Αυτή η παιδική έκφραση ,μπορεί να έχει πολλές ερμηνείες και μεταφορικές έννοιες οι οποίες αν την προσεγγίσουμε με το συναίσθημα ,

και με την αφελή σκέψη ενός μικρού παιδιού, θα μπορέσουμε να διακρίνουμε την πολύπλευρη και πολυπολιτισμική πλευρά μιας κοινωνίας, μέσα από την οποία, αυτός ο κόσμος, κινείται ,αναμειγνύεται με άλλες κοινωνικές ομάδες, είναι ξεχωριστός στην εμφάνιση, στο στιλ, στον διαχωρισμό του σε φυλές , σε χρώματα, σε ιδεολογήματα, σε πεποιθήσεις, σε απόψεις, και σε πιστεύω.
΄Ένας ανόμοιος κόσμος , ο οποίος συνυπάρχει με εμάς, με το ελληνικό στοιχείο, συνθέτοντας την κοινωνική δομή της ζωής μας , την πολυδιάστατη εικόνα των ανθρώπων εκείνων , που έχουν διαφορές μεταξύ τους και μεταξύ μας.
Μια άλλη έννοια της παιδικής αυτής έκφρασης , μπορεί να εκφράζει τον θαυμασμό αυτής της μεγάλης ποικιλίας σε μηνύματα, και στην ύπαρξη της διαφορετικότητας στην ανθρώπινη ζωή, αλλά και σε ένα άλλο συναίσθημα της χαράς που μπορεί να την ξεχωρίσει με την αφελή του σκέψη, ότι οι άνθρωποι ειδικά αυτές τις ημέρες εκφράζουν τις ευχές τους και την αγάπη τους για ένα χαρμόσυνο γεγονός.
Το γεγονός του ερχομού της νέας χρονιάς η οποία μπορεί να εκφράζει ελπίδες , όνειρα επιδιώξεις, κατακτήσεις και μια ειρηνική ζωή.
Αυτή η έκφραση μπορεί να σημαίνει την ζωτικότητα αυτού του κόσμου, με τις όποιες επιφυλάξεις και εκπλήξεις μπορούν να σου κεντρίσουν το ενδιαφέρον , αλλά και με εκείνες τις προκλήσεις που δέχεσαι από όλο αυτό τον κόσμο της διασποράς, παρακινώντας να ερευνήσεις τις αντιπαλότητες και διαμάχες που προκαλούν οι διαφορετικές πεποιθήσεις και αντιλήψεις που έχει αυτός ο κόσμος.
Αυτή η έκφραση μπορεί αν όχι σίγουρα εκφράζει την παιδική αφέλεια του Έλληνα να ζει μέσα στο σπίτι του, με ένα η με πολλούς από τον κόσμο των αλλοδαπών, στην εργασία του, στο ίδιο το κοινωνικό σύνολο με ανθρώπους που δεν τους γνωρίζει και τους μαθαίνει στην πορεία της ζωής του.
Η προέλευση της κατασκευής ενός προιόντος, αναγράφει την εθνικότητα του παραγόμενου αγαθού, και διαπιστώνει την καλή του προδιαγραφή με τις άριστες επιδόσεις , για τον λόγο που εξυπηρετεί.
Αυτές οι ταμπέλες εύκολα προσαρμόζονται στους ανθρώπους που φιλοξενούμε με την διαφορά ότι αυτές αλλάζουν με τίτλους και με αξιώματα που μας διδάσκουν, την ιστορία, την φιλοσοφία. την θρησκεία του χριστιανισμού, την επιχειρηματική τους δραστηριότητα , με ονόματα φημισμένα στο χώρο τους για την μεγάλη τους οικονομική ευρωστία.
Αυτοί οι τίτλοι τιμής αναφέρονται σε λόγιους , σε δημοσιογράφους, σε φιλοσόφους, σε ιερείς, σε ψάλτες, σε κάθε μεγάλη επιχειρηματική εταιρία που κάνει εισαγωγές και εξαγωγές, και φέρουν τον τίτλο του Μade in Tyrkey, made in pakistan, made in india, και άλλες πολλές χώρες, οι οποίες μοιράζονται σε εποχή κρίσης μεγάλα οικονομικά κεφάλαια επενδυτικής εργασίας σε πολλούς και διάφορους τομείς.
Με τις ευλογίες του κράτους και της Εκκλησίας, της ανέχειας της ίδιας της κοινωνικής μας ζωής, αφιερώνουμε σε όλους αυτούς τους επενδυτές και λόγιους επιστήμονες την παιδικής μας αφέλειας, την ελληνική και γνήσια παράδοση μας , την υποδούλωση του ελεύθερου ελληνικού πνεύματος και την ιστορία της ελληνικής ζωής, και του τόπου μας , με την αφέλεια να τους ακούμε και να υιοθετούμε τις απόψεις τους σαν εθνικούς μας ευεργέτες.
Σαν γνήσιοι Έλληνες της αφέλειας τους δώσαμε και ελληνική υπηκοότητα, όπως τόσους και τόσους αλλοδαπούς αθλητές που τίμησαν την ένδοξη Ελληνική σημαία , σε αγώνες ολυμπιακών διοργανώσεων, και τώρα τους δώσαμε λόγο, εξουσία, και αποδεχτήκαμε τα κοινωνικά απορρίμματα μιας ξεχασμένης ελληνικής πολιτιστικής κληρονομιάς, αφήνοντας χώρο για την παιδική αφέλεια να ρωτάμε τι θα πούνε οι λόγιοι δημοσιογράφοι και οι συγγραφείς της τούρκικης λογοτεχνίας, και τους δώσαμε τιμητικά τον τίτλο του όμορφου κόσμου.
Τι όμορφος κόσμος μπαμπά, με την παιδική μας αφέλεια να ρωτάει πάλι , για το ποιοι είναι όλοι αυτοί , για το ποιοι είναι αυτοί που μας ειρωνεύονται και γελάνε μπροστά στα μάτια μας ευτελίζοντας ανθρώπους , αξίες και ιδανικά . Μια χώρα η οποία χάνεται καθημερινά , με ανθρώπους που κάνουμε αφιερώματα και τους επευφημούμε για να μεγαλώσουμε την παιδική μας αφέλεια, και να ρωτούμε το ποιόν αυτών των ανθρώπων που αμαυρώνουν την Ελλάδα , τον πολιτισμό μας και την ιστορία μας η οποία τελικά μεγαλώνει με την παιδική μας αφέλεια να αντέχουμε για πόσο καιρό ακόμα, όλο αυτό τον ”όμορφο κόσμο” των Ελλήνων- ξένων , που απόκτησαν την ελληνική ιθαγένεια και όλα τα δικαιώματα ενός Ελληνα πολίτη, όταν αυτός δεν έχει, και νοιάζεται μόνο για αυτά τα απορρίμματα που τα φροντίζουμε και τα δεχόμαστε σαν υιοθετημένα παιδιά
Σόκολος Νίκος