Πολλά παιδιά και σήμερα Σάββατο στην Κοζάνη, τα ομαδικά παιχνίδια μπάσκετ, ποδόσφαιρο είναι πλέον μια συνήθης εικόνα , όπως και οι παρέες γυμνασιόπαιδων σε διάφορους χώρους. Η πλατεία της Κοζάνης μπήκε σε άλλους ρυθμούς με την εικόνα να μιλά από μόνη της.
Την ίδια ώρα τα σχολεία είναι κλειστά και όλο αυτό πια αρχίζει να δείχνει εντελώς άρρωστο από κάθε πλευρά. Από 18 Μαΐου ανοίγουν οι μετακινήσεις εκτός νομού, αν όλα πάνε καλά, όπως ανακοίνωσε ο Νίκος Χαρδαλιάς, όταν ο Νότης Μηταράκης μετακινεί από αρχές Απριλίου τις «ευπαθείς» ομάδες μεταναστών από τα νησιά στην ηπειρωτική Ελλάδα για να τις προστατεύσει τη δημόσια υγεία, βλέπε Αιανή. Ο Έλληνας μένει μέσα στο σπίτι για δύο μήνες πειθαρχώντας σε αυστηρές απαγορεύσεις που καταλύουν ατομικά του δικαιώματακαι στις 18 Μαΐου ανοίγουν οι πτήσεις από Γερμανία, όπως ανακοίνωσε η Lufthansaαποφασίζοντας για μας.
Οι εκκλησίες ανοίγουν επίσης στις 18 Μαΐου με το θρησκευτικό λειτουργό και τον υπεύθυνο των χώρων λατρείας να φέρει την ευθύνη για την τήρηση των υγειονομικών μέτρων . Όσο για τα σχολεία πάλι ο διευθυντής και εκπαιδευτικός έχουν ανάλογη ευθύνη, όπως και οι ξενοδόχοι που καλούνται να παίξουν το ρόλο του τροχονόμου. Αύριο το ρόλο αυτό θα έχει ο υπεύθυνος μιας θεατρική ς ή μουσικής παράστασης .Ο παπάς, ο δάσκαλος, ο ξενοδόχος όμως δεν μπορούν να γίνουν ελεγκτές. Ούτε ο καλλιτέχνης προπαγανδιστής του Μένουμε Σπίτι , αλλά αυθόρμητος εκφραστής της κοινωνίας μας που πιέζεται και ασφυκτιά. Μιας κοινωνίας που αν και ξέφυγε από το 13033 εμποτίστηκε στην κοινωνική αποστασιοποίηση.Το άνοιγμα των σχολείων είναι αυτό που μπορεί να προάγει και πάλι την κοινωνικήκινητικότητα και σύνδεση , όταν μια χρόνια απομόνωση έχει ολέθριες συνέπειες για την συνεκτικότητα της ελληνικής κοινωνίας. Αυτής που μας κράτησε μέσα στην οικονομική κρίση και την πανδημία.
Ιωάννα Παπαδημητρίου
