Οι οψιμοι τιμητές….
Η νίκη έχει πολλούς Πατέρες. Απ’ αφορμή τους Ολυμπιακούς αγώνες και τους Ολυμπιονίκες , χρυσούς , αργυρούς , χάλκινους , δεν έχει σημασία το μετάλλιο , δε μειώνει την παγκόσμια επιτυχία , οποίο κι αν είναι!!!
Όμως όλοι αναφέρονται στα παιδιά που ξεχωρίζουν και δοξάζουν τη σημαία. Αξίζουν τα μπράβο όλων μας , κι οχι μόνο , γιατι υπάρχει στρατιά νέων παιδιών που νυχθημερόν δίνουν τη ζωή τους για τον αθλητισμό σε συνθήκες αντίξοες , στηριγμένα στο πάθος τους , την προσήλωση στο στόχο, στην πίστη και την ελπίδα πως μια ήμερα μπορεί να διαπρέψουν.
Παιδιά ξεχασμένα από όλους μας και προπάντων από την Πολιτεία, που τα αφήνει να προπονούνται στα χωράφια , στις αλάνες και τις αποθήκες.
Όμως στις νίκες οι ξεχασιάρηδες πολιτικοί θυμούνται τα παιδιά αυτά για να τα συγχαρούν και να υποσχεθούν για μια ακόμη φορά πως θα τα στηρίξουν από αύριο και το αύριο θα είναι όπως το χθες. Αυτοί ήταν που λόγω μνημονίων πετσόκοψαν τις επιχορηγήσεις στον αθλητισμό και τον πολιτισμό στο όνομα των λεγόμενων ισοδυνάμων που τους ζητούσαν οι δανειστές.
Κουβέντα για μαζικό αθλητισμό , για το δικαίωμα του κάθε πολίτη στην άθληση , καμία αναφορά για γήπεδα , γυμναστήρια , πισίνες , προπονητικά κέντρα. Η απούσα πολιτεία τιμητής για μια στιγμή , να εμπορευτεί για μια στιγμή τη δημοσιότητα,, να κλέψει λίγη από την ξενη δόξα των παιδιών που διέπρεψαν. Δεν είναι τυχαίο ότι οι κάθε Ολυμπιονίκης δεν αναφέρεται στη μονίμως απούσα πολιτεία, αλλά στην οικογένεια του, τον προπονητή του , στους στενούς του ανθρώπους που βιώνουν μαζί του τη δύσκολη καθημερινότητα του.
Κι εκείνο το χάλι με τους παράγοντες και τους παραγοντίσκους που τρυπώνουν στις διοικήσεις των Ομοσπονδιών και μένουν εσαει μέχρι που κληρονομούν τις θέσεις στα παιδιά τους. Δημιουργούν ισορροπίες και επιπλέουν για δεκαετίες ακόμη και με κυβερνητικές παρεμβάσεις που πολλοί από αυτούς είναι και κομματικά στελέχη. Αλίμονο στο νέο επίδοξο αθλητή που το μέλλον και η πορεία του εξαρτάται από τις διαθέσεις , την εύνοια και τις ορέξεις του κάθε παράγοντα και παραγοντισμού. Αυτοί περνούν καλά ζώντας στις πλάτες των παιδιών που φιλοδοξούν να πρωταθλητίσουν , ροκανίζοντας τις οποίες κρατικές επιχορηγήσεις.
Ο Αθλητισμός έχει ανάγκη από εξυγίανση , ηθική και οικονομική στήριξη , πάταξη δραστική του παραγοντισμού και των νοσηρών φαινομένων , να σταματήσουν οι κομματικές παρεμβάσεις και να αφεθούν οι ομοσπονδίες να λειτουργήσουν ανεξάρτητες με τους δικούς τους ανθρώπους που ζουν από μέσα τον αθλητισμό και τα προβλήματα του. Όλοι οι Ολυμπιονίκες να κηρυχθούν επίτιμοι διδάκτορες των Πανεπιστημίων και να διδάσκουν στους μαθητές και τους φοιτητές τον αθλητισμό , το ήθος και την άμιλλα που πρέπει να διακρίνει τον αθλητή και προπάντων το Ολυμπιακό πνεύμα.
Βασίλης Μαρκόπουλος
