………..Κάθε Αύγουστο στις 6 του μήνα νωρίς το απόγευμα όσοι απ’ το Λιβαδερό ήταν για Τζάμπουρντα ετοίμαζαν σχολαστικά τα ζώα τους ,άλογα και μουλάρια. Τα τάϊζαν και τα στόλιζαν. Έριχναν πάνω τους πολύχρωμα κιλίμια μα και στρωσίδια για να έχουν να κοιμηθούν το βράδυ της παραμονής στην Τζάμπουρντα. Και ξεκινούσαν. Τα παιδιά καβάλα. Οι μεγάλοι πεζοί. Έπρεπε, λέει, να φθάσουν μέρα στο ποτάμι, πριν νυχτώσει, για να το διαβούν και να φθάσουν στο μοναστήρι του Αη Νικάνορα. Έπρεπε, λέει, και το ποτάμι λίγο νερό να έχει, γιατί αλλιώς μαύρα τα γραμμένα αν δεν έβαζε το χέρι του και ο Άγιος, που την άλλη μέρα γιόρταζε. ………
