Συνήθως δεν γράφω λεζάντες στις φωτογραφίες μου, ούτε ιστορίες. Για μερικές κάνω εξαιρέσεις. Ο Νικόλας εκ των Μικρών Περιπλανήσεων λοιπόν…
Προχθές είπε μια ωραία κουβέντα για ένα τραγούδι του ( Το νησί ).
<< Το νησί φαίνεται να είναι αποκλεισμένο από τη θάλασσα, αλλά η θάλασσα είναι δρόμος>>…
Μια φωτογραφία είναι κι αυτήν ένα μικρό νησί αποκλεισμένο από αυτά που διαλέξαμε να αφήσουμε έξω από το κάδρο. Αυτά που αφήνουμε μέσα αποτελούν την εικαστική φόρμα, το σύνολο του ορατού. Αυτά που βρίσκονται έξω από τη φόρμα και το κάδρο είναι αυτά που στοιχειώνουν τα ορατά και αποκαλύπτουν τα αόρατα. Αυτό που αντιλαμβάνονται οι αισθήσεις μας είναι αυτό που βλέπουμε μέσα στη φωτογραφία ( το νησί που περιέγραψε ο Νικόλας ) . Αυτό που δημιουργεί το συναίσθημα και μας οδηγεί σε έναν άλλο κόσμο είναι αυτά που ο καθένας μας φαντάζεται να συμβαίνουν έξω από το κάδρο της φωτογραφίας. Έξω από το κάδρο υπάρχει η θάλασσα, είναι κι αυτήν λοιπόν δρόμος…
Πηγή FB:Dimitris Vavliaras
