Η Musicart-Νέου Ωδείου Κοζάνης παρουσίασε το βράδυ της Κυριακής την παράσταση “Μικρές Πατρίδες” στην Κεντρική Σκηνή Κοζάνης. Πρόκειται για ένα μουσικοθεατρικό ταξίδι στην ιστορία του ξεριζωμού. Από τις φλόγες της Μ. Ασίας, ως το ολοκαύτωμα των Σερβίων, αναβιώνει η φωνή της Μνήμης και της Αγάπης.
Η αίθουσα ήταν κατάμεστη από κόσμο που παρακολούθησε την παράσταση συγκινημένος. Τα παιδιά είχαν την ευκαιρία να παρουσιάσουν στο κοινό την πρόοδό τους όλη αυτή τη χρονιά και να αποχαιρετήσουν για το καλοκαίρι τους συμμαθητές τους.
Συμμετείχαν το ορχηστρικό σύνολο και η χορωδία της Musicart-Νέου Ωδείου Κοζάνης. Στη συγγραφή κειμένων και στην αφήγηση ήταν η Ολυμπία Τσικαρδάνη, στους μονολόγους η Αλεξάντρα Ιγνατίδου και στη μουσική επιμέλεια η Μαρία Καραγιάννη.
Λίγα λίγια για την παράσταση:
Μια οκτάχρονη, η Ανέρ, και τα αδέρφια της, σώζονται από το Αϊβαλί που κάηκε το ’22 μπαίνοντας σ’ ένα πλοίο, αλλά χάνουν τους γονείς τους και εγκαταλείπουν τη γλυκιά ζωή στους αμπελώνες της οικογένειας Ρουσέλη για πάντα. Τα αδέρφια σκορπίζονται τυχαία σε τρία διαφορετικά σημεία της Ελλάδας και η Ανέρ σε έναν αγώνα επιβίωσης, αναγκάζεται να μείνει πότε εδώ και πότε εκεί, ώσπου να καταλήξει στον τελευταίο σταθμό της ανάγκης, σε μια αδερφή της στα Σέρβια. Εκεί, έχοντας μέσα της τη δύναμη ακόμα να αγαπά, δημιουργεί δική της οικογένεια και φυτεύει ένα δικό της αμπελάκι γιατί πιστεύει πως έτσι θα ριζώσει στον τόπο. Η μοίρα της όμως έχει άλλα σχέδια. Το Μάρτη του ’43, τα Σέρβια καίγονται από τους Γερμανούς και το ίδιο βράδυ η Αννιώ, ξεσπιτωμένη ξανά, θα γεννήσει το πέμπτο της παιδί σε μια πύρινη κόλαση. Το αμπελάκι που σώθηκε από το κάψιμο, γίνεται μέσα της η ελπίδα για μια νέα αρχή. Αγέρωχη ως το τέλος, θα ψιθυρίσει: «Νικητές είναι όσοι αγάπησαν…».
