Κι εκεί που αναρωτιέσαι τι στο καλό άνθρωποι είμαστε και πόσο σκληρά φερόμαστε στους συνανθρώπους μας-πρόσφυγες, που τόσο ανάγκη έχουν τη συμπόνια και την αλληλεγγύη μας, έρχονται οι κάτοικοι της Κοζάνης να μας κάνουν να νιώσουμε περήφανοι.
Αναφέρομαι φυσικά στην ξαφνική απόφαση της αστυνομίας να οδηγήσει στην πόλη της Δυτικής Μακεδονίας πέντε πούλμαν με πρόσφυγες, που ξεκίνησαν από τον Πειραιά με προορισμό την Ειδομένη κι εγκλωβίστηκαν ανάμεσα στα μπλόκα των αγροτών και το κλείσιμο των ελληνοσκοπιανών συνόρων.
Σε αντίθεση με τους νησιώτες της Κω που καίνε τα χωριά τους, για να μη λειτουργήσει στο νησί τους hot spot για ταυτοποίηση των προσφύγων, σε αντίθεση με τους κατοίκους των Διαβατών που απειλούν θεούς και δαίμονες αν πατήσουν στην περιοχή τους ξένοι, σε αντίθεση με τους ρατσίζοντες συμπολίτες μας που θεωρούν πως θα τους μολύνει μία συνύπαρξη -έστω λίγων ημερών- με δύσμοιρους μουσουλμάνους που έφυγαν από τα σπίτια τους μήπως και γλιτώσουν τη ζωή τους, οι κάτοικοι της Κοζάνης επέδειξαν ανθρωπιά κι αλληλεγγύη.
Μόλις ειδοποιήθηκαν ότι τα πέντε πούλμαν με πρόσφυγες -πολλά γυναικόπαιδα ανάμεσά τους- θα οδηγηθούν στο κλειστό γήπεδο της Λευκόβρυσης, όπου και θα παραμείνουν όσο χρειαστεί μέχρι να ανοίξουν τα σύνορα και να μπορέσουν να συνεχίσουν το ταξίδι τους, άνοιξαν την αγκαλιά τους, για να τους βοηθήσουν.
Ο δήμαρχος, ο αντιπεριφερειάρχης Υγείας και κοινωνικής Πρόνοιας και οι συνεργάτες τους ήταν οι πρώτοι “εθελοντές” στην εξυπηρέτηση των προσφύγων, όταν άρχισαν να φτάνουν στο γυμναστήριο. Άλλος άπλωνε μοκέτες στο δάπεδο, άλλοι μοίραζαν το πρώτο ζεστό ρόφημα που ετοίμασαν οι ίδιοι, άλλοι με τα δικά τους αυτοκίνητα μετέφεραν κόσμο που χρειαζόταν κάτι παραπάνω από πρώτες βοήθειες στο νοσοκομείο της πόλης, άλλοι κουβαλούσαν τα είδη πρώτης ανάγκης, κουβέρτες, είδη υγιεινής και υπνόσακους, ενώ άλλοι, στο πρόχειρο ιατρείο που στήθηκε, έκαναν τις πρώτες διαγνωστικές εξετάσεις.
Η κινητοποίηση ήταν τέτοια, που σε λιγότερο από μία ώρα φάνηκαν στο χώρο οι εθελοντικές ομάδες που δρουν στην περιοχή με σχετικά εφόδια και εξοπλισμό. Προσφέρθηκε συσσίτιο, τους δόθηκε η δυνατότητα να κάνουν ένα ζεστό μπάνιο και να περιποιηθούν τον εαυτό τους, ενώ οι κάτοικοι -ύστερα από πρόσκληση των τοπικών αρχών- άρχισαν να καταφτάνουν με τρόφιμα, είδη υγιεινής, παιδικές τροφές, ρούχα και παπούτσια.
Διαμορφώθηκε, επίσης, χώρος σε μικρότερη αίθουσα του σταδίου, όπου φιλοξενούνται 10 γυναίκες σε προχωρημένη εγκυμοσύνη, ενώ γιατροί και εθελοντές έχουν στραμμένη την προσοχή τους στα 120 βρέφη και παιδιά, ηλικίας δύο μηνών έως και οκτώ ετών.
Δημοσιεύτηκε στη “Μακεδονία” την Τετάρτη 24 Φεβρουαρίου 2016
