To Πρώτο Θέμα ασχολήθηκε με τους αιώνιους φοιτητές στα ιδρύματα της χώρας. Η «πρωτιά», όπως προκύπτει από τα στοιχεία της Εθνικής Αρχής Ανώτατης Εκπαίδευσης (ΕΘΑΑΕ) ανήκει στο Εθνικό Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών, με ποσοστό «αιώνιων» φοιτητών 58,21%, όπου στους 100.963 εγγεγραμμένους φοιτητές οι ενεργοί είναι 42.192, ενώ οι «αιώνιοι» 58.771.
Ακολουθεί το Οικονομικό Πανεπιστήμιο Αθηνών, με ποσοστό «αιωνίων» 57,60% – σε σύνολο 22.685, οι ενεργοί είναι 9.618 και οι «αιώνιοι» 13.067. Ακολουθεί το Πανεπιστήμιο Πειραιώς με ποσοστό ανενεργών φοιτητών 57,41%. Δηλαδή, στους 24.323 φοιτητές, 10.360 είναι οι ενεργοί και 13.963 οι λιμνάζοντες. Επίσης υψηλά ποσοστά «αιώνιων» φοιτητών έχουν το Πανεπιστήμιο Δυτικής Μακεδονίας (53,11%), το Πάντειο (53,08%) και το Ελληνικό Μεσογειακό Πανεπιστήμιο (51,44%). Αντίθετα, το Πολυτεχνείο Κρήτης εμφανίζει χαμηλότερο ποσοστό ανενεργών φοιτητών στο 29,45% και το Ελληνικό Ανοιχτό Πανεπιστήμιο 19,57%.
Υπογραμμίζεται πως τα ανωτέρω στοιχεία αναφέρονται στους προπτυχιακούς φοιτητές που έχουν ξεπεράσει τη συνήθη διάρκεια σπουδών, δηλαδή ν+2 (ν=4 χρόνια) για 4ετή προγράμματα και πέραν των ν+3 για 5ετή και 6ετή προγράμματα σπουδών.
«Στην Ελλάδα η μέση διάρκεια λήψης πτυχίου είναι κοντά στο 1,5 ν. Δηλαδή αν η κανονική διάρκεια σπουδών είναι ν=4 χρόνια, αυτή παρατείνεται έως τα 6 χρόνια. Υπάρχει, όμως, μεγάλος αριθμός φοιτητών οι οποίοι έχουν ξεπεράσει κατά πολύ τον μέσο όρο», λέει ο δρ Περικλής Μήτκας, πρόεδρος της Εθνικής Αρχής Ανώτατης Εκπαίδευσης, για να προσθέσει: «Ωστόσο, αν και σε ορισμένες περιπτώσεις, όπως εκείνη του ΕΚΠΑ, τα νούμερα “εντυπωσιάζουν”, θα πρέπει να λαμβάνεται υπόψη πως όσο πιο παλιό είναι το πανεπιστημιακό ίδρυμα τόσο περισσότεροι είναι οι λιμνάζοντες».
«Η προσοχή του κάθε ιδρύματος θα πρέπει να στρέφεται προς τα άτομα της πρώτης κατηγορίας που κάνουν μια ειλικρινή προσπάθεια να πάρουν το πτυχίο τους και χρειάζονται τη στήριξη των καθηγητών τους. Οι πολιτικές που στοχεύουν στη μείωση του ποσοστού των εγγεγραμμένων αυτής της κατηγορίας αποτελούν μέρος της πολιτικής διασφάλισης ποιότητας του ιδρύματος και αξιολογούνται αναλόγως. Ωσότου τα ελληνικά πανεπιστήμια αρχίσουν να διαγράφουν τους ανενεργούς φοιτητές, αντί να “απολογούνται” για τη συσσώρευσή τους θα ήταν προτιμότερο να αναπτύξουν μηχανισμούς διερεύνησης του φαινομένου, παρακολούθησης της πορείας των φοιτητών του και παροχής βοήθειας σε όσους την χρειάζονται και την επιθυμούν».
Πηγή: protothema.gr
