Το αποτύπωμα ενός Σεμιναρίου
Σεμινάριο Βιολιού και Μουσικής Δωματίου με τον Λεωνίδα Καβάκο
15-17 Μαρτίου στην Ακαδημία Αθηνών
Η Χαρά, η Έρη, ο Γιάννης, η Σίλια και η Λυδία ήταν οι μαθητές μας που παρακολούθησαν το τριήμερο σεμινάριο του Λεωνίδα Καβάκου στην Αθήνα.
Όταν τους έγινε η πρόταση από το ωδείο για το σεμινάριο, υπήρχε η πλήρης συναίσθηση από τους διδάσκοντες της ωφελιμότητας αυτού, καθώς και το συντριπτικό αποτύπωμα που θα άφηνε αυτό στην πορεία των μαθητών μας.
Περισσότερα από 15 διαφορετικά έργα με τους αντίστοιχους εκτελεστές (τα ενεργά μέλη του σεμιναρίου) αναλύθηκαν ερμηνεύτηκαν και έδωσαν αφορμή για συζητήσεις. Η προσέγγιση του κάθε έργου ήταν ιδιαίτερη, και όμως προσιτή στον κάθε ακροατή. Για 3 ολόκληρες ημέρες επάνω στη σκηνή σε μια αίθουσα της Ακαδημίας Αθηνών διαδραματιζόταν ένα γεγονός με πολλές προεκτάσεις, ιδιαίτερες για τον καθένα.
Πάθος, ένταση, κέφι, ζωντάνια, επιμονή, σεβασμός, υπομονή, ιδιαίτεροι τρόποι μελέτης, ευγένεια, τεχνική, εύρος γνώσης και αγάπης για αυτή, ήταν τα στοιχεία που βρίσκονταν διάχυτα και τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά της διδασκαλίας του κυρίου Καβάκου.
Οι μαθητές μας ….ενθουσιασμένοι.
Ο καθένας με το δικό του τρόπο πήρε τα δικά του πράγματα και τα αποτύπωσε μέσα σε λίγες φράσεις.
Ένας ο κοινός παρονομαστής. Όλοι θέλουν να το ξαναζήσουν ήταν κάτι ανέλπιστο γι’ αυτούς.
Για τη Λυδία «στο σεμινάριο του Καβάκου εκτός από την τεχνική και τον ήχο παρακολουθήσαμε ένα δάσκαλο ευγενικό, υπομονετικό και τελειομανή. Ήξερε ακριβώς πώς θα προσεγγίσει τον κάθε μαθητή και κυρίως τους μικρότερους ηλικιακά ώστε να νιώσουν άνετα και να κάνουν ακριβώς αυτό που του ζητούσε. Εντυπωσιακός ο τρόπος που γνώριζε το σκελετό του κάθε έργου, την αρμονία και τη δομή του και πως τελικά αυτό επηρέαζε την τελική ερμηνεία. Ήξερε τα μέρη του πιάνου και της ορχήστρας και πως έπρεπε κάθε φορά να παίξει ο σολίστας ώστε να «βγει μπροστά» και να υπάρχει ισορροπία. Όταν έπρεπε να τονίσει το συναίσθημα το έκανε με το δικό του μοναδικό τρόπο»
Για τον Γιάννη «η φράση που χαρακτήρισε το σεμινάριο είναι το «απολαύστε το» Η υπομονή και η επιμονή του ήταν πράγματι αξιοθαύμαστα. Εντυπωσιάστηκα από τις αμέτρητες τεχνικές που παρουσίασε όσον αφορά το δεξί χέρι ενός βιολιστή καθώς και με τους πολλούς και διαφορετικούς τρόπους που προσπαθούσε να πετύχει ένα επιθυμητό αποτέλεσμα.»
Για τη Σίλια «το σημαντικότερο πράγμα ήταν ότι ο Καβάκος έλεγε τρόπους όχι για να παίξουμε το κομμάτι απλά, αλλά για να παίξουμε και να βγάλουμε τη μουσική από μέσα μας. Έπαιρνε ένα κομμάτι και το έφτανε σε διαστάσεις που κανένας από εμάς δεν φανταζόταν.»
Η Χαρά εντυπωσιάστηκε ιδιαίτερα «από τον τρόπο που ο Καβάκος εντόπιζε τις λεπτομέρειες σε κάθε ενότητα και σε κάθε έργο και όταν αυτές δουλευόταν έκαναν το έργο διαφορετικό. Με άγγιξε ιδιαίτερα η φράση παίξε με συναίσθημα και χόρεψε. Μια φράση που σημαίνει πολλά αλλά και βοηθάει τους μουσικούς να αφεθούν σε αυτό που παίζουν και να κάνουν το κομμάτι δικό τους»
Για την Έρη «ο Λεωνίδας Καβάκος είναι ένας άνθρωπος με λογική, φαντασία και κυρίως υπομονή. Κατάφερε να κάνει σε όλους τους συμμετέχοντες που πέρασαν τη μουσική συναίσθημα. Η φράση που με άγγιξε; διασκέδασε και απόλαυσε αυτό που παίζεις. Ήταν μια αξέχαστη εμπειρία»
Τα λόγια των μαθητών μας αποτυπώνουν ακριβώς αυτό που το ωδείο προσπάθησε να πετύχει εξ αρχής. Η μουσική είναι ένα βίωμα και το όργανο που παίζει ο καθένας (στην προκειμένη το βιολί) είναι ένα μέσο ένας υπηρέτης της μουσικής. Χρειάζεται πολύ κόπος πολλή προσπάθεια, πάθος, διάβασμα λεπτομέρεια για να προσεγγίσουμε τον στόχο μας να υπηρετήσουμε και τελικά να απολαύσουμε την μουσική.
Παίξε με συναίσθημα
Χόρεψε, χόρεψε, χόρεψε….
Λόγια που σημάδεψαν το τριήμερο και την αντίληψή μας για τη μουσική
Περιμένοντας το επόμενο σεμινάριο εκφράζουμε τις πολλές μας ευχαριστίες στον ακούραστο κύριο Καβάκο για το απίστευτο τριήμερο.
