Ένα θέμα που πάρα πολύς κόσμος το αντιμετωπίζει εσφαλμένα είναι το πώς βλέπει την επιτυχία. Οι περισσότεροι τη βλέπουν σαν ‘’όλον’’- και το ίδιο ισχύει και για την αποτυχία. Κάνουν δηλαδή μια απόλυτα σφαιρική θεώρηση η οποία, κακώς, είναι είτε συνολικά θετική, είτε συνολικά αρνητική. Η κάθε κατάσταση όμως, αποτελείται από πολλά μικρά περιστατικά, που δεν είναι βέβαια ούτε όλα θετικά, ούτε όλα αρνητικά. Άρα, δεν πρέπει να τη βλέπουμε ‘’μονολιθικά’’.
Γιατί συνήθως δίνουμε πολύ μεγαλύτερη σημασία στα αρνητικά γεγονότα. Γιατί μας αφήνουν πολύ πιο έντονη εντύπωση; Γιατί μας συγκλονίζουν, συγκινησιακά, περισσότερο;Η εξήγηση είναι ότι , οι άμεσες δυσάρεστες επιπτώσεις που έχει πάνω στη δεδομένη για μας [μέχρι εκείνη τη στιγμή] πραγματικότητα ένα κακό γεγονός, -το οποίο , βέβαια, ανατρέπει αυτή την πραγματικότητα- τυφλώνει κυριολεκτικά το πνεύμα μας, σαν τη λάμψη μιας έκρηξης. Έτσι, αρχικά δεν βλέπουμε τίποτε άλλο. Το μυαλό μας καταγράφει μόνον αρνητικά στοιχεία. Η εντύπωση αυτή είναι τόσο ισχυρή και ριζώνει τόσο πολύ μέσα μας, που μας επηρεάζει. Φωτίζει αρνητικά και πολλά άλλα πράγματα. Το αποτέλεσμα είναι να μας φέρνει και άλλες αρνητικές σκέψεις, που προστίθενται στην αρχική. Η σωρευτική αυτή δράση των αρνητικών σκέψεων καταλήγει να δημιουργεί έμμονες ιδέες. Και οι κακές έμμονες ιδέες, που δεν επιτρέπουν στον άνθρωπο να χρησιμοποιήσει σωστά την λογική του, καταλήγουν με μαθηματική σχεδόν ακρίβεια να προκαλέσουν και άλλα δυσάρεστα γεγονότα.
Ας πάρουμε ένα παράδειγμα:Ένας πόλεμος, πως ξεκινάει;Πως γεννιέται;Στην αφετηρία του υπάρχει ένας ορισμένος αριθμός ατόμων που, σε συνάρτηση προς κάποιες δεδομένες συνθήκες ή εξ’ αιτίας κάποιων συνθηκών, διαμορφώνει μια ψυχολογία φοβίας;φοβία μιας εχθρικής εισβολής, αγωνία στέρησης, αγωνία του ‘’τι θα γίνει αύριο’’. Η ανθρώπινη ομάδα που νιώθει έτσι, αντί να αντιμετωπίσει με θετικές ενέργειες την κατάσταση, ψάχνει να βρεί τον υπεύθυνο για τα δεινά της. Προσπαθεί δηλαδή να συγκεκριμενοποιήσει τους φόβους της, τοποθετώντας από επίκεντρο των αρνητικών της σκέψεων μια άλλη ομάδα ατόμων. Το πιθανότερο είναι να επακολουθήσει όντως σύγκρουση. Διότι ένας πόλεμος παρέχει την ελπίδα εξόδου από την προηγούμενη κατάσταση. Στην πραγματικότητα όμως, θα επισωρεύσει νέα δεινά.
Δεν γεννιέται αμφιβολία ότι η ρεαλιστική αντιμέτωπιση των δυσαρέστων καταστάσεων επιβάλλεται από την λογική. Η καλλιέργεια ψυχώσεων, όμως είναι καταστροφική. Κάθε αρνητική σκέψη ενέχει τον κίνδυνο να γίνει ‘’λίπασμα’’ για να βλαστήσει μια πρόσθετη αρνητική σκέψη. Έτσι τα ζιζάνια πληθαίνουν , καταλαμβάνουν ασφυκτικά όλο το χώρο του νου, δεν αφήνουν έδαφος για θετικούς συλλογισμούς και, εν ‘τέλει, προκαλούν πράγματι αρνητικές εξελίξεις. Τι μπορεί να γίνει; Άς κάνουμε την υπόθεση ότι, αντί για την πορεία που περιγράψαμε πιο πάνω, αποφασίζει κανείς ν’ακολουθήσει πορεία αντίστροφη. Είδαμε με ποιο τρόπο η σωρευτική δράση των αρνητικών σκέψεων οδηγεί στα αρνητικά γεγονότα. Συνεπώς, γιατί η σωρευτική δράση θετικών σκέψεων δεν θα οδηγήσει σε γεγονότα θετικά;
Θα μπορούσε όντως, να οδηγήσει!Δυστυχώς όμως, η αντίστροφη πορεία σπάνια ακολουθείται.Γι’αυτό και τα δυσάρεστα είναι στον κόσμο πολύ περισσότερα από τα ευχάριστα. Δεν έχετε παρά να ανοίξετε την τηλεόραση ή μια εφημερίδα και θα το διαπιστώσετε. Πόλεμοι, φτώχεια, μιζέρια, μίσος……
Η ζωή είναι στιγμές. Όνειρα που θέλεις να ξεχάσεις, όνειρα που θέλεις να πραγματοποιήσεις….γιατί έρχεται κάποτε η στιγμή που το παρελθόν είναι μεγαλύτερο από το μέλλον σου. Η ζωή είναι ακριβώς όπως μου είχες πεί…’’Αυτή είναι η ζωή…κομμάτια, φως και σκοτάδι, το μαύρο και το λευκό…Κυνήγα την!!!! Κυνήγα το λευκό σου….αυτό κάνω κι εγώ….’’
ΒΙΣΚΑ ΖΩΗ- ΠΟΛΥΞΕΝΗ
