Ο κύριος Αγαμέμνων Πιτένης, ιδρυτής της εταιρίας Πιτένης έχει γενέθλια με τη γνωστή ομώνυμη σειρά Mr Menios να ταξιδεύει σε όλα τα μήκη και πλάτη της γης. Διαβάστε την ιστορία του κυρ Μένιου όπως την κατέγραψε το 2011 το περιοδικό ΘΗΤΑ της εφημερίδας Θάρρος.

Ο Αγαμέμνων Πιτένης γεννήθηκε στις 20-12-1936 στην Κοζάνη. Ήταν ο Βενιαμίν μεταξύ πέντε αδελφιών, 3ών αγοριών και 2 κοριτσιών, από γονείς Καπνεργάτες, στο επάγγελμα, που οι φτώχεια και ανάγκη επιβίωσης τους έφερε από την ορεινή και δυσπρόσιτη τότε Σαμαρίνα στην πόλη της Κοζάνης, στις αρχές του περασμένου αιώνα. Στα δύσκολα τότε χρόνια της κατοχής, που ακολούθησαν μετά τη γέννηση του, ο μικρός ‘Μένιος’, όπως τον φωνάζανε, από τα 7 του χρόνια βοηθούσε όσο μπορούσε κι αυτός στο καφενείο που είχαν τα δυο μεγαλύτερα αδέλφια του, κουβαλώντας καφέδες στα καταστήματα της γειτονίας.

Ο μεγάλος καημός του Πατερά του Δημήτρη, ήταν: ‘ένα από τα παιδιά του να σπουδάσει’. Δουλειά όμως και σχολείο δεν μπορούσαν να συμβαδίσουν. Μετά από μια, λόγο δουλειάς, αποτυχημένη χρονιά στο Βαλταδώριο Γυμνάσιο και αφού είχε φτάσει έως την Τρίτη Γυμνασίου, ο πατέρας του αποφασίζει, ο μικρός Αγαμέμνων να συνεχίσει ως εσώκλειστος στο φημισμένο τότε Τραμπάτζειο Οικοτροφείο και Γυμνάσιο της Σιάτιστας.

Με το ανήσυχο και δημιουργικό του πνεύμα, που από μικρός τον διέκρινε, ο Αγαμέμνων διακρίθηκε για τις επιδόσεις του στον κλασικό και τον ομαδικό αθλητισμό. Η ομάδες Βόλεϊ & Μπάσκετ της Σιάτιστας, που δημιουργήθηκαν εκείνη την εποχή με αρχηγό τον Αγαμέμνων Πιτένη, έμειναν στην ιστορία για τις διακρίσεις τους.

Ειδικότερα, η ομάδα Βόλεϊ, έμεινε αήττητη καθ’ όλα τα 3 χρόνια που παρέμεινε ο Αγαμέμνονας ως αρχηγός της. Παρόλα τα προσόντα του και παρά τη στήριξη της δασκάλων του, τα πέτρινα χρόνια της μετεμφυλιακής Ελλάδας, δεν του έδωσαν την ευκαιρία να εισέλθει στην γυμναστική ακαδημία, που ήταν ο μεγάλος του πόθος! Παράλληλα, πριν ακόμη αποφοιτήσει από το Τραμπάτζειο Οικοτροφείο, πεθαίνει ο πατέρας του Δημήτριος, αφήνοντας όλη την πολυμελή οικογένεια και τις υποχρεώσεις της στα χέρια των 2 μεγαλύτερων αγοριών του.

Ακολούθησε ο στρατός και μετά το τέλος της στρατιωτικής του θητείας σαν Έφεδρος Αξιωματικός εισέρχεται δυναμικά στον επιχειρηματικό στίβο, ιδρύοντας επιχειρήσεις είτε με τον αδερφό του Κωνσταντίνο Πιτένη, είτε με τρίτους συνεργάτες.

1953-1993 – Ίδρυση του μπακάλικου ‘Πιτένης’, με τα αδέρφια του Ιωάννη και Κωνσταντίνο, οι κόρες του οποίου λειτουργούν την επιχείρηση μέχρι και σήμερα. Το 1993 παραιτείται από την επιχείρηση λόγο επέκτασης της σημερινής επιχείρησης παραγωγής τροφίμων.

1961-1963 – Ίδρυση της επιχείρησης ξηρών καρπών ‘Πιτένης – Τσικριτζής’, με συνέταιρο τον κο Λάζαρο Τσικριτζή, το οποίο υπάρχει και λειτουργεί μέχρι σήμερα ο υιός του Νικόλαος Τσικριτζής. Το 1963 παραιτείται από την επιχείρηση όταν ο αδερφός του Κωνσταντίνος χειρουργείται στο στομάχι και αναγκάζεται να δουλεύει μόνος του το μπακάλικο.

1968-1973 – Ίδρυση του ιστορικού, για την πόλη της Κοζάνης, Καφέ ‘El-Greco’, μαζί με τον αδερφό του Κωνσταντίνο και τον φίλο και κουμπάρο του Στέφανο Πάφα. Το Καφέ ‘El-Greco’ υπήρχε, με το ίδιο όνομα μέχρι πριν μερικά χρόνια. Το 1973 παραιτείται γιατί έχει ήδη ξεκινήσει, ένα χρόνο πριν, να κάνει δοκιμές για να παράγει τις σημερινές Σαλάτες ‘Πιτένης’ και αντιλαμβάνεται ότι βρίσκεται κοντά στην επιτυχία.

1971-1972 – Ίδρυση της Disco ‘Tiffani’s’ η οποία είχε μεγάλη επιτυχία και απήχηση στον κόσμο, την οποία όμως πουλάει, ένα χρόνο μετά όταν, αφού εργαζόταν το πρωί στο μπακάλικο, το απόγευμα στην καφετέρια και το βράδυ στην Disco, αντιλαμβάνεται ότι τα 2 μικρά τότε παιδιά του, 3χρ. & 2χρ., τον αποκαλούν ‘παππού’, αποκαλώντας ‘μπαμπά’ τον πεθερό του.

Όλες αυτές οι επιτυχημένες, για την εποχή, επιχειρηματικές του δραστηριότητες τον γαλούχησαν, τον ενέπνευσαν και του εμφύτευσαν τις αρχές και τις αξίες της επιχειρηματικότητας που δεν είναι άλλες από την αγάπη γι’ αυτό που κάνει, τη σκληρή προσπάθεια, την υπομονή, την επιμονή και το όραμα για το μέλλον.

Στα μέσα του 1972 μη μπορώντας ο εκ Θεσσαλονίκης προμηθευτής σαλάτας να ανταποκριθεί στις αυξημένες ανάγκες του μπακάλικου, δίνει την ιδέα στον Αγαμέμνονα να προσπαθήσει από μόνος του να φτιάξει τις δικές του συνταγές. Οι πρώτες του προσπάθειες απέβησαν άκαρπες αφού ούτε τις γνώσεις είχε, ούτε κανείς υπήρχε να τον βοηθήσει. Το πείσμα του όμως και η επιμονή του τον οδήγησε να μετατρέψει μια μικρή αποθήκη πίσω από το σπίτι του σε ένα μικρό εργαστήριο παραγωγής σαλάτας. Μετά από πολλούς πειραματισμούς, ατελείωτα ξενύχτια, και πολλές αποτυχημένες προσπάθειες, σιγά – σιγά κατάφερε να δημιουργήσει τις δικές του συνταγές. Τα νέα του λοιπόν δημιουργήματα άρχισαν να πουλιούνται μέσα από το μπακάλικο και να γίνονται ανάρπαστα από το καταναλωτικό κοινό της Κοζάνης.

Έτσι, το 1975, αποφασίζει την ίδρυση της Βιοτεχνίας Σαλατών ‘Πιτένης’, στην οποία συμπεριλαμβάνει και τον αδερφό του μέσα μεταφέροντας επίσημα πλέον την παραγωγή σε νέο χώρο μόλις 150 τ.μ.. Έτσι, το μικρό εργαστήριο απέκτησε άδεια λειτουργίας και οι σαλάτες ‘Πιτένης’ προσωπικότητα.

Από το περιοδικό ΘΗΤΑ της εφημερίδας Θάρρος