Η κοζανίτικη αποκριά έχει σκοπό έχει την ανατροπή της καθιερωμένης τάξης πραγμάτων, καθώς αμφισβητεί. Δεν πτοείται, δεν εκπίπτει, παρά τις κυβερνητικέ αποφάσεις και τον ακήρυχτο πόλεμο στα σύνορά μας .Ως έθιμο με ανθεκτικότητα στο χρόνο αντιστέκεται για αυτό και είχε ιδιαίτερη αξία το άναμμα των φανών την 1η Μαρτίου , την Κυριακή της Μεγάλης Αποκριάς κάτω από αυτές τις συνθήκες.
Μετά τη συντονισμένη προσπάθεια όλων των ανθρώπων των φανών να ενώσουν τις δυνάμεις τους στην κεντρική πλατεία της Κοζάνης, ακολούθησε και το άναμμα στις γειτονιές . Στο Κεραμαριό, το Πηγάδι απ’το Κεραμαριό και τη Γιτιά με όργανα, στην Κόζιανη με τραγούδια, και τους υπόλοιπους φανούς Αλώνια, Άη Δημήτρη, Λάκκο τ’ Μάγγαν, Μπουντανάθκα και Παύλο Μελά συμβολικά με τραγούδια και ηχογραφημένη μουσική.
Το άναμμα των φανών είναι η ελπίδα για τη συνέχεια , το άσβεστο φως που καίει στον κοζανίτη που σήμερα συγχωριέται και από αύριο μπαίνει στην σφαίρα της Μεγάλης Τεσσαρακοστής. Είναι το αυθεντικό γλέντι που τόσα χρόνια έχει πάρει αστικό χαρακτήρα με την συμβολή του δήμου Κοζάνης και φαίνεται πώς έχει ανάγκη να παραμείνει ανεξάρτητο για να μην υπόκειται σε απαγορεύσεις. Και του χρόνου.
Ιωάννα Παπαδημητρίου
