Τα αποτελέσματα των εκλογών του Πανεπιστημίου Δυτικής Μακεδονίας ήταν προβλεπόμενα. Στις 2 Αυγούστου γράφαμε ότι “ο Στέργιος Γκανάτσιος και ο Νίκος Ασημόπουλος παρά την εκδήλωση ενδιαφέροντος για την θέση του πρύτανη, φαίνεται να μην προλαβαίνουν τις διαδικασίες. Έτσι μένει ο Θόδωρος Θεουδουλίδης ως μόνος ενδιαφερόμενος μέχρι αυτή την στιγμή με τα αποτελέσματα να είναι και προβλεπόμενα.Η μάχη της καρέκλας ολοκληρώνεται στις 21 Αυγούστου με τη δημοκρατία να ασθενεί. Νικητές βγαίνουν οι πιο οργανωμένοι». Βέβαια εμφανίστηκε τελευταία στιγμή και η υποψηφιότητα του Γιώργου Μαρνέλλου, η οποία δεν είχε καμία στήριξη .Οι τοπικισμοί βοήθησαν το νέο πρύτανη , η ποντιακή καταγωγή του και κυρίως η σωστή κατανομή ψήφων για να εκλεγούν οι επιθυμητοί.
Η κυβέρνηση και οι γαλάζιοι βουλευτές δεν αντιλήφθηκαν εγκαίρως το καλοστημένο παιχνίδι αφήνοντας τον χρόνο να κυλάει αντίστροφα. Στο παρά πέντε και εν μέσω θερινής ραστώνης η υπουργός δεν αναλάμβανε κανένα ρίσκο φοβούμενη τις αντιδράσεις. Έτσι εφαρμόστηκε ο νόμος Γαβρόγλου, ο οποίος και κατασκευάστηκε για να αφήσει εκτός μάχης συγκεκριμένα πρόσωπα με τους γαλάζιους να είναι απλοί θεατές ή να λειτουργούν παθητικά για να εκλεγεί το δικό τους παιδί από την Πτολεμαΐδα.
Η οργάνωση είχε αποτέλεσμα για το Θόδωρο Θεοδουλίδη με το ερώτημα του Λάζου Τσικριτζή να μην απασχολεί κανέναν. «Πόσο ηθικό και δίκαιο λοιπόν είναι να αποκλείονται υποψήφιοι πρυτάνεις, επειδή ο νόμος τους εξοστρακίζει πριν καν αξιολογηθούν ως καθηγητές πανεπιστημίου ;» Οι εκλογές αυτές δεν ήταν δημοκρατικές, αφού υπήρχαν αποκλεισμοί και η σύγκλητος όφειλε να αντιδράσει. Το αυτοδιοίκητο όμως, το οποίο ο πρώην Γ.Γ. κ. Αγγελόπουλος πήγε να καταργήσει και τελικά διατηρήθηκε με νύχια και με δόντια δεν πήρε την μεγάλη απόφαση. Για να μην μπορεί κανείς να μιλάει εκ των υστέρων.
Ιωάννα Παπαδημητρίου
