To prlogos θέλησε να εντρυφήσει στον ιδιαίτερο χώρο του Aventura για να κατανοήσει πώς συνδυάζονται οι ξένες γλώσσες με τα εικαστικά, τα σεμινάρια και τις μορφές πολιτισμού.

Η κα Λεμονιά Παυλίδου μας ξενάγησε στον καλαίσθητο και φιλόξενο χώρο της αποκαλύπτοντάς μας το μυστικό της στη δημιουργία ενός παράλληλου κέντρου γλωσσών και πολιτισμού που έλκει μικρούς και μεγάλους.

1. Πως συνδυάζονται στον ίδιο χώρο οι ξένες γλώσσες με τις τέχνες; Τελικά τι είναι το Aventura ένας πολυχώρος εκμάθησης ξένων γλωσσών δίπλα στις τέχνες, τα εικαστικά, ένας χώρος δημιουργίας;

Προσωπικά μιλώντας, το να μαθαίνεις μια γλώσσα είναι από μόνο του μια μορφή τέχνης και μάλιστα θα έλεγα της υποκριτής, του θεάτρου. Πρέπει να αποβάλλεις από πάνω του κανείς κάθε ντροπή, ενδοιασμό, φόβο για να μπορέσει να μπει στο… πετσί του ρόλου και κατά κάποιον τόπο στην ιδιοσυγκρασία των ομιλητών της γλώσσα στόχου. Όπως λέει και μια τσέχικη παροιμία, εκείνος που γνωρίζει πολλές γλώσσες, ζει τόσες ζωές παράλληλα όσες και οι γλώσσες που ομιλεί.
Όσον αφορά την σχέση του AVENTURA με την τέχνη, θα ήθελα να υπογραμμίσω πως το τελικό αποτέλεσμα δεν ήταν και ο πρωταρχικός μου στόχος. Αρχικό μου κίνητρο ήταν η δημιουργία ενός ζεστού και φιλόξενου περιβάλλοντος που θα έκανε την επαφή με μια άγνωστη γλώσσα πιο εύκολη και ευχάριστη. Αυτή την πρόθεσή μου ένιωσε και ήρθε να την κάνει κάτι χειροπιαστό η Βίκυ Κουρτίδου, σχεδιάστρια εσωτερικών χώρων και πλέον συνεργάτης μου. Το τελικό αποτέλεσμα του AVENTURA είναι ένα όνειρο πέρα από κάθε φαντασία μου προσωπική. Καθημερινά μπαίνοντας στον χώρο αυτό χαίρομαι σαν μικρό παιδί και δεν μπορώ να πιστέψω την έκπληξη του κόσμου που βλέπει για πρώτη φορά τις αίθουσές μας. Όπου και να κοιτάξει κανείς μέσα στο AVENTURA θα δει ένα παλιό έπιπλο, ένα άχρηστο αντικείμενο που μέσα από την τέχνη ξαναγεννήθηκε και πήρα και πάλι την θέση του μέσα στα πράγματα.. Έτσι , αποφασίσαμε να εντάξουμε και στο πρόγραμμα μας τα εικαστικά σεμινάρια τα οποία μέσα από την ανακύκλωση και την αναδημιουργία σε προκαλούν να ψάξεις μέσα σου την έκφραση.
Τέλος, και επίτρεψέ μου την παρομοίωση, μιας και που μιλάμε για τέχνη, το AVENTURA ήρθε στην ζωή μου σαν το ηθικό δίδαγμα ενός βιβλίου που μας αποκαλύπτει ότι όταν θες κάτι πολύ κυνήγησε το, αψηφώντας τους καιρούς της κρίσης, τα λίγα εφόδια και την τρομολαγνεία. «Κάνε από τα έντερα καρδιά» λεν οι Ισπανοί , και προχώρα!

2. Ποιες γλώσσες πιστεύετε ότι είναι οι λεγόμενες γλώσσες του μέλλοντος;

Αυτή η ερώτηση είναι δίκοπο μαχαίρι. Για παράδειγμα πριν μια δεκαετία τα ισπανικά ήταν μια γλώσσα με μεγάλη ζήτηση κι αυτό γιατί οι ίδιες οι ισπανόφωνες χώρες προώθησαν αρκετά καλά τον πολιτισμό του μέσα από την μουσική, τον κινηματογράφο, τον τουρισμό. Οπότε γνώρισαν μια άνοδο λόγω της ίδιας της γλώσσας και κουλτούρας. Δεν ξέρω για το μέλλον αλλά γλώσσες του… παρόντος, το οποίο δεν είναι καθόλου ρόδινο, είναι τα σουηδικά, τα γερμανικά και τα ρώσικα που θα σου εγγυηθούν ένα εισιτήριο για τις ξένες αγορές εργασίας αλλά θα αδειάσει την δική μας από νέα μυαλά. Και αφού τα κινεί όλα η οικονομία, θεωρώ θα υπάρξει μεγαλύτερη άνοδος στα ιαπωνικά και κινέζικα.

3. Γιατί δίνετε τόση σημασία στον περιβάλλοντα χώρο; Πιστεύετε ότι επηρεάζονται οι μαθητές μέσα σ’ ένα εκλεπτυσμένο χώρο μάθησης;

Δίνω σημασία γιατί ο ίδιος ο χώρος ήταν αυτός που με ..έδιωχνε η δεν με κρατούσε σε προηγούμενες συνεργασίες μου. Έχω ζήσει μάθημα με 15 άτομα σε υπόγεια αίθουσα και με παράθυρο που δεν έφτανε κανείς να ανοίξει. Σαν τα ποντίκια ακριβώς. Πρέπει να σέβεσαι τον κόσμο που έρχεται στον χώρο σου. Επίσης μετά από 12, και για άλλους 16 χρόνια σε αίθουσα, νομίζω ήρθε ο καιρός να ξεφύγουμε λίγο από τα σχολικά θρανία, τις πλαστικές καρέκλες και τους άσπρους τοίχους με αφίσες από εκδοτικούς οίκους και πτυχία.

4. Θα προτείνατε σε ένα μικρό παιδί να ξεκινήσει με ισπανικά, ρώσικα ή με τα παραδοσιακά αγγλικά;

Θέλοντας και μη τα παραδοσιακά αγγλικά όπως λες μπαίνουν στην ζωή του παιδιού είτε τα διδαχτεί είτε όχι. Όσον αφορά μια δεύτερη η τρίτη ξένη γλώσσα …σε μια άλλη ζωή… δεν θα πρότεινα τίποτα. Θα άφηνα το ίδιο το παιδί να εκφράσει από μόνο του την επιθυμία. Επειδή όμως σήμερα οι γονείς αγχώνονται και περιμένουν από σένα μια απάντηση, θα έλεγα πως ναι, είναι καλή επένδυση να ξεκινήσει κανείς από μικρή ηλικία την γνωριμία του με τα ρώσικα, ή τα γερμανικά.

5. Πως γίνεται η διδασκαλία της γλώσσας; Και τι ακριβώς δίνεται στα παιδιά για τα πρώτα τους βήματα;

Αυτό είναι μεγάλο κομμάτι και ποικίλει από καθηγητή σε καθηγητή. Αυτό που προέχει για μένα και προσπαθώ να παροτρύνω και τους συνεργάτες μου να κάνουν, είναι να μεταφέρουν συνέχεια τις εμπειρίες τους, τα χρώματα, τις γεύσεις από την χώρα και την γλώσσα την οποία διδάσκουν. Το μάθημα θα πρέπει να θέτει περισσότερο στόχους για το επόμενο ταξίδι και όχι για το επόμενο πτυχίο …χωρίς να υποτιμάμε το τελευταίο, βεβαίως. Επίσης δεν βασίζουμε την διδασκαλία στις νέες τεχνολογίες, αλλά τις χρησιμοποιούμε μονάχα επικουρικά. Εξάλλου τα παιδιά κυρίως είναι ακόμα και στην ψυχαγωγία τους κολλημένα σε μια οθόνη και γι αυτό τον λόγο εστιάζουμε περισσότερο στην ανθρώπινη επαφή, την επικοινωνία και το γήινο περιβάλλον.

6. Υπάρχουν παιδικά τμήματα, ταχύρυθμα ενηλίκων; Πως διαμορφώνονται τα τμήματα; Προσαρμόζονται στο επίπεδο του κάθε παιδιού ή ενηλίκου;

Το Κέντρο μας μπορεί να υποδεχτεί τόσο παιδιά όσο και ενήλικες, ακολουθώντας ξεχωριστή μεθοδολογία αναλόγως την φύση και τις απαιτήσεις του κάθε τμήματος. Λόγω της πολιτικής μας να διατηρούμε μικρά τμήματα μπορούμε να ανταποκριθούμε σε τμήματα σεμιναριακά (χαλαρής ροής) κανονικής, εντατικά και υπερεντατικά.
Το ουσιαστικό είναι ότι δεν προσφέρουμε εξ αρχής πακέτα, δεν προωθουμε συγκεκριμένα πτυχία και προσπαθούμε όσο γίνεται να κόβουμε και να ράβουμε το τμήμα σύμφωνα με τις ανάγκες των ενδιαφερόμεων, όσο αυτό είναι δυνατοόν.

7. Οι τιμές για δυο αδερφάκια είναι διαφορετικές απ’ ότι για την εγγραφή ενός παιδιού;

Μα πως όχι..ειδικά αυτές τις εποχές. Γίνονται εκπτώσεις της τάξεως του 10% όχι μονάχα σε αδέρφια αλλά συγγενείς πρώτου βαθμού, παρέες, φοιτητές, ανέργους. Επίσης γίνεται έκπτωση με την εφάπαξ καταβολή του ποσού (20%) και 15% με την καταβολή σε δυο δόσεις.
Ι.Π.