Ανείπωτη η κατάληξη του 5χρονου αγοριού της Κοζάνης με την αιματοβαμμένη Πρωτομαγιά να συμπίπτει με το Πάσχα. Πολλά μπορεί να πει κανείς για τους νόμους που δεν εφαρμόζονται από τους ιδιοκτήτες οικόσιτων ζώων,για ευθύνες και καταλογισμό αυτών, αλλά και για την επιμέλεια των μικρών παιδιών,όταν η κάθε μαμά σε στιγμές έχει χάσει έστω για δευτερόλεπτα το παιδί της από το οπτικό της πεδίο.Επειδή το ακάνθινο στεφάνι δείχνει λίγο βαρύ για το 5χρονο αγόρι, του αφιερώνουμε το αναστάσιμο στεφάνι της άνοιξης με αγριολούλουδα της εξοχής του Μάη.Καλό παράδεισο στο αγγελούδι.
Ι.Π.
