Ηπείρου. Κατά τη διάρκεια της Γερμανικής κατοχής, συνελήφθη από τους Γερμανούς και φυλακίστηκε στο στρατόπεδο «Παύλου Μελά» στη Θεσσαλονίκη. Μετά την απόλυσή του από τις φυλακές, φυγαδεύτηκε στη Μέση Ανατολή. Τον Οκτώβριο του 1944 επέστρεψε στην Ελλάδα και διορίστηκε από τον Γεώργιο Παπανδρέου, Γενικός Διοικητής Μακεδονίας. Το 1950 ανέλαβε Υπουργός Εσωτερικών και το 1951 υπουργός Παιδείας. Ανέπτυξε πλούσιο συγγραφικό έργο με κυριότερα έργα τα: «Μακεδονικές Ιστορίες» και «Αγώνες στη Μακεδονία» του οποίου τη συγγραφή δεν πρόλαβε να τελειώσει, καθώς πέθανε στις 18 Ιουνίου του 1975. Υπήρξε μέλος της Εταιρείας Μακεδονικών Σπουδών, και οργάνωσε πολλές επιτροπές Μακεδονομάχων με σκοπό την ανέγερση ανδριάντων των Μακεδονομάχων. Διατέλεσε πρόεδρος της επιτροπής για την ανέγερση αγαλμάτων του Μεγάλου Αλεξάνδρου, του Φιλίππου και του Αριστοτέλη.
Κατά τη διάρκεια της επταετίας εξαναγκάστηκε από το καθεστώς, να παραιτηθεί από την προεδρία της επιτροπής.[1]
Το 2011 ανεγέρθηκε προτομή του στην κεντρική πλατεία της Φλώρινας, που φέρει το όνομά του (πλατεία Γεωργίου Μόδη).
