“Δεν θέλω του κισσού το πλάνο”

Δεν θέλω του κισσού το πλάνο
σε ξένα αναστηλώματα δεμένο
ας είμαι μόνο ένα χαμόκλαδο
μα όσο ανεβαίνω, μόνο να ανεβαίνω.

Αλήθεια ,τι όμορφα λόγια και τι βαθειά νοήματα κρύβουν αυτοί οι λίγοι στίχοι του ποιητή. Όλες οι προσπάθειες και όλοι οι αγώνες που καταβάλλει ο άνθρωπος για την άνοδό του και την απόκτηση αγαθών, βρίσκονται εικονισμένα μέσα σ’αυτή την τόσο μικρή μα τόσο καλοφτιαγμένη στροφή.
Δε θέλει μας λέει ο ποιητής ,το ανέβασμα εκείνο που γίνεται με βάση την ξένη υποστήριξη.Μια άνοδο που δεν στηρίζεται στα δικά μας και μόνο προσόντα ,στη δική μας προσπάθεια και πρωτοβουλία δεν είναι αρεστή στον ποιητή.

Μοιάζει με το ανέβασμα του κισσού που βλέπουμε να σκαρφαλώνει σε μεγάλα ύψη, όχι με την δική του δύναμη, μα χρησιμοποιώντας για στήριγμα τον ξένο φράχτη.Είναι ‘’πλάνο’’, λέει το ανέβασμα αυτό.Ψεύτικο, δηλαδή φτιαχτό, επιφανειακό,χωρίς καμμιά εσωτερική αξία. Μοιάζει με το αυτοκίνητο που κινείται, όχι με την δική του δύναμη,αλλά με την βοήθεια κάποιου άλλου αυτοκινήτου, μοιάζει μ’ένα λαμπερό ουράνιο σώμα,που δεν έχει δικό του φως μα παίρνει από ένα άλλο.

Απ’ εναντίας μια άνοδος ,που στηρίζεται στη δική μας προσπάθεια και δύναμη, στα δικά μας και μόνο προσόντα, όσο μικρή και αν είναι, είναι αγαπητή και ευπρόσδεκτη στον ποιητή, γιατί είναι άνοδος αληθινή, ολότελα δική μας, δημιούργημα της ίδιας προσπάθειας, υπομονής και επιμονής.

Πως τώρα ο άνθρωπος φτάνει στο σημείο να καταδέχεται ν’ανεβαίνει πιο ψηλά,όχι με την δική του δύναμη , αλλά με την στήριξη των άλλων;΄Άλλοτε , γιατί δεν έχει τα κατάλληλα προσόντα και τον βασανίζει το αίσθημα της κατωτερότητας. Νοιώθει πως είναι μόνος, είναι μικρός και αδύναμος να πετύχει την άνοδό του και γι’αυτό καταφεύγει στην ξένη δύναμη. Καταλαβαίνει πως πρέπει ν’ακουμπήσει κάπου για να μπορέσει ν’ανέβει λίγο πιο πάνω.Άλλοτε γιατί βιάζεται να φτάσει κάπου αδιαφορώντας αν δεν έχει τα απαιτούμενα προσόντα.’Αλλοτε πάλι γιατί έτσι είναι φτιαγμένος και τέτοιος είναι ο χαρακτήρας του.Δεν θέλει να καταβάλλει δυνάμεις να κουραστεί, να ιδρώσει και προτιμά τους εύκολους δρόμους.Την βοήθεια του άλλου, το ξένο στήριγμα.

Έτσι βλέπουμε ανθρώπους ,χωρίς ουσιαστικά προσόντα που δεν έκαναν τίποτε στη ζωή τους, που δεν κόπιασαν καθόλου και δεν αγωνίστηκαν κι όμως έχουν ανέβει ψηλά,πολύ ψηλά,έχουν γίνει ισχυροί σεπλούτο σε θέση , σε αξίωμα.Κι όλα αυτά, γιατί είχαν πάντα κάποιν ‘’τρανό’’και μεγάλο που με την δύναμή του και τα πλούτη του, τους ανέβασε και αυτούς ψηλά.

Μα είναι τάχα σωστό, είναι δίκαιο,τίμιο, ηθικό, ν’ανεβαίνει κανείς ψηλά χωρίς να το αξίζει;΄΄Όχι βέβαια.Ποιός ξέρει με τι εξευτελισμούς πέτυχε το ανέβασμα ,με τι υποδούλωση, με τι ανταλλάγματα εξασφάλισε την συνδρομή και την υποστήριξη του άλλου.Και έστω άνθρωπε.Άς υποθέσουμε πως αψηφώντας αξιοπρέπεια ,δικαιοσύνη, συνείδηση, στηρίχτηκες κάπου και ανέβηκες.Φαντάζεσαι πως είναι σίγουρη η θέση σου αυτή, που δεν προΊόν του δικού σου μόχθου, της δικής σου εργασίας και δραστηριότητας, των δικών σου τέλος πάντων προσόντων,αλλά είναι δημιούργημα της βοήθειας του άλλου;΄Δεν θα τρέμεις πάντα στην θέση αυτή;΄Δεν θα φοβάσαι μήπως την χάσεις, μήπως φανερωθείς πως την κατέχεις χωρίς να την αξίζεις ;΄

Και γιατί δεν προτιμάς ν’ανέβεις με τον σωστό , τον τίμιο και ομαλό τρόπο, χρησιμοποιώντας μόνο την δική σου δύναμη και τα δικά σου προσόντα;΄

Πόσο εντάξει θα’σαι με την συνείδησή σου!Πόση σιγουριά θα νοιώθεις! Θα ξέρεις πως όπου και να είσαι δεν μπορεί να σε κλονίσει κανένας, γιατί έχεις φτάσει με την δική σου αξία, με την δική σου προσπάθεια και δύναμη.

Διάβασε καλά άνθρωπε, τους στίχους αυτούς του ποιητή.Διάβασέ τους πολλες φορές ώστε να χαρακτούν βαθιά μέσα στην μνήμη σου.

Τότε θα δείς πόσο θα σ’αρέσουν και ίσως γίνουν κάποτε ο κανόνας της ζωής σου.Γιατί πραγματικά δεν πρέπει να ζηλεύουμε τον υπερήφανο κισσό ,που υψώνεται πολύ, έχοντας κάποιο στήριγμα.Γιατί αν το στήριγμα πάθει κάτι, έστω και ένα μικρό ατύχημα, ο υπερήφανος κισσός θα πέσει μονομιάς πολύ χαμηλά, θα ποδοπατηθεί και θα αρχίσει να ζητά κάποιο στήριγμα πιο δυνατό γιατί μόνος δεν μπορεί να υψωθεί.

Μην ζηλεύεις λοιπόν, άνθρωπε τον κισσό, μα ζήλευε το χαμόκλαδο γιατί αυτό δεν έχει ανάγκη από κανένα στήριγμα.Ανεβαίνει ίσως αργά, μα ανεβαίνει μόνο του που δεν έχει κίνδυνο να γκρεμιστεί από το ύψος του, ούτε να ποδοπατηθεί.

ΒΙΣΚΑ ΖΩΗ – ΠΟΛΥΞΕΝΗ