Οι γονείς μας είναι τα πρώτα πλάσματα που αντικρύζουμε μπροστά μας,μόλις έρθουμε στην ζωή μας.Στη στοργική αγκαλιά τους δεχόμαστε την θαλπωρή και την αγάπη που είναι απαραίτητες για την σωστή διαμόρφωση της προσωπικότητάς μας.

Οι γονείς μας είναι η ζεστή φωλιά που μας κλείνει στοργικά μέσα της και μας θερμαίνει με την φλόγα της τρυφερότητάς της.Οι γονείς περίμεναν γεμάτοι λαχτάρα και προσμονή τον ερχομό μας και γι’αυτό φροντίζουν με αυτοθυσία πολλές φορές την ανατροφή μας.

Κοντά τους βρίσκουμε την σιγουριά, την ασφάλεια, την γαλήνη.Με τα αληθινά τους λόγια προσπαθούν να μας βοηθήσουν να μεγαλώσουμε σωστά.Η αγωνία τους είναι να μας πλάσουν σωστούς και καλούς ανθρώπους,χρήσιμους στο κοινωνικό σύνολο.Έτσι συνέχεια μας δίνουν συμβουλές και μας καθοδηγούν στον ίσιο δρόμο.Με πυξίδα την αγάπη τους κατευθύνουν τα βήματά μας στο δρόμο της ζωής.Τα λόγια τους στάζουν ‘’μέλι’’στις τρυφερές νεανικές ψυχές μας και μας δίνουν τα εφόδια που χρειαζόμαστε,για να τα βγάλουμε πέρα με τα προβλήματα που αντιμετωπίζουμε.

Η ζωή σήμερα έχει απαιτήσεις, είναι σκληρή και επίπονη.Χρειάζεται εφόδια και δύναμη για τα καταφέρει κανείς.Οι γονείς λοιπόν αναλαμβάνουν το δύσκολο αυτό έργο και φροντίζουν με τον δικό τους τρόπο να δείξουν στα παιδιά τους τι πρέπει να κάνουν.

Οι γονείς συχνά επεμβαίνουν στη ζωή των παιδιών τους και θέλουν τις περισσότερες φορές αυτοί να δώσουν λύσεις στα προβλήματά τους.Πιστεύουν πως μόνο αυτοί,με την κρίση που διαθέτουν και με την πείρα που έχουν αποκομίσει, είναι σε θέση να αποφασίσουν για το μέλλον και γενικά για την ζωή των παιδιών τους.

Έτσι όμως δημιουργούνται προβλήματα.Τα παιδιά συνήθως παρεξηγούν το μεγάλο ενδιαφέρον των γονιων και την παρέμβασή τους στην ζωή τους.Εξάλλου οι πολλές συμβουλές δεν τους αρέσουν.Προτιμούν οι ίδιοι να σκέφτονται και να αποφασιζουν για λογαριασμό τους.Νιώθουν πως οι πολλές συμβουλές και οι παρεμβάσεις των γονιών στη ζωή τους τους στερούν την ελευθερία και την πρωτοβουλία.Οι νέοι νιώθουν μέσα τους έτοιμοι να ριχτούν στο στίβο της ζωής,γεμάτοι ορμή και αποφασιστικότητα.Τα ‘’μη’’και τα ‘’όχι’’ των γονιών τους δημιουργούν προβλήματα.Βλέπουν τόσο απλή και όμορφη την ζωή!Δεν γνωρίζουν τους κινδύνους και τις δυσκολίες.Νομίζουν πως όλα είναι απλά και εύκολα.Οι γονείς όμως είναι σοβαροί, δεν έχουν τόση ορμή και είναι πιο αυστηροί στην κρίση τους.Έτσι δημιουργούνται διάφορες συγκρούσεις.

Δεν πρέπει πάντως οι γονείς να οδηγούν τα πράγματα σε αυτές τις καταστάσεις.Είναι προτιμότερο να αφήνουν περιθώριο και στα παιδιά τους να αποφασίζουν τα ίδια για την ζωή τους και να μην τα περιορίζουν με τις συνεχείς συμβουλές τους.Έτσι τα παιδιά δεν θα δυσανασχετούν και θα είναι όλα ομαλά μεταξύ τους.

Βαθιά μέσα στον καθένα μας βρίσκεται η δυναμη που συναινεί στην υγεία ή στην αρρώστια,στον πλούτο ή στη φτώχεια,στην λευτεριά ή στην σκλαβιά.Εμείς οι ίδιοι τα κυβερνάμε όλα αυτά… κανένας άλλος.     Richard Bach.

Ζωή- Πολυξένη  Βίσκα