Μιας και η χρονιά φεύγει όπως τόσες και τόσες άλλες, ας ευχηθούμε η επόμενη να είναι πιο ανθρώπινη. Ελπίζοντας ότι κάτι μας έμαθε κι αυτήν που πέρασε. Ότι το να παίρνεις για παράδειγμα ένα επίδομα και να είσαι κλεισμένος κάπου δεν είναι αυτό που λέμε φυσιολογική ζωή. Ότι κοιτώντας δεξιά και αριστερά στους δρόμους και βλέποντας χιλιάδες μάσκες πεταμένες ή σκυλάκια παρατημένα δεν είναι ακριβώς αυτό που εννοούμε ως πολιτισμό και ότι τελικά δεν μας τον αλλοίωσαν αυτοί που φοβόμασταν! Ότι τα χιλιάδες σκουπίδια που μαζεύουμε κάθε μέρα από τη φύση ούτε Πακιστανοί τα έριξαν, ούτε Σουηδοί αλλά εμείς που σκασμένοι που δεν μπορέσαμε να πιούμε τον φραπέ μας στα in στέκια της πόλης βγήκαμε να εκδικηθούμε τη φύση. Ελπίζω ότι έστω κι ένας από όλους αυτούς που έλεγε ότι μια χαρά περνάνε οι μετανάστες κλεισμένοι σε δωμάτια ή σε παραπήγματα αφού τους δίνουν φαγητό να έχει το θάρρος να πει ότι τελικά ίσως και να μην είναι και τόσο καλά. Για να μην μακρηγορώ αν οι κοινωνίες μας δεν γίνουν πιο ανθρώπινες για όλους δεν θα είναι και για εμάς. Για αυτό και δεν λέω ο επόμενος χρόνος να είναι καλύτερος αλλά πιο ανθρώπινος, έτσι θα είναι σίγουρα και καλύτερος. Το εμβόλιο είναι μια λύση για να βγούμε από τα σπίτια μας, δεν είναι όμως η λύση για να βγούμε από την φυλακή μας. Ας το έχουμε υπόψη όταν τελειώσει η πανδημία…
Πηγή fb:Dimitris Vavliaras
